แหง a i l aชาติ N nd งา สํานaักtio nal Th นค ณ ยชน m a ะกรรมการสิทธิมนุษ o n of n ssi Hu Rights C om m i ถูกตองตามกฎหมายตามพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินฯ จึงเปนนโยบายที่สอดคลองกับแนวคิดที่วาดวย ความสําคัญของการนํานโยบายไปปฏิบัติของสมบัติ ธํารงธัญวงค (2549) ที่กลาววา ความสําเร็จหรือลมเหลว ของการนํานโยบายไปปฏิบัติจะสงผลกระทบทั้งทางตรงและทางออมตอผูตัดสินใจนโยบายกลุมเปาหมาย ที่เกี่ยวของและตอหนวยปฏิบัติ เมื่อการนํานโยบายไปปฏิบัติลมเหลวยอมแปลวาผูตัดสินใจ ในฐานะผูนํา ทางการเมื อ งที่ ค วบคุ ม กํ า กั บ ดู แ ลหน ว ยปฏิ บั ติ มี ค วามบกพร อ งด ว ย และต อ งรั บ ผิ ด ชอบกั บ ความล ม เหลว ทีเ่ กิดขึน้ กลาวคือ หากผูน าํ นโยบายไปปฏิบตั สิ ามารถจัดทีด่ นิ ไดตามพระราชบัญญัตกิ ารปฏิรปู ทีด่ นิ เพือ่ เกษตรกรรม ไดรับผลประโยชน ซึ่งเปนเงื่อนไขสําคัญที่การปฏิบัติประสบผลสําเร็จ สอดคลองกับตัวแบบวิเคราะหทางดาน การจั ด การที่ เชื่ อ ว า ความสํ า เร็ จ ของการนํ า นโยบายไปสู  ก ารปฏิ บั ติ ย  อ มขึ้ น อยู  กั บ องค ก ารที่ รั บ ผิ ด ชอบ วามีขีดความสามารถที่จะปฏิบัติงานใหสอดคลองกับความคาดหวังเพียงใด โครงการที่จะประสบความสําเร็จได จึ ง ต อ งอาศั ย โครงสร า งขององค ก ารที่ เ หมาะสม บุ ค คลากรที่ อ ยู  ใ นองค ก ารจะต อ งมี ค วามรู  ค วามสามารถ ทั้ ง ด า นบริ ห ารและเทคนิ ค อย า งเพี ย งพอ และต อ งมี ก ารวางแผนเตรี ย มการหรื อ มี ค วามพร อ มเป น อย า งดี ทั้งดานวัสดุอุปกรณเครื่องมือและงบประมาณ และสอดคลองกับการศึกษาของ วัฒนา ยัง่ ยืน (2547) ทีท่ าํ การวิจยั เรือ่ งปญหาอุปสรรคในการนํานโยบาย การจัดที่ดินทํากินใหกับประชาชนไปปฏิบัติ กรณีที่ดินสาธารณะประโยชนของบานดงหนองอีดอก ตําบลหัวนา อําเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี พบวา นโยบายการจัดที่ดินทํากินใหกับประชาชนทําใหประชาชน ไดรับประโยชนโดยตรงสําหรับผูที่ไมมีที่ดินทํากินไดรับการรับรองสิทธิ์ในการจัดที่ดินทํากิน และสอดคลองกับ การวิจัยของ ศิวพร ฉั่วสวัสดิ์ (2548) ไดศึกษาวิจัยเรื่องปญหาการปฏิบัติงานของเจาหนาที่กรมที่ดินในการ ออกโฉนดที่ดิน พบวา ปญหาอุปสรรคในการปฏิบัติงานของเจาหนาที่นอกจากจะตองศึกษาทําความเขาใจ และปฏิบัติงานใหเปนไปตามกฎหมาย และระเบียบคําสั่งที่เกี่ยวของกับการออกโฉนดที่ดินที่มีเปนจํานวนมากแลว เจาหนาที่กรมที่ดินยังตองศึกษาทําความเขาใจ และปฏิบัติตามหลักเกณฑและวิธีการขั้นตอนการปฏิบัติการ ทางการปกครองตามพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติขาราชการปกครอง พ.ศ. 2539 นอกจากความรูความเขาใจแลว การตี ค วามปรั บ ใช ก ฎหมายเป น อี ก ป ญ หาหนึ่ ง ที่ ส  ง ผลกระทบต อ ประสิ ท ธิ ภ าพการทํ า งานของเจ า หน า ที่ และจากหลักฐานผลการวิจัย ปญหาอุปสรรคและ��ลกระทบในการจัดที่ดินตาม พ.ร.บ. การปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พบวา ป ญ หาอุ ป สรรคคื อ การตี ค วามความขั ด แย ง ของ ส.ป.ก. กั บ ข อ กฎหมาย การใช ง บประมาณและเอกสาร ส.ป.ก. 4 - 01 สอดคลองกับงานวิจัยเรื่องปาชุมชน : เทคโนโลยีอํานาจควบคุมชุมชนในเขตปาชิ้นใหม ? โดย สุรินทร อนพรม ที่ชี้ใหเห็นถึงปญหาความขัดแยงระหวางรัฐกับประชาชนในการใชประโยชนจากปา โดยเฉพาะ การจัดการปาโดยรัฐที่รวมศูนยอํานาจในการบริหารจัดการ ที่มองชาวบานเปนศัตรูทําลายทรัพยากรธรรมชาติ ทํ า ให มี ก ารออกกฎหมายหลายฉบั บ ที่ ส  ง ผลกระทบต อ ประชาชนในด า นวิ ถี ชี วิ ต ขณะเดี ย วกั น การบริ ห าร จัดการปาของรัฐก็ไมสามารถจัดการปาไดอยางแทจริง เพราะการลดลงของพื้นที่ปาก็ยังเกิดขึ้นอยางตอเนื่อง จนเป น สาเหตุ สํ า คั ญ ที่ ทํ า ให เ กิ ด การเรี ย กร อ งของภาคประชาชนในการเข า มามี ส  ว นร ว มในการจั ด การ ฐานทรัพยากรธรรมชาติ รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม” 27