สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ในการปฏิบัติตามมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่เสนอไว้ ในรายงานฯ และมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่กำหนดโดย สผ. ทำให้สิ่งแวดล้อม ตลอดจนชีวิต ร่างกาย สุขภาพอนามัย และทรัพย์สินเสียหาย และผู้ฟ้องคดีบางรายมีคำขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ชดใช้ ค่าสินไหมทดแทนเสียหายนั้น เป็นการฟ้องว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ กระทำละเมิดเป็นเหตุให้ผู้ฟ้องคดี ดังกล่าวได้รับความเสียหาย ตามมาตรา ๔๒๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และมิใช่กรณีผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ในฐานะเจ้าของโรงไฟฟ้าแม่เมาะซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าสินไหมทดแทนหรือค่าเสียหาย จากการทีโ่ รงไฟฟ้าแม่เมาะก่อให้เกิดการแพร่กระจายของมลพิษอันเป็นเหตุให้ผฟู้ อ้ งคดีดงั กล่าวได้รบั อันตรายแก่ชวี ติ ร่างกาย สุขภาพอนามัย หรือเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้ฟ้องคดีดังกล่าวเสียหาย ตามมาตรา ๙๖ แห่งพระราชบัญญัติ ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งกรณีนี้ ผู้ฟ้องคดีมีหน้าที่ต้องเสนอพยานหลักฐานต่อ ศาลเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่ตนกล่าวอ้างในเบื้องต้น ตามข้อ ๖๔ วรรคหนึ่ง ของระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการ ในศาลปกครองสูงสุด ว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๓ เมื่อผู้ฟ้องคดีดังกล่าวไม่สามารถเสนอพยานหลัก ฐานต่อศาลเพื่อพิสูจน์ว่าความเสียหายที่ได้รับเป็นผลมาจากการที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมาย กำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรในการปฏิบัติตามมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระ ทบสิ่งแวดล้อมดังกล่าว กรณีไม่อาจถือได้ว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ กระทำละเมิดต่อผู้ฟ้องคดีทั้ง ๑๖ สำนวน อันจะมีผล ให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้ฟ้องคดีบางรายที่มีคำขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ชดใช้ค่าสินไหม ทดแทน ประเด็นทีต่ อ้ งพิจารณาต่อไปมีวา่ ผูถ้ กู ฟ้องคดีที่ ๑ และผูถ้ กู ฟ้องคดีที่ ๓ ละเลยต่อหน้าทีต่ ามทีก่ ฎหมาย กำหนดให้ตอ้ งปฏิบตั ใิ นการควบคุมการทำเหมืองและการปฏิบตั ติ ามมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิง่ แวดล้อม ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ หรือไม่ กรณีผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ เห็นว่า การใช้อำนาจในการออกคำสั่งเพิกถอนประทานบัตรการ ทำเหมืองหรือไม่ เป็นอำนาจดุลพินิจของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ตามมาตรา ๑๓๗ และมาตรา ๑๓๘ แห่งพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. ๒๕๑๐ โดยการใช้ดลุ พินจิ ของผูถ้ กู ฟ้องคดีที่ ๑ ในเรือ่ งนีจ้ ะต้องคำนึงถึงเหตุผล ความจำเป็น รวมถึงข้อดีและข้อเสีย ที่จะเกิดขึ้นแก่ประชาชนหรือประโยชน์สาธารณะ หากมีการสั่งเพิกถอนประทานบัตรดังกล่าว เมื่อการใช้อำนาจ เพิกถอนประทานบัตรย่อมส่งผลกระทบต่อการผลิตกระแสไฟฟ้า อันจะเกิดความเสียหายต่อประโยชน์สาธารณะและ ประชาชนมากกว่าผลดีทจี่ ะได้รบั ผูถ้ กู ฟ้องคดีที่ ๑ จึงไม่มคี วามจำเป็นทีจ่ ะต้องเพิกถอนประทานบัตรของผูถ้ กู ฟ้องคดีท่ี ๗ ดังนัน้ การทีผ่ ถู้ กู ฟ้องคดีที่ ๑ ไม่ออกคำสัง่ เพิกถอนประทานบัตรจึงไม่เป็นการละเลยต่อหน้าทีต่ ามทีก่ ฎหมายกำหนดให้ ต้องปฏิบตั ิ สำหรับกรณีผถู้ กู ฟ้องคดีที่ ๓ ทีไ่ ด้ทราบถึงการไม่ปฏิบตั ติ ามเงือ่ นไขทีก่ ำ หนดไว้ในการออกประทานบัตรของ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ แล้ว ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ มีหน้าที่ที่จะต้องพิจารณาดำเนินคดีกับผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ตามมาตรา ๑๓๘ แห่ง พระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. ๒๕๑๐ และควบคุมดูแลมิให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ละเลยต่อหน้าที่ในการปฏิบัติตามมาตรการ ป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมต่อไป การที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ไม่ได้ดำเนินคดีกับผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๗ ตามอำนาจ หน้าที่ดังกล่าว จึงถือได้ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ 158

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات