รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี ๒๕๕๘ กรณีผู้ต้องหาเจ็บป่วยมีการให้การรักษาเบื้องต้นด้วยยาสามัญ ในส่วนของการตรวจเยี่ยมเรือนจำพบว่าเรือนจำส่วนใหญ่มีสภาพแออัด เรือนจำบางแห่งมีสภาพเก่าและคับแคบ ไม่สามารถแยกผู้ต้องขังระหว่างพิจารณาคดีออกจากนักโทษเด็ดขาด๕๔ ด้านสภาพความแออัดอาจ พิจารณาได้จากจำนวนผู้ต้องขังในปัจจุบันที่อยู่ในความควบคุมซึ่งมีประมาณ ๒๕๗,๘๔๗ คน เป็นชาย ๒๒๐,๖๓๙ คน เป็นหญิง ๓๗,๒๐๘ คน ในขณะที่ความจุมาตรฐานของเรือนจำทั่วประเทศมี ๑๐๙,๔๓๐๕๕ คน ทำให้มีผู้ต้องขังเกินความจุอยู่จำนวน ๑๔๘,๔๑๗ คน๕๖ ๓ สถานการณ์ปี ๒๕๕๘ กสม. ได้รับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับการทรมานบุคคล จำนวน ๗ คำร้อง๕๗ ในจำนวนนี้เป็นเรื่องที่กระทำโดยเจ้าหน้าที่ในพื้นที่จังหวัด ชายแดนภาคใต้ ๕ เรื่อง และโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ จำนวน ๒ เรื่อง ปี ๒๕๕๗ กสม. ได้รับคำร้องเรียนเรื่องนี้ ๑๐ คำร้อง เป็นคำร้องที่เกิดขึ้น ในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้จำนวน ๕ เรื่อง ที่เกิดขึ้นในพื้นที่อื่น ๕ เรื่อง๕๘ และระหว่างปี ๒๕๔๗ – ๒๕๕๖ (ณ วันที่ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๖) ได้รับคำร้องเรียน จำนวน ๘๘ คำร้อง เป็นคำร้องที่เกิดขึ้นในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ จำนวน ๖๘ คำร้อง เป็นคำร้องที่เกิดขึ้นในพื้นที่อื่น ๒๐ คำร้อง๕๙ จากการพิจารณาเรื่องร้องเรียน พบว่ามีการกล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่ทหาร และเจ้าหน้าที่ตำรวจ กระทำทรมานและมีการ ปฏิบัติหรือการลงโทษอื่นที่ไร้มนุษยธรรมต่อผู้ต้องสงสัยหรือผู้ต้องขังในขั้นตอนต่าง ๆ เช่น ขั้นตอนการปิดล้อม ตรวจค้น การจับกุมตัวและ การเชิญตัว การควบคุมตัว และการสอบสวนหรือการซักถาม๖๐ เป็นต้น นอกจากนี้ ในด้านการติดตามค้นหาบุคคลทีถ่ กู บังคับให้สญ ู หาย เช่น กรณีนายพอละจี (บิลลี่) รักจงเจริญ และนายสมชาย นีละไพจิตร ซึ่งสูญหายไปโดยไม่ทราบชะตากรรมและอาจมีความเกี่ยวข้อง กับการใช้อำนาจของเจ้าหน้าที่รัฐ ก็ยังไม่มีความคืบหน้าที่ชัดเจน แต่อย่างใด อนึ่ง เมื่อวันที่ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๕๙ คณะรัฐมนตรี ได้มีมติให้ประเทศไทยให้สัตยาบันอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครอง บุคคลทุกคนจากการหายสาบสูญโดยถูกบังคับ (ICPPED) และมีมติ เห็นชอบร่างพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมาน และการบังคับบุคคลให้สูญหาย พ.ศ. .... โดยร่างฉบับนี้จะต้อง นำเข้าเสนอต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) เพื่อพิจารณา และให้การรับรอง ก่อนที่จะประกาศใช้เป็นกฎหมาย โดยร่าง พระราชบัญญัติฉบับนี้ เป็นความพยายามในการจัดทำร่าง และผลักดันการออกกฎหมาย โดยการริเริ่มของภาคประชาชน ภาคประชาสังคม นักวิชาการ และรัฐบาล (โดยกรมคุ้มครองสิทธิเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม) ตั้งแต่ปี ๒๕๕๗ โดยกำหนดให้มีการร่างกฎหมายเฉพาะที่กำหนด ให้ทั้งการทรมานและการอุ้มหายเป็นความผิดทางอาญาที่มีบทลงโทษที่เหมาะสมต่อความร้ายแรงของการกระทำความผิด โดยการทรมาน และการบังคับให้สูญหายเป็นการกระทำโดยเจ้าหน้าที่รัฐหรือบุคคลอื่นที่ยุยง ยินยอม หรือรู้เห็นเป็นใจโดยเจ้าหน้าที่รัฐ ๕๔ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ, เอกสารถอดบทเรียนโครงการตรวจเยี่ยมสถานที่เสี่ยงต่อการถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน สถานีตำรวจและเรือนจำ ประจำปีงบประมาณ ๒๕๕๔ – ๒๕๕๙ หน้า ๑๕ – ๑๖ ๕๕ สถิติผู้ต้องขังราชทัณฑ์ทั่วประเทศ, กรมราชทัณฑ์, ข้อมูล ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๘ ๕๖ ส่วนมาตรการควบคุมผูต้ อ้ งขัง สำนักทัณฑวิทยา กรมราชทัณฑ์ ข้อมูล ณ วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๒ อ้างถึงใน ธานี วรภัทร์, วิกฤติราชทัณฑ์ วิกฤตกระบวนการยุตธิ รรมทางอาญา, ๒๕๕๔, หน้า ๑๕ ๕๗ สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ, ระบบสารสนเทศเพื่อการรวบรวมและบริการสารสนเทศด้านสิทธิมนุษยชน: ฐานข้อมูลเรื่องร้องเรียน ดูรายละเอียดได้ที่ <http://hris.nhrc. or.th/> (เข้าดู ณ วันที่ ๑๑ มิถุนายน ๒๕๕๙) ๕๘ เรื่องเดียวกัน ๕๙ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ, ประมวลรายงานผลการพิจารณาเพื่อเสนอแนะนโยบายหรือข้อเสนอในการปรับปรุงกฎหมาย และกฎ ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เล่ม ๑ ระหว่าง ๑ มีนาคม ๒๕๕๔ – ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๗, เรือ่ ง การอนุวตั กิ ฎหมายไทยตามอนุสญ ั ญาต่อต้านการทรมานและการประติบตั หิ รือการลงโทษทีโ่ หดร้ายไร้มนุษยธรรม หรือทีย่ ำ่ ยีศกั ดิศ์ รี, หน้า ๑๐๕ ๖๐ ๑) คำร้องที่ ๑๔/๒๕๕๒ ตามคำร้องสรุปว่า เมื่อวันที่ ๕ มีนาคม ๒๕๕๒ เจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจ สถานีตำรวจภูธรหนองจิก ได้ตรวจค้นบ้านหลังหนึ่งในตำบลโปโละปุโย อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี และจับกุมผู้เสียหายกับพวกรวมสามคนไปควบคุมและสอบสวนที่ค่ายอิงคยุทธบริหาร จังหวัดปัตตานี เจ้าหน้าที่สอบสวนได้บังคับให้ดื่มน้ำคล้ายน้ำมัน ทำให้เกิดอาการปวดท้อง อย่างรุนแรง ต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลศูนย์ยะลา ต่อมา ถูกสอบสวนอีกครั้งตั้งแต่เวลา ๑๗.๐๐ ถึง ๐๓.๐ น. รวมเป็นเวลา ๑๐ ชั่วโมง โดยไม่ได้พัก ๒) คำร้องที่ ๒๑๔/๒๕๕๓ ตามคำร้องสรุปว่า เมื่อวันท่ ๓ เมษายน ๒๕๕๓ ผู้เสียหายถูกเจ้าหน้าที่ทหารจับและควบคุมตัวไปไว้ที่ค่ายอิงคยุทธบริหาร ได้ถูกเจ้าหน้าที่ทำการสอบสวนในห้องที่ มีอุณหภูมิเย็น และเจ้าหน้าที่ได้ใช้กระดาษม้วนแล้วฟาดที่ศีรษะ มีรอยฟกช้ำที่บริเวณข้อมือ และถูกเจ้าหน้าที่ข่มขู่ว่าหากไม่รับสารภาพว่าเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ความไม่สงบจะถูกทำร้ายร่างกาย ๓) คำร้องที่ ๒๓๖/๒๕๕๘ ตามคำร้องสรุปว่า ผู้เสียหายผู้ต้องขังคดีระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ในความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด และได้ร้องเรียนต่อ กสม. ผ่านเรือนจำซึ่งตนถูกคุมขัง เมื่อวันที่ ๒๙ เมษายน ๒๕๕๘ ว่า ก่อนถูกดำเนินคดี ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมตัวในที่สาธารณะ และถูกนำตัวไปยังสถานที่แห่งหนึ่งและถูกซ้อมทรมานร่างกายโดยการใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าตาม ร่างกาย ใช้ถุงดำคลุมศีรษะและรัดที่ลำคอเพื่อให้ผู้เสียหายขาดอากาศหายใจ รวมทั้งถูกบังคับข่มขู่ให้ผู้เสียหายทำแผนประกอบคำรับสารภาพในความผิดที่ถูกจับกุม ๔) คำร้องที่ ๔๖๑/๒๕๕๘ ตามคำร้องสรุปว่า เมื่อวันที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๕ ผู้เสียหายถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมตัวเพื่อดำเนินคดีเกี่ยวกับยาเสพติด ซึ่งในการจับกุมผู้เสียหายไม่ได้ขัดขืนแต่ อย่างใด อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ชุดจับกุมได้นำตัวผู้เสียหายไปยังที่ทำการ และร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้เสียหายด้วยการเตะบริเวณลำตัวหลายครั้ง และใช้ไฟฟ้าช็อตตามร่างกาย 47

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات