แหง a i l aชาติ N nd งา สํานaักtio nal Th นค ณ ยชน m a ะกรรมการสิทธิมนุษ o n of n ssi Hu Rights C om m i 14) ใหมีการตั้งสถาบันวิจัยปาไมระดับชาติ 15) ใหมีการปลูกปาเพื่อเปนแหลงพลังงาน 16) กําหนดพื้นที่ที่มีความลาดชันโดยเฉลี่ย 35 เปอรเซ็นตขึ้นไป ไวเปนพื้นที่ปาไม โดยไมอนุญาต ใหมีการออกโฉนด หรือ น.ส.3 17) กําหนดแนวปฏิบัติที่แนนอนชัดเจนเกี่ยวกับการแกปญหาการทําลายปาในรูปแบบตาง ๆ เชน การทําไรเลื่อนลอย ฯลฯ 18) กําหนดใหมีสิ่งจูงใจในการสงเสริมการปลูกปาภาคเอกชน 19) กําหนดใหมีการวางแผนพัฒนาทรัพยากรมนุษย และการตั้งถิ่นฐานในทองถิ่นใหสอดคลอง กับการใชและการอนุรักษทรัพยากรของประเทศ การจั ด ทํ า นโยบายป า ไม ถื อ เป น ความก า วหน า ของวงการป า ไม ไ ทยและอาจนั บ ได ว  า เป น จุ ด เริ่ ม ของการทํากระบวนการนโยบายสาธารณะดานทรัพยากรของประเทศไทย แตการกําหนดนโยบายปาไมแหงชาติ เกิดจากคณะกรรมการนโยบายปาไมแหงชาติสั่งการโดยมีกรมปาไมเปนฝายเลขานุการ มิไดสวนรวมจาก ภาคประชาสั ง คม จึ ง ทํ า ให ข อบเขตเนื้ อ หาของนโยบายค อ นข า งแคบที่ เ น น การจั ด การป า เพื่ อ ตอบสนอง การพัฒนาเศรษฐกิจเปนหลักโดยไมมีโจทยหรือปญหาที่เชื่อมโยงกับการพัฒนาในภาคสวนอื่น ๆ ที่ชัดเจน นโยบายปาไมจงึ ขาดมุมมองทางสังคมและการพัฒนาทีเ่ ปนสวนสําคัญของการจัดการปาไมและทรัพยากรธรรมชาติ อยางยั่งยืน 4.2.2 แนวทางปฏิบัติการการบริหารจัดการที่ดินปาไม ในการบริหารจัดการที่ดินของรัฐ ไดกําหนดแนวทางและมาตรการดําเนินงานหลายประการ เชน การจําแนกหรือแบงที่ดินและปาไม แนวทางนี้มีความสําคัญที่สงผลตอการวางแผนการใชประโยชนจากพื้นที่ ตลอดจนถึงการวางแผนใหกรรมสิทธิ์ตอประชาชน โดยแบงเปนปาบกและปาชายเลน ดังรายละเอียดตอไปนี้ ปาบก 1. การแบงประเภทผืนปา นโยบายปาไมแหงชาติไดกําหนดพื้นที่ปาไมทั่วประเทศอยางนอยในอัตรารอยละ 40 ของพื้นที่ประเทศ เพื่อประโยชน 2 ประการ คือ 1) ปาเพื่อการอนุรักษ กําหนดไวเพื่ออนุรักษสิ่งแวดลอม ดิน นํ้า พันธุพืช พันธุสัตวที่หายาก และปองกันภัยธรรมชาติอันเกิดจากนํ้าทวม และการพังทลายของดิน ตลอดทั้งเพื่อประโยชนในการศึกษา การวิจัย และการนันทนาการของประชาชนในอัตรารอยละ 15 ของพื้นที่ประเทศ 2) ปาเศรษฐกิจ กําหนดไวเพื่อการผลิตไมและของปาเพื่อประโยชนในทางเศรษฐกิจ ในอัตรา รอยละ 25 ของพื้นที่ประเทศ ตอมาแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแหงชาติฉบับที่ 6 ไดกําหน���มาตรการ ดําเนินการไว เพื่อความชัดเจนในการกําหนดขอบเขตความรับผิดชอบระหวางรัฐกับเอกชน และประชาชน รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม” 69