ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม
เพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
ศาลปกครองสูงสุดพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลปกครองชั้นต้นเป็นให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ปฏิบัติตาม
มาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อม ดังนี้ ๑) ให้ทำการติดตั้งม่านน้ำเพื่อเป็นการลดฝุ่นละอองใน
บรรยากาศ มีความยาว ๘๐๐ เมตร ระหว่างที่ทิ้งดินด้านทิศตะวันออกกับบ้านหัวฝาย และระหว่างที่ทิ้งดินด้านทิศ
ตะวันตกกับหมู่บ้านทางทิศใต้ ๒) ให้จัดตั้งคณะทำงานระดับท้องถิ่นและผู้เชี่ยวชาญร่วมกันพิจารณาในการอพยพ
ราษฎรที่ได้รับผลกระทบที่อาจนำไปสู่อันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สินและมีความประสงค์จะอพยพในการอพยพ
หมู่บ้านออกนอกรัศมีผลกระทบ ๕ กิโลเมตร ๓) ให้ฟื้นฟูขุมเหมืองให้ใกล้เคียงกับสภาพเดิมตามธรรมชาติ โดยการ
ถมดินกลับในบ่อเหมืองให้มากที่สุดและให้ปลูกป่าทดแทน เฉพาะในส่วนที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ นำพื้นที่ที่ต้องฟื้นฟูขุม
เหมืองไปทำเป็นสวนพฤกษชาติและสนามกอล์ฟ ๔) ให้นำพืชที่ปลูกใน wetland ไปกำจัด และปลูกเสริมทุก ๆ ๑๘
เดือน และต้องทำการขุดลอกเพื่อเปลี่ยนทิศทางการไหลของน้ำใน wetland ๕) ให้ทำการขนส่งเปลือกดิน โดยใช้
ระบบสายพานที่มีการติดตั้งระบบสเปรย์น้ำตามแนวสายพาน ให้วางแผนจุดปล่อยดิน โดยให้ตำแหน่งที่ปล่อยดินไม่
อยู่ในตำแหน่งต้นลมที่พัดผ่านไปยังชุมชนที่อยู่โดยรอบ ให้กำหนดพื้นที่ Buffer Zone ระยะจุดปล่อยดินกับชุมชน
ให้เป็นระยะทางไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร และควรจัดทำเป็น Bunker ให้จุดปล่อยดินอยู่ต่ำกว่าความสูงของ Bunker
ในการปล่อยดินลงที่เก็บกองดินนั้นจะต้องกำหนดเป็นตารางที่แน่นอน โดยใช้ฤดูเป็นเกณฑ์ในการตัดสินตำแหน่งที่
จะต้องห่างจากชุมชนมากที่สุด และให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ตรวจสอบกำกับดูแลการประกอบกิจการของผู้ถูกฟ้องคดี
ที่ ๗ ให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขในการออกประทานบัตรและมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมโครงการ
เหมืองลิกไนต์แม่เมาะของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ หากผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ไม่ปฏิบัติตาม ให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ดำเนินการตาม
อำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๑๓๘ แห่งพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. ๒๕๑๐ โดยเคร่งครัด ทั้งนี้ ให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ และผู้ถูก
ฟ้องคดีที่ ๗ ดำเนินการตามคำพิพากษา ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตาม
คำพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้น
๕.๒.๔ คำพิพากษาของศาลยุติธรรมเกี่ยวกับคดีสิ่งแวดล้อม
คดีหมายเลขแดงที่ ๒๑๔๗/๒๕๔๗ ศาลอุทธรณ์ ภาค ๔: เรียกค่าสินไหมทดแทนกรณีโรงงาน
ก่อมลพิษทำให้ลำน้ำพองเน่าและเกิดผลกระทบต่อชุมชน
คดีนี้ โจทก์ที่ ๑ กับพวกรวม ๗ คน ยื่นฟ้องบริษัท ฟินิคซ พัลพ แอนด์ เพเพอร์ จำกัด (มหาชน) เป็น
ำเลย โดยจำเลยประกอบกิจการโรงงานทำเยือ่ กระดาษ และปล่อยนำ้ เสียทีเ่ กิดจากการผลิตเยือ่ กระดาษลงสูล่ ำ ห้วยโจด
อันเป็นแหล่งน้ำธรรมชาติ และน้ำเสียได้ไหลลงสู่ลำน้ำพอง ทำให้ลำน้ำพองเน่าเสียด้วยความประมาทเลินเล่อหรือจงใจ
ของจำเลยและลูกจ้างของจำเลยหลายคราวต่อเนื่องกัน เป็นเหตุให้ปลาตามธรรมชาติในลำน้ำพอง และปลาที่โจทก์
เลีย้ งไว้ในกระชังตายจำนวนมาก เนือ่ งจากนำ้ ขาดออกซิเจน โจทก์ทงั้ เจ็ดซือ้ ปลามาเลีย้ งในกระชังบริเวณลำนำ้ พองกระชัง
ละ ๒,๐๐๐ ตัว เลี้ยงประมาณ ๓ – ๔ เดือน สามารถขายได้กิโลกรัมละ ๔๐ บาท เมื่อเกิดเหตุลำน้ำพองเน่า ปลาของ
โจทก์ที่ ๑ ตาย ๑๖ กระชัง โจทก์ที่ ๒ ตาย ๑๑ กระชัง โจทก์ที่ ๓ ตาย ๓ กระชัง โจทก์ที่ ๔ ตาย ๘.๗๕ กระชัง โจทก์
ที่ ๕ ตาย ๑๘ กระชัง โจทก์ที่ ๖ ตาย ๑๑ กระชัง และโจทก์ที่ ๗ ตาย ๖.๒๓ กระชัง คิดเป็นเงินจำนวน ๒,๐๕๕,๑๗๘
บาท โจทก์ทั้งเจ็ดได้เจรจากับจำเลยหลายครั้ง แต่ตกลงกันไม่ได้ ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยชดใช้เงิน
แก่โจทก์แต่ละรายพร้อมดอกเบี้ยของต้นเงินแต่ละจำนวน
159
اختر الفقرة المستهدفة3
الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات