ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม เพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน ศาลปกครองสูงสุดพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลปกครองชั้นต้นเป็นให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ปฏิบัติตาม มาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อม ดังนี้ ๑) ให้ทำการติดตั้งม่านน้ำเพื่อเป็นการลดฝุ่นละอองใน บรรยากาศ มีความยาว ๘๐๐ เมตร ระหว่างที่ทิ้งดินด้านทิศตะวันออกกับบ้านหัวฝาย และระหว่างที่ทิ้งดินด้านทิศ ตะวันตกกับหมู่บ้านทางทิศใต้ ๒) ให้จัดตั้งคณะทำงานระดับท้องถิ่นและผู้เชี่ยวชาญร่วมกันพิจารณาในการอพยพ ราษฎรที่ได้รับผลกระทบที่อาจนำไปสู่อันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สินและมีความประสงค์จะอพยพในการอพยพ หมู่บ้านออกนอกรัศมีผลกระทบ ๕ กิโลเมตร ๓) ให้ฟื้นฟูขุมเหมืองให้ใกล้เคียงกับสภาพเดิมตามธรรมชาติ โดยการ ถมดินกลับในบ่อเหมืองให้มากที่สุดและให้ปลูกป่าทดแทน เฉพาะในส่วนที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ นำพื้นที่ที่ต้องฟื้นฟูขุม เหมืองไปทำเป็นสวนพฤกษชาติและสนามกอล์ฟ ๔) ให้นำพืชที่ปลูกใน wetland ไปกำจัด และปลูกเสริมทุก ๆ ๑๘ เดือน และต้องทำการขุดลอกเพื่อเปลี่ยนทิศทางการไหลของน้ำใน wetland ๕) ให้ทำการขนส่งเปลือกดิน โดยใช้ ระบบสายพานที่มีการติดตั้งระบบสเปรย์น้ำตามแนวสายพาน ให้วางแผนจุดปล่อยดิน โดยให้ตำแหน่งที่ปล่อยดินไม่ อยู่ในตำแหน่งต้นลมที่พัดผ่านไปยังชุมชนที่อยู่โดยรอบ ให้กำหนดพื้นที่ Buffer Zone ระยะจุดปล่อยดินกับชุมชน ให้เป็นระยะทางไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร และควรจัดทำเป็น Bunker ให้จุดปล่อยดินอยู่ต่ำกว่าความสูงของ Bunker ในการปล่อยดินลงที่เก็บกองดินนั้นจะต้องกำหนดเป็นตารางที่แน่นอน โดยใช้ฤดูเป็นเกณฑ์ในการตัดสินตำแหน่งที่ จะต้องห่างจากชุมชนมากที่สุด และให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ตรวจสอบกำกับดูแลการประกอบกิจการของผู้ถูกฟ้องคดี ที่ ๗ ให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขในการออกประทานบัตรและมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมโครงการ เหมืองลิกไนต์แม่เมาะของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ หากผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ไม่ปฏิบัติตาม ให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ดำเนินการตาม อำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๑๓๘ แห่งพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. ๒๕๑๐ โดยเคร่งครัด ทั้งนี้ ให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ และผู้ถูก ฟ้องคดีที่ ๗ ดำเนินการตามคำพิพากษา ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตาม คำพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้น ๕.๒.๔ คำพิพากษาของศาลยุติธรรมเกี่ยวกับคดีสิ่งแวดล้อม  คดีหมายเลขแดงที่ ๒๑๔๗/๒๕๔๗ ศาลอุทธรณ์ ภาค ๔: เรียกค่าสินไหมทดแทนกรณีโรงงาน ก่อมลพิษทำให้ลำน้ำพองเน่าและเกิดผลกระทบต่อชุมชน คดีนี้ โจทก์ที่ ๑ กับพวกรวม ๗ คน ยื่นฟ้องบริษัท ฟินิคซ พัลพ แอนด์ เพเพอร์ จำกัด (มหาชน) เป็น ำเลย โดยจำเลยประกอบกิจการโรงงานทำเยือ่ กระดาษ และปล่อยนำ้ เสียทีเ่ กิดจากการผลิตเยือ่ กระดาษลงสูล่ ำ ห้วยโจด อันเป็นแหล่งน้ำธรรมชาติ และน้ำเสียได้ไหลลงสู่ลำน้ำพอง ทำให้ลำน้ำพองเน่าเสียด้วยความประมาทเลินเล่อหรือจงใจ ของจำเลยและลูกจ้างของจำเลยหลายคราวต่อเนื่องกัน เป็นเหตุให้ปลาตามธรรมชาติในลำน้ำพอง และปลาที่โจทก์ เลีย้ งไว้ในกระชังตายจำนวนมาก เนือ่ งจากนำ้ ขาดออกซิเจน โจทก์ทงั้ เจ็ดซือ้ ปลามาเลีย้ งในกระชังบริเวณลำนำ้ พองกระชัง ละ ๒,๐๐๐ ตัว เลี้ยงประมาณ ๓ – ๔ เดือน สามารถขายได้กิโลกรัมละ ๔๐ บาท เมื่อเกิดเหตุลำน้ำพองเน่า ปลาของ โจทก์ที่ ๑ ตาย ๑๖ กระชัง โจทก์ที่ ๒ ตาย ๑๑ กระชัง โจทก์ที่ ๓ ตาย ๓ กระชัง โจทก์ที่ ๔ ตาย ๘.๗๕ กระชัง โจทก์ ที่ ๕ ตาย ๑๘ กระชัง โจทก์ที่ ๖ ตาย ๑๑ กระชัง และโจทก์ที่ ๗ ตาย ๖.๒๓ กระชัง คิดเป็นเงินจำนวน ๒,๐๕๕,๑๗๘ บาท โจทก์ทั้งเจ็ดได้เจรจากับจำเลยหลายครั้ง แต่ตกลงกันไม่ได้ ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยชดใช้เงิน แก่โจทก์แต่ละรายพร้อมดอกเบี้ยของต้นเงินแต่ละจำนวน 159

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات