รายงานผลการปฏิบัติงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2562 โดยตรง แต่ ไ ด้ รั บ จั ด สรรงบประมาณอย่ า งจ ำ กั ด รวมไว้ในรายการการฝึกอบรม และประชาสัมพันธ์ ทัง้ ที่ กิ จ กรรมเพื่ อ การสร้ า งเสริ ม ความตระหนั ก ด้ า น สิทธิมนุษยชน ไม่ใช่กิจกรรมเพื่อการประชาสัมพันธ์ ทำให้ต้องแบ่งจัดสรรงบประมาณในส่วนนี้สำหรับ การด ำ เนิ น ภารกิจสนับสนุนในส่วนของสำนักงาน คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติดว้ ย ประกอบกับ งบประมาณที่ได้รับการจัดสรรตามรายการข้างต้น มีจำนวนค่อนข้างน้ อ ยอยู ่ แ ล้ ว จึ ง เป็ น ข้ อ จ ำ กั ด ให้ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้รบั การจัดสรร งบประมาณไม่เพียงพอสำหรับการดำเนินการตามหน้าที่ และอำนาจหลัก ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุ ท ธศั ก ราช 2560 และพระราชบั ญ ญั ติ ป ระกอบ รัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. 2560 4.1.2 ปั ญ หา อุ ป สรรคด้ า นกฎหมาย ในกรณี ที่ 22 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท เพื่อยุติความขัดแย้ง ทีเ่ กิดขึน้ ซึง่ การดำเนินงานทีผ่ า่ นมาตามพระราชบัญญัติ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. 2542 มาตรา 27 บัญญัติให้คณะกรรมการอาจดำเนินการ ไกล่เกลีย่ บุคคลหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระหว่าง การพิจารณาตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน เพือ่ ให้ คู่กรณีทำความตกลงเพื่อประนีประนอมและแก้ไข ปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนได้ ซึง่ ได้มกี ารไกล่เกลีย่ ได้ผลสำเร็จเป็นทีย่ อมรับของคูก่ รณี แต่พระราชบัญญัติ ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน แห่งชาติ พ.ศ. 2560 ไม่ได้บัญญัติให้คณะกรรมการ มีหน้าที่และอำนาจในการดำเนินการไกล่เกลี่ยบุคคล หรือหน่วยงานไว้ ทำให้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน แห่งชาติไม่มหี น้าทีแ่ ละอำนาจทีจ่ ะดำเนินการไกล่เกลีย่ อันเป็นหน้าทีแ่ ละอำนาจทีส่ ถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พึงมีตามหลักการปารีส คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติเห็นสมควร 4.1.3 ปั ญ หา อุ ป สรรคด้ า นการปฏิ บั ติ ห น้ า ที่ ข อง ด ำ เนิ น การไกล่ เ กลี่ ย ประนี ป ระนอมข้ อ พิ พาท คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ในด้านสิทธิมนุษยชน 1) คณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ในช่วงที่มีผู้ปฏิบัติหน้าที่ กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติเหลือเพียง 3 คน ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 246 และพระราชบัญญัติประกอบ รั ฐ ธรรมนู ญ ว่ า ด้ ว ยคณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน แห่งชาติ พ.ศ. 2560 มาตรา 8 บัญญัตใิ ห้คณะกรรมการ สิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ ป ระกอบด้ ว ยกรรมการ จำนวน 7 คน ต่อมาปรากฏว่า ในช่วงไตรมาสที่ 3 ของปี ง บประมาณ พ.ศ. 2562 ได้ มี ก รรมการ สิทธิมนุษยชนแห่งชาติลาออกจากการอยูป่ ฏิบตั หิ น้าที่ ตามพระราชบั ญ ญั ติ ป ระกอบรั ฐ ธรรมนู ญ ว่ า ด้ ว ย คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. 2560 มาตรา 60 ทำให้มผี ปู้ ฏิบตั หิ น้าทีก่ รรมการสิทธิมนุษยชน แห่งชาติเหลือเพียง 3 คน ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2562 จนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 ทำให้ไม่อาจดำเนินการประชุมและลงมติเกี่ยวกับการ ดำเนินงานตามหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 247 (1) และพระราชบัญญัติประกอบ รั ฐ ธรรมนู ญ ว่ า ด้ ว ยคณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน แห่งชาติ พ.ศ. 2560 มาตรา 26 (1) บัญญัติให้ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมหี น้าทีแ่ ละอำนาจ ตรวจสอบและรายงานข้อเท็จจริงที่ถูกต้องเกี่ยวกับ การละเมิดสิทธิมนุษยชนทุกกรณีโดยไม่ลา่ ช้า และเสนอ มาตรการหรือแนวทางที่เหมาะสมในการป้องกันหรือ แก้ไขการละเมิดสิทธิมนุษยชน รวมทัง้ การเยียวยาผูไ้ ด้รบั ความเสียหายจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนต่อหน่วยงาน ของรัฐหรือเอกชนที่เกี่ยวข้อง ซึ่งในการแก้ไขปัญหา กรณีการร้องเรียนเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชน นั้น ตามหลักการปารีสว่าด้วยสถานะและหน้าที่ของ สถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (Paris Principles Relating to National Human Rights Institutions: Paris Principles) กำหนดว่า หน้าที่ที่จำเป็นของ สถาบั น สิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ ควรครอบคลุ ม ถึ ง การแสวงหาข้อตกลงทีน่ า่ เชือ่ ถือและปรองดอง โดยใช้

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات