แหง a i l aชาติ N nd งา สํานaักtio nal Th นค ณ ยชน m a ะกรรมการสิทธิมนุษ o n of n ssi Hu Rights C om m i 3) เรงรัดการจัดใหมีองคกรและระบบบริหารจัดการที่ดินใหเปนรูปธรรมโดยเร็ว เพื่อเปนกลไกในการ กระจายการถือครองที่ดินอยางเปนธรรมและดําเนินการใหเกษตรกรมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินเพื่อประกอบเกษตรกรรม อย า งทั่ ว ถึ ง และสนั บ สนุ น การใช ป ระโยชน ที่ ดิ น ของรั ฐ อย า งคุ  ม ค า โดยเกษตรกรและชุ ม ชน รวมทั้ ง เร ง รั ด การออกเอกสารสิทธิ์หรือจัดสรรสิทธิในที่ดินใหแกเกษตรกรผูไรที่ทํากินใหมีที่ดินเปนของตนเองอยางเปนธรรม แนวคิดหลัก ๆ ในระดับชาติเกี่ยวกับการจัดการที่ดินปาไม จึงกลาวไวชัดวาใหคํานึงถึงความสอดคลอง กับสภาพแวดลอมทางธรรมชาติและวิถีชีวิตของชุมชนทองถิ่น ยังไดเนนการมีสวนรวมตัดสินใจของประชาชน ในพื้นที่ที่ไดรับผลกระทบจากการกําหนดหลักเกณฑการใชที่ดินและการพัฒนาทรัพยากรปาไม แตหนวยงาน ของรัฐยังมิไดนําแนวคิดใหม ๆ เหลานี้ไปปฏิบัติอยางจริงจัง 3. นโยบายปาไมแหงชาติ นโยบายปาไมแหงชาติ จัดทําโดยคณะกรรมการนโยบายปาไมแหงชาติตามมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2528 โดยมีสาระสําคัญ 19 ประการ ดังนี้ 1) ให มี ก ารกํ า หนดแนวทางการจั ด การและพั ฒ นาทรั พ ยากรป า ไม ใ นระยะยาว โดยเน น การประสานระหวางทรัพยากรปาไมและทรัพยากรอื่น 2) สงเสริมบทบาทและหนาที่ของสวนราชการและภาคเอกชนในการจัดการและพัฒนาปาไม รวมกัน 3) ปรับปรุงระบบการบริหารงานปาไมแหงชาติใหสอดคลองกับปริมานคุณภาพ และสภาพปาไม และสิ่งแวดลอมที่เปลี่ยนแปลงไป 4) ใหมีพื้นที่ปาไมอยางนอยรอยละ 40 ของพื้นที่ประเทศ เพื่อประโยชน 2 ประการ คือ ปาเพื่อการอนุรักษรอยละ 15 และปาเพื่อเศรษฐกิจรอยละ 25 5) รัฐและภาคเอกชนจะพัฒนาพื้นที่ปาไมไปสูเปาหมายที่กําหนดไว 6) เพิ่มการใชวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีในการพัฒนาการเกษตรเพื่อลดการทําลายพื้นที่ปาไม 7) จัดใหมีแผ���พัฒนาปาไมไวเปนสวนหนึ่งของแผนพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติ 8) เพิ่มประสิทธิภาพการผลิตไม เรงรัดปรับปรุงการวางผังเมือง และกําหนดพื้นที่ที่อยูอาศัย พื้นที่ชนบทและพื้นที่เกษตรในแตละจังหวัดใหแนนอน เพื่อปองกันการบุกรุกพื้นที่ปาไม 9) ใหมีคณะกรรมการนโยบายปาไมระดับชาติเปนการถาวร 10) ใหความรู ทัศนคติ ความสํานึก ความรูสึก และทักษะแกประชาชนเกี่ยวกับผลประโยชน ที่จะไดรับจากทรัพยากรปาไม และผลเสียของการตัดไมทําลายปา และการใชไมอยางฟุมเฟอย 11) สงเสริมการปลูกปาภาคเอกชนและภาครัฐบาล เพื่อใชสอยการอุตสาหกรรมและสงออก 12) สงเสริมใหมีโรงงานอุตสาหกรรมแบบตอเนื่อง และโรงงานเยื่อกระดาษ 13) ปรับปรุงแกไขกฎหมายเพื่อใหการรักษาและเพิ่มปาไม และการตัดฟนตอนไมมาใชประโยชน ไดอยางมีประสิทธิภาพ 68 รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม”