แหง a i l aชาติ N nd งา สํานaักtio nal Th นค ณ ยชน m a ะกรรมการสิทธิมนุษ o n of n ssi Hu Rights C om m i อยางเปนระบบแตก็ไมอาจดําเนินการได นอกจากนั้น องคกรบริหารจัดการที่ดินยังขาดความเปนเอกภาพ กระจายอยูในกระทรวงและกรมตาง ๆ จากมูลเหตุขางตน การแกปญหาการกระจุกตัวและการใชประโยชนที่ดิน ควรพิจารณาดําเนินการ ตามขอเสนอแนะดังตอไปนี้ 1. ควรกําหนดเขตการใชที่ดินประเภทตาง ๆ โดยพิจารณาสมรรถนะของดิน ความเหมาะสมของดิน ขนาดของพื้นที่ที่จะทําใหเกิดผลตอบแทนที่เหมาะสมทางเศรษฐกิจ ตลอดจนวางแผน โดยพิจารณาองคประกอบ ที่กลาวมาขางตน ควบคูไปกับเปาหมายทางดานสังคมและสิ่งแวดลอม โดยใหความสําคัญกับการบังคับใช แผนการใชทดี่ นิ ดังกลาว ซึง่ จะเปนเงือ่ นไขสําคัญทีจ่ ะนําไปสูการใชทดี่ นิ ในลักษณะทีจ่ ะกอใหเกิดประโยชนสงู สุดได 2. ควรจั ด ระบบเอกสารสิ ท ธิ ใ หม โดยให มี เ อกสารสิ ท ธิ ช นิ ด เดี ย วคื อ โฉนดที่ ดิ น เพื่ อ มิ ใ ห เ กิ ด ความลักลั่นในสิทธิที่ประชาชนจะไดรับและทําใหการบริหารจัดการดานเอกสารสิทธิและทะเบียนที่ดินเปนไป ในระบบเดียวกันทั่วประเทศ ทั้งนี้ ควรดําเนินการหลังการจําแนกประเภทที่ดินแลว 3. เรงรัดการจัดระบบฐานขอมูลเกี่ยวกับภาวะการกระจุกตัวในทุกจังหวัดของประเทศ เพื่อที่จะ นํ า มาใช ป ระกอบการกํ า หนดมาตรการควบคุ ม มิ ใ ห ก ารกระจุ ก ตั ว ของการถื อ ครองเป น พื้ น ฐานของป ญ หา ของการใชที่ดินที่ขาดประสิทธิภาพ 4. ควรบูรณาการองคกรและกฎหมายที่เกี่ยวกับการบริหารการจัดการที่ดินเพื่อใหเกิดเอกภาพ ในวัตถุประสงคเปาหมายและวิธีการดําเนินการ 5. ควรจัดระบบขอมูลเกี่ยวกับที่ดินที่โปรงใสโดยที่สาธารณชนเขาไปใชประโยชนโดยงาย ตลอดจน การสรางเครือขายระหวางหนวยงานของรัฐชุมชนและองคกรพัฒนาเอกชน ซึ่งลวนปฏิบัติภารกิจในสวนที่ตนเอง รับผิดชอบภายใตกรอบการบริหารการจัดการที่ดินและกติกาเดียวกัน 6. ปรั บ ปรุ ง เปลี่ ย นแปลงกฎหมายภาษี บํ า รุ ง ท อ งที่ แ ละกฎหมายภาษี โรงเรื อ นและที่ ดิ น ให มี ฐานการประเมินภาษีอยางเดียวกัน ไดแก การประเมินราคาทุนทรัพยโดยใหเปนหนาที่ของสํานักงานกลาง ประเมินราคาทรัพยสินตลอดจนเพิ่มอัตราภาษีบํารุงที่ แตลดอัตราภาษีโรงเรือนและที่ดิน (ยกเลิกการยกเวน ภาษีโรงเรือนและที่ดินกรณีเจาของกรรมสิทธิ์อยูอาศัย) โดยมีอัตราแตกตางกันตามลักษณะการใชประโยชน เชน เพื่อการเปนที่อยูอาศัยเพื่อการทําธุรกิจหากําไรเพื่อการกสิกรรม เปนตน หรือยกเลิกบทบัญญัติทั้งสองฉบับ และตราบทบัญญัติภาษีทรัพยสินที่ครอบคลุมสาระสําคัญของการจัดเก็บภาษีโรงเรือนและสิ่งปลูกสรางตลอดจน ที่ดิน เชน รางพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสรางโดยใชฐานภาษีเดียวกัน 7. ควรสร า งและพั ฒ นาระบบภาษี ที่ ดิ น โดยยึ ด หลั ก ของการเก็ บ ภาษี ต ามอั ต ราก า วหน า ทั้ ง นี้ ภาษีที่ดินควรจะเก็บจากคาเชาทางเศรษฐกิจที่เกิดจากทรัพยสินที่สอดคลองและเหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจ และสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป 8. ทบทวนหลักการวิธีการของมาตรการและกลไกในการบริหารการจัดการที่ดินที่มีอยูในปจจุบัน อยางจริงจังเพื่อเพิ่มศักยภาพของการใชกลไกดังกลาวเปนเครื่องมือที่จะผลักดันใหการใชที่ดินเกิดประโยชนสูงสุด รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม” 41