ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม
เพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
การที่ผู้ถูกฟ้องคดีมีมติเมื่อวันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๐ เรื่อง หลักเกณฑ์ในการประเมินอาคาร/ที่พัก
อาศัยของผู้ได้รับผลกระทบทางเสียงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยมิได้กำหนดให้เงินค่าชดเชยผลกระทบทางเสียง
จากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นเงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ จึงมิใช่
การกระทำทีส่ ร้างภาระให้เกิดกับประชาชนเกินสมควร หรือเป็นการใช้ดลุ พินจิ โดยมิชอบ อันจะถือได้วา่ เป็นการกระทำ
ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด
คดีหมายเลขแดงที่ อ. ๗๔๓/๒๕๕๕: หน่วยงานของรัฐละเลยปฏิบัติหน้าที่ฟื้นฟูลำห้วยคลิตี้
และละเมิดสิทธิในการได้รับประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติของชุมชนตามรัฐธรรมนูญ
คดีนผี้ ฟู้ อ้ งคดีทงั้ ยีส่ บิ สองฟ้องว่า บริษทั ตะกัว่ คอนเซนเตรทส์ (ประเทศไทย) จำกัด ได้ปล่อยทิง้ นำ้ ขุน่ ข้น
และกากแร่ดีบุกจากบ่อกักตะกอนลงสู่ลำห้วยคลิตี้ ทำให้ผู้ฟ้องคดีทั้งยี่สิบสองได้รับการปนเปื้อนของสารตะกั่วจาก
ลำห้วยคลิตี้ โดยผู้ถูกฟ้องคดีไม่เข้าดำเนินการเพื่อขจัดมลพิษและฟื้นฟูลำห้วยคลิตี้ให้กลับคืนสู่สภาพเดิม จึงนำคดีมา
ฟ้องต่อศาล ขอให้ศาลมีคำ พิพากษาให้ผถู้ กู ฟ้องคดีเข้าดำเนินการขจัดมลพิษและฟืน้ ฟูลำ ห้วยคลิตใี้ ห้กลับคืนสูส่ ภาพเดิม
พร้อมทัง้ เรียกค่าเสียหายจากการทีผ่ ฟู้ อ้ งคดีทงั้ ยีส่ บิ สองต้องแบกรับภาระค่าใช้จา่ ยในการซือ้ อาหารเดือนละ ๗๐๐ บาท
และค่าเสียหายอันเนื่องมาจากการถูกละเมิดสิทธิในการได้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทาง
ชีวภาพ เดือนละ ๑,๐๐๐ บาท และเรียกค่าเสียหายในอนาคตจนกว่าสภาพนิเวศบริเวณดังกล่าวให้กลับคืนสู่สภาพเดิม
ศาลปกครองชัน้ ต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า เมือ่ ผูถ้ กู ฟ้องคดีทราบว่ามีการปนเปือ้ นของสารตะกัว่ ในลำห้วย
คลิตี้ จึงได้เข้าตรวจสอบเรื่อยมาและได้มีการจัดตั้งคณะทำงานเพื่อแก้ไขปัญหากรณีดังกล่าว ผู้ถูกฟ้องคดีจึงมิได้ละเลย
ต่อหน้าที่ในการประสานงานและดำเนินการฟื้นฟู หรือระงับการปนเปื้อนของสารตะกั่วในลำห้วยคลิตี้ แต่ในตะกอน
ดินและท้องน้ำยังคงมีการปนเปื้อนของสารตะกั่วในปริมาณสูง จึงเป็นกรณีที่ผู้ถูกฟ้องคดีปฏิบัติหน้าที่ในการฟื้นฟู หรือ
ระงับการปนเปื้อนของสารตะกั่วในลำห้วยคลิตี้ล่าช้าเกินสมควร และกำหนดค่าเสียหายให้จากการที่ต้องแบกรับภาระ
ค่าอาหารในอัตราเดือนละ ๓๕๐ บาทต่อเดือนต่อราย และกำหนดค่าเสียหายต่อสิทธิในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติให้ใน
อัตราเดือนละ ๑,๐๐๐ บาท ตามคำขอของผู้ฟ้องคดีทั้งยี่สิบสองเนื่องจากเป็นค่าเสียหายที่เหมาะสมและเป็นธรรมแล้ว
สำหรับค่าเสียหายในอนาคตนั้น เห็นว่า สถานการณ์การปนเปื้อนของสารตะกั่วในน้ำเริ่มที่จะเจือจางลงจึงไม่กำหนด
ค่าเสียหายในส่วนนีใ้ ห้ จึงพิพากษาว่า ผูถ้ กู ฟ้องคดีละเลยต่อหน้าทีใ่ นกรณีทไี่ ม่ดำ เนินการเรียกค่าเสียหายหรือค่าสินไหม
ทดแทนจากบริษัทฯ และปฏิบัติหน้าที่ในการฟื้นฟู หรือระงับการปนเปื้อนของสารตะกั่วล่าช้าเกินสมควร และให้ผู้ถูก
ฟ้องคดีชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดีทั้งยี่สิบสองแต่ละราย เป็นเงิน ๓๓,๗๘๓ บาท รวมค่าเสียหายทั้งสิ้น ๗๔๓,๒๒๖
บาท ทั้งนี้ ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด ค่าธรรมเนียมศาลให้คืนแก่ผู้ฟ้องคดีตามส่วนแห่งการชนะคดี
ผู้ฟ้องคดีทั้งยี่สิบสองและผู้ถูกฟ้องคดีอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้น ศาลปกครองสูงสุด
พิจารณาแล้วเห็นว่า ผู้ถูกฟ้องคดีเพียงแต่ส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปเก็บตัวอย่างน้ำ ดินตะกอน และสัตว์น้ำมาวิเคราะห์ว่ามี
ปริมาณสารตะกัว่ ปนเปือ้ นหรือไม่เท่านัน้ ไม่ได้เข้าไปเพือ่ หาวิธกี ารป้องกันหรือแก้ไขอันตรายอันเกิดจากการแพร่กระจาย
ของสารตะกั่วในลำห้วยคลิตี้ การที่ศาลปกครองชั้นต้นวินิจฉัยแต่เพียงว่า ผู้ถูกฟ้องคดีปฏิบัติหน้าที่ล่าช้าเกินสมควร
151
اختر الفقرة المستهدفة3
الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات