รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี ๒๕๕๘ แผนดังกล่าวในส่วนแผนสิทธิมนุษยชนของกลุ่มผู้ต้องหา/ผู้ต้องขัง ได้มีกิจกรรมที่มุ่งเน้นการแก้ไขปัญหาสภาพเรือนจำ การขยาย สาธารณูปโภคต่าง ๆ การส่งเสริมการปฏิบัติต่อจำเลยโดยคำนึงถึงหลักสิทธิมนุษยชน และปรับแก้ไขพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ ๔๘ พ.ศ. ๒๔๗๙ โดยที่ยังมิได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการบังคับบุคคลให้สูญหาย พ.ศ. .... และยังไม่มกี ารแก้ไขประมวลกฎหมายอาญาเกีย่ วกับคำนิยามการทรมาน อาจกล่าวได้วา่ กฎหมายภายในของประเทศไทยไม่มบี ทบัญญัติ ความผิดฐานการกระทำทรมานที่สอดคล้องกับอนุสัญญา CAT กสม. เคยมี ข ้ อ เสนอแนะไปยั ง รั ฐ บาลขอให้ ท บทวนการบั ง คั บ ใช้ ก ฎหมายพิ เ ศษด้ า นความมั่ น คงในจั ง หวั ด ชายแดนภาคใต้ โดยให้ใช้อย่างจำกัดเท่าที่จำเป็น เมื่อใช้กฎหมายความมั่นคงฉบับใด หากสถานการณ์ดีขึ้นควรยกเลิกการใช้กฎหมายความมั่นคง ฉบับดังกล่าว แล้วใช้กฎหมายที่กระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของประชาชนน้อยที่สุด๔๙ ส ำ หรั บ การป้ อ งกั น และการคุ ้ ม ครองบุ ค คล จากการถูกกระทำทรมานในสถานทีท่ ที่ ำ ให้บคุ คล เสือ่ มเสียอิสรภาพนัน้ การบริหารจัดการเรือนจำ และปฏิบตั ติ อ่ ผูถ้ กู คุมขังภายใต้ความรับผิดชอบ ของกรมราชทัณฑ์ได้มพี ระราชบัญญัตริ าชทัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๗๙ เป็ น กฎหมายหลั ก ซึ่ ง พบว่ า มี บ ทบั ญ ญั ติ บ างประการที่ เ ปิ ด โอกาสให้ ผู้ถูกคุมขังถูกกระทำทรมาน เช่น กำหนดให้ใช้ การขั ง เดี่ ย วเเละการขั ง ห้ อ งมื ด โดยความ เห็นชอบของแพทย์ และเฆี่ยนในความควบคุม ของแพทย์ เ ป็ น บทลงโทษแก่ ผู ้ ต ้ อ งขั ง ที่ ๕๐ ท ำ ผิ ด วิ นั ย ซึ่ ง แม้ ใ นทางปฏิ บั ติ ก รมราชทั ณ ฑ์ ก็ ไ ด้ ย กเลิ ก การลงโทษ ๕๑ ๕๒ โดยการขั ง ห้ อ งมื ด และการเฆี่ ย น แล้ ว แต่ ยั ง มี บ ทบั ญ ญั ติ เ กี่ ย วกั บ โทษดั ง กล่ า วในกฎหมายและอี ก ทั้ ง เนื้ อ หาบางประการไม่ ส อดคล้ อ งกั บ มาตรฐานขั้ น ต่ ำ ว่ า ด้ ว ยการปฏิ บั ติ ต ่ อ ผู ้ ต ้ อ งขั ง และข้ อ ก ำ หนดของ สหประชาชาติสำหรับการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังหญิงในเรือนจำและมาตรการ ที่มิใช่การคุมขังสำหรับผู้กระทำผิดหญิง (Bangkok Rules) ที่ประเทศไทย ได้รับรอง อย่างไรก็ตาม รัฐบาลอยู่ระหว่างร่างพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ ซึ่ ง ได้ แ ก้ ไ ขเพิ่ ม เติ ม บทบั ญ ญั ติ ใ ห้ ส อดคล้ อ งกั บ มาตรฐานขั้ น ต่ ำ และข้อกำหนดกรุงเทพมากขึ้น ทั้งนี้ ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวอยู่ระหว่าง ๕๓ การพิจารณาของคณะกรรมการกฤษฎีกา ในปี ๒๕๕๔ – ๒๕๕๕ กสม. ได้ดำเนินการโครงการตรวจเยี่ยมสถานที่เสี่ยงต่อการถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน สถานีตำรวจและเรือนจำ มีสถานี ตำรวจที่เข้ารับการตรวจเยี่ยม ๑๖ แห่ง และมีเรือนจำที่เข้ารับการตรวจเยี่ยม ๑๘ แห่ง ข้อค้นพบจากโครงการดังกล่าว คือ ในส่วนของ สถานีตำรวจ พบว่า สถานีตำรวจส่วนใหญ่มีการแยกห้องควบคุมตัวระหว่างหญิงกับชาย และระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่ สภาพทางกายภาพ โดยทั่วไปอยู่ในเกณฑ์ดี ยกเว้นบางแห่งที่ห้องควบคุมผู้ต้องหามีสภาพทรุดโทรมหรือสะอาดไม่เพียงพอ ๔๘ เรื่องเดียวกัน, หน้า ๔๔–๔๕ ๔๙ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ, ประมวลรายงานผลการพิจารณาเพื่อเสนอแนะนโยบายหรือข้อเสนอในการปรับปรุงกฎหมาย และกฎ ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่ง ชาติ เล่ม ๑ ระหว่าง ๑ มีนาคม ๒๕๕๔ – ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๗, เรื่อง ข้อเสนอแนะนโยบายและข้อเสนอในการปรับปรุงกฎหมายพิเศษที่เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พระพุทธ ศักราช ๒๔๕๗ พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘ และพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑, หน้า ๒๐-๒๓ ๕๐ พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ.๒๕๗๙ มาตรา ๓๕ (๖) (๗) และ (๘) ๕๑ กรมราชทัณฑ์มีนโยบายยกเลิกการใช้ห้องมืดมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๘ ๕๒ ระเบียบกรมราชทัณฑ์ว่าด้วยการยกเลิกระเบียบกรมราชทัณฑ์ ฉบับที่ ๑ เรื่องการลงโทษเฆี่ยน พ.ศ. ๒๔๘๐ และ พ.ศ. ๒๕๔๘ ๕๓ สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๗ เมษายน ๒๕๕๘ เรื่อง ร่างพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. .... ดูรายละเอียดได้ที่<www.cabinet.soc.go.th> (เข้าดู ณ วันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๕๙) 46 บทที่ ๓ สถานการณ์สิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง นับแต่รัฐบาลได้บังคับใช้กฎหมายพิเศษด้านความมั่นคงในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ และเมื่อมีการรัฐประหารและประกาศใช้ พระราชบัญญัตกิ ฎอัยการศึก พระพุทธศักราช ๒๔๕๗ พบว่า บทบัญญัตขิ องกฎหมายดังกล่าวทำให้บคุ คลโดยเฉพาะทีต่ อ้ งสงสัยได้กระทำ การที่ขัดต่อกฎหมายดังกล่าวมีโอกาสเสี่ยงต่อการถูกกระทำด้วยการทรมาน กล่าวคือ พระราชบัญญัติกฎอัยการศึกฯ มาตรา ๑๕ ทวิ ให้อำ นาจเจ้าหน้าทีค่ วามมัน่ คงกักตัวบุคคลทีม่ เี หตุควรสงสัยเพือ่ สอบถามได้เป็นเวลา ๗ วัน โดยไม่ตอ้ งขอหมายจับจากศาล พระราชกำหนด การบริหาราชการในสถานการณ์ฉกุ เฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘ กำหนดให้เจ้าหน้าทีส่ ามารถควบคุมตัวบุคคลได้ ๗ วัน อาจขอขยายเวลาได้ครัง้ ละ ๗ วัน แต่ไม่เกิน ๓๐ วัน ในสถานที่ที่ไม่ใช่ที่ควบคุมตัวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาโดยไม่มีบทบัญญัติรับรองสิทธิของผู้ถูก ควบคุมตัว เช่น การได้รับการเยี่ยมจากญาติหรือปรึกษาทนายความ เป็นต้น

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات