(๑) เมื่อเป็นคนหางาน รัฐต้องกำหนดให้บุคคลมีสิทธิได้รับการจ้างงานอย่างเท่าเทียมกันและไม่ถูกเลือกปฏิบัติ (๒) เมื่อต้องการได้รับการฝึกอบรมทักษะฝีมือแรงงาน รัฐต้องจัดให้บุคคลที่ต้องการเหล่านี้มีสิทธิได้รับการพัฒนา ทักษะฝีมือแรงงานอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นคนหางาน หรือเป็นผู้ได้รับการจ้างงาน แล้วก็ตาม (๓) เมื่อเข้าสู่ระบบการจ้างงานและมีฐานะเป็นคนงานหรือลูกจ้างแล้ว รัฐต้องคุ้มครองบุคคลเหลานี้ให้มีสภาพ การทำงานที่เท่าเทียมกันโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ (๔) เมื่อเกษียณ รัฐต้องคุ้มครองคนงานหรือลูกจ้างให้เกษียณจากการทำงานโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ โดยในกรณีนี้ ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐ เพื่อแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติคุ้มครอง แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ กันยายน ๒๕๖๐ โดยได้เพิ่มมาตรา ๑๑๘/๑ ดังนี้ “การเกษียณอายุตามที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกัน หรือตามที่นายจ้างกำหนดไว้ให้ถือว่าเป็นการเลิกจ้าง ตามมาตรา ๑๑๘ วรรคสอง ในกรณีทมี่ ไิ ด้มกี ารตกลงหรือกำหนดการเกษียณอายุไว้หรือมีการตกลงหรือกำหนดการเกษียณอายุไว้เกินกว่าหกสิบปี ให้ลูกจ้างที่มีอายุครบหกสิบปีขึ้นไปมีสิทธิแสดงเจตนาเกษียณอายุได้ โดยให้แสดงเจตนาต่อนายจ้างและให้มีผลเมื่อครบ สามสิบวันนับแต่วนั แสดงเจตนา และให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลกู จ้างทีเ่ กษียณอายุนนั้ ตามมาตรา ๑๑๘ วรรคหนึง่ ” อย่างไรก็ดี อนุสัญญานี้ไม่ครอบคุลมถึงการปฏิบัติที่แตกต่างกับคนงานข้ามชาติ เนื่องจากเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ ภายใต้อนุสัญญานี้ไม่รวมถึงเรื่องสัญชาติ การทำงานและมีเงื่อนไขการทำงานที่เหมาะสมเป็นธรรม ค่าจ้างขั้นต่ำ รัฐบาลได้มีประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่องอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๘) ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๙ กำหนด อัตราค่าจ้างขัน้ ตำ่ เป็นเงิน ๓๐๐ บาท ๓๐๕ บาท ๓๐๘ บาท และ ๓๑๐ บาท แตกต่างกันไปตามท้องที่ โดยให้มผี ลใช้บงั คับ ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๖๐ เป็นต้นไป๑๑๙ และมีการเพิ่มเติมบทบัญญัติในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐ โดยมาตรา ๘๗ วรรคสาม กำหนดให้คณะกรรมการค่าจ้างอาจพิจารณากําหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่แตกต่าง จากทีพ่ จิ ารณากําหนดในวรรคสอง เพือ่ ใช้สาํ หรับลูกจ้างกลุม่ นัน้ หรือประเภทนัน้ ในกิจการ งาน หรือสาขาอาชีพประเภทใด เพียงใด ในท้องถิ่นใดก็ได้ โดยค่าจ้างดังกล่าวต้องไม่ต่ำกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่คณะกรรมการค่าจ้างกําหนด เพื่อเป็นการ ส่งเสริมการจ้างงานและการคุ้มครองแรงงานสำหรับลูกจ้างบางกลุ่มหรือบางประเภท โดยปัจจุบันได้มีการประกาศอัตรา ค่าจ้างให้แก่ผู้ที่มีทักษะฝีมือแรงงานที่ได้มาตรฐาน ๖๗ สาขาอาชีพ สูงสุดวันละ ๘๐๐ บาท และอยู่ระหว่างการพิจารณา เพิ่มขึ้นอีก ๑๖ สาขาอาชีพ อย่างไรก็ดี องค์กรด้านแรงงานได้มีข้อเรียกร้องเรื่องการกำหนดค่าจ้างแรงงานที่เป็นธรรม โดยเรียกร้องให้กำหนด นิยามค่าจ้างขั้นต่ำแรกเข้าที่มีรายได้เพียงพอต่อการเลี้ยงชีพตนเองและครอบครัวอีก ๒ คน ตามหลักการของ ILO และ ต้องมีอัตราเท่ากันทั้งประเทศ และให้มีการกำหนดโครงสร้างค่าจ้างและพิจารณาปรับค่าจ้างทุกปี๑๒๐ สภาพการทำงานที่ปลอดภัยและถูกสุขลักษณะ ประเทศไทยได้ให้สัตยาบันเข้าเป็นภาคีอนุสัญญา ILO ฉบับที่ ๑๘๗ ว่าด้วยกรอบเชิงส่งเสริมการดำเนินงาน ความปลอดภัยและอาชีวอนามัย ค.ศ. ๒๐๐๖ โดยมุง่ ปรับปรุงสภาพการทำงานและความเป็นอยูข่ องคนทำงานให้สอดคล้องกับ ๑๑๙ สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา. (๒๕๖๐). ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๘). สืบค้นจาก www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/ 2559/E/284/14.PDF ๑๒๐ หนังสือพิมพ์คมชัดลึก. (๒๕๖๐). “วันเมย์เดย์” ๑ พ.ค. สองขบวนแรงงานแยกตั้ง ๒ เวที. สืบค้นจาก www.komchadluek.net/news/regional/274329 110 | รายงานผลการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๐

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents