กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
• ผู้ให้ข้อมูลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้ซื้อบ้านโดยยื่นกู้กับธนาคาร xx ซึ่งทางธนาคารได้ยื่นข้อเสนอเพิ่มเติมในส่วน
ของการทำประกันชีวิตเพื่อได้สิทธิในส่วนลดดอกเบี้ยบ้านในปีแรก ซึ่งข้าพเจ้าตกลงทำประกันชีวิตดังกล่าว โดยทาง
ธนาคารเป็นผู้เลือกบริษัทประกันชีวิตเอง ทั้งนี้ ในตอนแรกข้าพเจ้าได้ให้ข้อมูลโดยระบุที่อาศัยตามบัตรประชาชน คือ
จังหวัดระยอง และต่อมาได้รับการแจ้งกลับจากทางธนาคารว่า ทางบริษัทประกัน xx นั้นมีข้อกำหนดว่า จังหวัดที่จัด
เป็นจังหวัดในกลุม่ เสีย่ ง ซึงรวมถึงจังหวัดระยอง ผูท้ ำ ประกันจะต้องตรวจโรคสำคัญ (เช่น เอดส์) ก่อนการพิจารณาอนุมตั ิ
ทั้งนี้ ข้าพเจ้าจึงต้องเปลี่ยนข้อมูลที่อยู่ใหม่ โดยระบุเป็นที่อยู่ในกรุงเทพฯ แทน ทำให้ข้าพเจ้าไม่ต้องไปตรวจเอดส์ ใน
กรณีนี้ข้าพเจ้าถือว่าบริษัทประกันดังกล่าวเลือกปฏิบัติต่อข้าพเจ้า รวมถึงบุคคลอื่น ๆ ที่ทางบริษัทประกันระบุว่าอาศัย
อยู่ในจังหวัดกลุ่มเสี่ยง โดยไม่ได้คำนึงถึง life style ของแต่บุคคล แต่เหมารวมว่าทุกคนที่อยู่ในบางพื้นที่ว่ามีโอกาสเป็น
เอดส์มากกว่าในบางพื้นที่”
• ผู้ให้ข้อมูลเห็นว่า การที่ลูกจ้างที่ไม่ใช้โปรแกรมประยุกต์ไลน์ (LINE Application) ในการสื่อสาร ไม่เข้ากลุ่ม
กับนายจ้าง ทำให้ถูกเลือกปฏิบัติในเรื่องความก้าวหน้า ได้รับการปฏิบัติอันเป็นที่พึงพอใจน้อยกว่าลูกจ้างอื่นที่เข้ากลุ่ม
• ผู้ให้ข้อมูลในการสนทนากลุ่มกล่าวว่า “องค์กรภาครัฐแห่งหนึ่ง ผู้บริหารจบการศึกษามาจากโรงเรียนมัธยม
แห่งหนึง่ ซึง่ ในการแต่งตัง้ ตำแหน่งบริหาร กรรมการชุดต่าง ๆ มักเกีย่ วข้องสัมพันธ์กบั ผูจ้ บการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม
แห่งนั้น เป็นการเลือกปฏิบัติต่อผู้จบจากโรงเรียนมัธยมอื่น ๆ ที่มีวิทยฐานะเช่นเดียวกัน”
• ผู้ให้ข้อมูลจากการสนทนากลุ่ม กล่าวว่า “ชายและหญิงเท่าเทียมกัน ทำไมตามห้างยังต้องมีที่จอดรถสำหรับ
ผู้หญิง” ผู้ให้ข้อมูลอีกท่านหนึ่งเห็นแย้งว่า “เป็นการช่วยให้ผู้หญิงปลอดภัยเพราะอยู่ในที่ใกล้ ไม่ห่างไกลและมีพนักงาน
รักษาความปลอดภัยดูแลเป็นพิเศษ”
• ผู้ให้ข้อมูลจากการสนทนากลุ่ม ให้ข้อมูลว่า “ร้านนวดบางแห่งไม่ให้บริการแก่คนไทย ให้บริการเฉพาะ
นักท่องเที่ยวจีน /เกาหลี เท่านั้น”
• ผู้ให้ข้อมูลกล่าวว่า “โปรโมชั่นสิทธิพิเศษของร้านอาหารที่ให้สิทธิเฉพาะผู้หญิงเป็นการเลือกปฏิบัติทางเพศ”
• ผู้ให้ข้อมูลแสดงความคิดเห็นว่า “การกระทำบางอย่างมีลักษณะเหมือนกันแต่มีกฎหมายลงโทษแตกต่างกัน
เช่น การหมิ่นประมาทผู้อื่นด้วยเนื้อหาเช่นเดียวกัน หากกระทำผ่านระบบคอมพิวเตอร์จะได้รับโทษหนักกว่าและยอม
ความไม่ได้”
• ผูใ้ ห้ขอ้ มูลกล่าวว่า “เจ้าหน้าทีส่ ำ นักงานเขตบางแห่ง ไม่ถามผูม้ าขอทำบัตรประชาชน และไม่แจ้งสิทธิวา่ สามารถ
ระบุศาสนาหรือไม่กไ็ ด้ ทำให้ประชาชนไม่ทราบสิทธิของตน” ผูใ้ ห้ขอ้ มูลอีกคนหนึง่ กล่าวว่า “ประสงค์จะระบุศาสนา หรือ
ลัทธิบางอย่าง ลงไปบนบัตร ซึ่งไม่ใช่ศาสนากระแสหลัก แต่เจ้าหน้าที่ไม่ให้ระบุ”
• มัคคุเทศก์ชาวไทย ผู้ให้ข้อมูล เห็นว่าคนจีนมาแย่งงานและฝ่าฝืนกฎหมาย มีข้อคำถามถึงความชอบด้วย
กฎหมายในการที่มัคคุเทศก์สัญชาติจีนเหล่านั้นสามารถได้รับใบอนุญาตได้อย่างใด มีสถาบันการศึกษาหลายแห่งของ
ไทยที่ออกประกาศนียบัตรให้คนต่างชาติเหล่านั้น (ผู้วิจัย: สำหรับประเด็นเกี่ยวกับปัญหากฎหมายของมัคคุเทศก์
ดังกล่าวไม่อยู่ในขอบเขตของการวิจัยนี้ แต่ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ชี้ให้เห็นถึงทัศนคติและความรู้สึกที่ไม่พอใจต่อ
ชาวต่างชาติ กรณีนี้อาจนำไปสู่ปัญหาความเกลียดคนต่างชาติ (Xenophobia) ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับการสื่อสารแสดง
ความเกลียดชัง (Hate Speech) )
• ผู้ให้ข้อมูลตั้งคำถามว่า การที่องค์กรภาครัฐและภาคเอกชนมีโครงการพัฒนาคุณธรรม โดยให้ปฏิบัติธรรมตาม
วัดของศาสนาพุทธ เป็นการเลือกปฏิบตั กิ บั บุคลากรทีน่ บั ถือศาสนาอืน่ หรือไม่มศี าสนาหรือไม่ นอกจากนี้ เหตุใดจึงเลือก
ไปที่วัดนั้น ไปวัดอื่นได้หรือไม่
79
اختر الفقرة المستهدفة3
الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات