รายงานการศึกษาวิจัย การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี การเลือกปฏิบัติตอผูติดเชื้อเอชไอวี และในจํานวนดังกลาว มี 112 ประเทศ ใหความคุมครองกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี ที่เปนกลุมที่มีความเปราะบางประเภทหนึ่ง อยางไรก็ดี แมจะมีบทบัญญัติแหงกฎหมายในการคุมครองผูอยูรวมกับ เชื้อเอชไอวี แตพบวากฎหมายดังกลาวยังไมมีการบังคับใชอยางมีประสิทธิภาพ ซึ่งทําใหกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี ถูกละเลยในการไดรับการคุมครอง33 อาจกลาวไดวา กฎหมายและนโยบายที่ใหความสําคัญและใหความเคารพ สิทธิมนุษยชนของผูต ดิ เชือ้ เอชไอวีมคี วามสําคัญอยางยิง่ ในการแกไขปญหาโรคเอดสอยางรอบดาน เชนเดียวกับกลุม บุคคลอื่น ๆ ผูติดเชื้อเอชไอวีควรไดประโยชนจากการคุมครองสิทธิขั้นพื้นฐานทั่วไป ยิ่งไปกวานั้น เนื่องจากความ ตองการและปญหาที่เผชิญมีความแตกตางจากกลุมบุคคลอื่น ๆ การคุมครองสิทธิเฉพาะบางประเภทถือไดวา มีความสําคัญเปนอยางยิ่งในการสงเสริมการคุมครองสิทธิมนุษยชนของกลุมผูที่อยูรวมกับเชื้อเอชไอวี การศึกษาเกี่ยวกับแนวปฏิบัติที่ดีระดับประเทศ เปนการศึกษาเชิงเปรียบเทียบเพื่อวิเคราะหแนวนโยบาย และกรอบกฎหมายที่เกี่ยวของกับการแกไขปญหาดานโรคเอดส โดยเฉพาะอยางยิ่งกฎหมายเกี่ยวกับการขจัดการ เลือกปฏิบัติกลุมผูติดเชื้อเอชไอวีในการประกอบอาชีพ สําหรับการศึกษาในสวนนี้มุงศึกษาในประเด็นโครงสรางของ กฎหมาย สถาบันที่ทําหนาที่กํากับดูแลกฎหมายและนโยบาย รวมตลอดถึงการติดตามประเมินผลการบังคับใช กฎหมายและนโยบายที่เกี่ยวกับการแกปญหาดานเอดส และประเด็นการเขาถึงความยุติธรรม อาทิ การรองทุกข และการเยียวยาจากหนวยงานที่รับผิดชอบ จากการศึกษาพบวา ในระดับประเทศ กรอบกฎหมายที่เกี่ยวกับการคุมครองสิทธิผูติดเชื้อเอชไอวีสามารถ แบงออกเปน 4 ประเภท กลาวคือ 1. การคุมครองสิทธิมนุษยชนตามรัฐธรรมนูญ พบวา ประเทศสวนใหญทั่วโลกมีบทบัญญัติที่คุมครอง สิทธิของประชาชนจากการถูกเลือกปฏิบัติและสงเสริมใหประชาชนทั้งหญิงและชายมีความเสมอภาคเทาเทียม ในดานตาง ๆ รวมถึงความเสมอภาคในโลกแหงการทํางาน อยางไรก็ดี พบวา การบังคับใช และการดําเนินการรองทุกข ตามสิทธิแหงรัฐธรรมนูญนั้น มีข้นั ตอนที่ยุงยากและใชเวลานาน 2. การคุมครองสิทธิภายใตกฎหมายสาขาตาง ๆ อาทิ กฎหมายเกี่ยวกับคนพิการ และกฎหมายแรงงาน และการจางงาน ซึ่งอาจมีบทบัญญัติหามมิใหมีการเลือกปฏิบัติตอผูติดเชื้อเอชไอวีในการประกอบอาชีพ 3. การคุม ครองสิทธิของผูต ดิ เชือ้ ภายใตพระราชบัญญัตทิ เี่ กีย่ วกับการแกไขปญหาโรคเอดสเปนการเฉพาะ นอกจากบทบัญญัติที่คุมครองผูติดเชื้อเอชไอวีจากการเลือกปฏิบัติแลว การบัญญัติกฎหมายในฐานะกฎหมาย เฉพาะนี้ อาจมีบทบัญญัติที่เปนมาตรการการปองกันและการใหบริการดูแล 4. คําพิพากษา (Case law) ซึ่งวางหลักเกี่ยวกับการขจัดการเลือกปฏิบัติเนื่องมาจากเปนผูติดเชื้อ เอชไอวี โดยสวนใหญจะพบในประเทศที่มีระบบกฎหมายจารีตประเพณี (common law) แมวากรอบกฎหมายที่เกี่ยวกับการคุมครองสิทธิผูติดเชื้อเอชไอวีจะมีความแตกตางกันไป ขึ้นอยูกับบริบท ของแตละประเทศ แตกรอบกฎหมายทั้ง 4 ประเภทนี้ สามารถนํามาใชเพื่อขจัดการเลือกปฏิบัติไดและเปน หลักประกันสิทธิมนุษยชนของผูต ดิ เชือ้ เอชไอวี ทัง้ ในการใชชวี ติ ประจําวันและในโลกของการทํางาน และเปนแนวทาง ที่สําคัญในการกําหนดแนวนโยบายและกฎหมายที่เกี่ยวของ นอกจากนี้ ในการพิจารณาแนวปฏิบัติที่ดีควรนํา หลักการภายใตแนวปฏิบัติเรื่องโรคเอดสในโลกแหงการทํางานมาพิจารณาประกอบ เพื่อเปนหลักประกันที่สําคัญ ใหกับกลุมแรงงานที่เปนผูติดเชื้อเอชไอวี 33 Global Commission on HIV and the Law, Risk, Rights and Health , (UNDP,HIV/AIDS Group), 2012 19

اختر الفقرة المستهدفة3