46 คดีการกระทำทรมานและการบังคับบุคคลให้สูญหาย ฤทธิรงค์ ชื่นจิตร 2552 บิลลี่ พอละจี รักจงเจริญ 2557 สุรัช เผือกพันธ์ด่อน 2562 อับดุลเลาะ อีซอมูซอ 2562 วันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์ 2563 มาวิน ธนะพัฒน์ 2564 อยู่ในขั้นตอนการสืบสวน ของศาลกรุงพนมเปญ โดยยังไม่ปรากฏความคืบหน้า ที่สำคัญ ศาลอาญาคดีทุจริตและ ประพฤติมิชอบกลางได้พิพากษา อดีต ผกก. สภ. เมืองนครสวรรค์ ในความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่น โดยทรมานหรือโดยกระทำ ทารุณโหดร้าย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 (5) ความคืบหน้าทางคดีในปี 2565 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้พิพากษา ให้ ตร. ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน แก่นายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร เหยื่อการซ้อมทรมาน ด้วยการถูกคลุมถุงดำ และทำร้ายร่างกาย เพื่อให้รับสารภาพ อส. ได้มีคำสั่งฟ้อง อดีตหัวหน้า อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ในคดีซึ่งถูกกล่าวหาว่า ฆาตกรรมบิลลี่ ศาลจังหวัดกาญจนบุรี ผลการพิจารณาไต่สวนการตาย มีคำพิพากษา ยกฟ้องนายสุรัชฯ ระบุว่าพยานหลักฐานต่าง ๆ เนือ่ งจากเห็นว่าพยานหลักฐาน ที่ทนายฝ่ายญาติของผู้เสียชีวิต โจทก์ในคดีนี้มีเพียงคำเบิกความ เสนอต่อศาลนั้นไม่เพียงพอ ของพยานโจทก์ที่มาเบิกความ ต่อการบ่งชี้ได้ว่า ยืนยันในลักษณะขัดแย้งกัน นายอับดุลเลาะฯ เสียชีวิต เป็นพิรุธให้สงสัย ปราศจากพยาน จากการถูกทำร้ายร่างกาย หลักฐานอื่นใด เกี่ยวกับ การสืบสวนว่าจำเลยมีส่วน เกีย่ วข้องกับการจำหน่ายยาเสพติด หรือไม่ อีกทั้งเจ้าหน้าที่ ชุดทีเ่ ข้าจับกุมไม่ปฏิบตั ติ ามขัน้ ตอน ของกฎหมายโดยพบว่า นายสุรัชฯ ถูกซ้อมทรมานอาการสาหัส ภาพที่ 3.5 : ความคืบหน้าคดีการกระทำทรมานและการบังคับบุคคลให้สูญหายที่สำคัญ การประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชน การประกาศใช้ พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปราม การทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 ถือเป็นความก้าวหน้าที่สำคัญของรัฐในการป้องกันและ แก้ ไขปั ญ หาการกระท ำ ทรมานและการบั ง คั บ บุ ค คล ให้ สู ญ หาย ซึ่ ง จะช่ ว ยให้ ป ระเทศไทยด ำ เนิ น การตาม พันธกรณีในอนุสัญญา CAT ที่ประเทศไทยเข้าเป็นภาคี ได้มปี ระสิทธิภาพและประสิทธิผลยิง่ ขึน้ โดย กสม. เห็นว่า บทบัญญัติส่วนใหญ่ของ พ.ร.บ.ฯ มีความสอดคล้องกับ สาระสำคัญของอนุสัญญา CAT และ CPED การประกาศ ใช้กฎหมายฉบับดังกล่าวเป็นการดำเนินการซึ่งสอดคล้อง กับข้อเสนอแนะของคณะกรรมการประจำกติกา ICCPR143 ข้อเสนอแนะจากกระบวนการ UPR144 และแผนสิทธิมนุษยชน แห่งชาติ ฉบับที่ 4145 อย่างไรก็ดี ยังมีขอ้ ห่วงกังวลต่อ พ.ร.บ. ฉบับดังกล่าวในประเด็นต่าง ๆ ได้แก่ การนิรโทษกรรม หรือยกเว้นโทษให้ผกู้ ระทำความผิดตาม พ.ร.บ. โดยเห็นว่า ไม่ควรให้มีการนิรโทษกรรม หรือยกเว้นความรับผิดใด ๆ จากการกระทำของเจ้าหน้าทีข่ องรัฐ เนือ่ งจากการกระทำ ดังกล่าวถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง และการตีความกรณีการกระทำด้วยประการใดให้ผู้อื่น เกิดความเจ็บปวดหรือความทุกข์ทรมานอย่างร้ายแรง แก่ร่างกายหรือจิตใจ ซึ่งพฤติการณ์ที่เป็นการกระทำ 001-234 V9 CS6.indd 46 ให้เกิดความทุกข์ทรมานอย่างร้ายแรงนัน้ ยังไม่มกี ารกำหนด นิยามเกี่ยวกับขอบเขต รูปแบบ หรือลักษณะการกระทำ ที่ชัดเจน ซึ่งอาจส่งผลให้มีปัญหาเรื่องการตีความของ ผู้บังคับใช้กฎหมาย นอกจากนี้ ภายหลังจากที่กฎหมาย ฉบับดังกล่าวมีผลบังคับใช้ ยังต้องติดตามการบังคับใช้ กฎหมายของเจ้าหน้าที่ในทางปฏิบัติเพื่อให้เป็นไปตาม เจตนารมณ์ของกฎหมาย และติดตามผลว่าจะสามารถ ป้องกัน แก้ไข หรือลดปัญหาเกี่ยวกับการกระทำทรมาน และการบังคับบุคคลให้สูญหายได้มากน้อยเพียงใด ทั้งนี้ ที่ประชุมสมัชชาสิทธิมนุษยชน เมื่อวันที่ 1 - 2 กันยายน 2565 กสม. และทุ ก ภาคส่ ว นได้ มี ข ้ อ มติ ร ่ ว มกั น ในการขับเคลื่อนการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการป้องกัน และปราบปรามการทรมานและการกระท ำ ให้ บุ ค คล สูญหาย ในการพัฒนากระบวนการยุติธรรมเพื่ออำนวย ความยุตธิ รรมให้ประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพและบรรลุ ตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย146 การประกาศใช้ พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปราม การทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 ถือเป็นความก้าวหน้าที่สำ คัญของรัฐ ในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการกระทำทรมาน และการบังคับบุคคลให้สูญหาย 3/14/23 8:40 PM

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents