33 รายงานผลการประเมินสถานการณ์ ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๒ นอกจากสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนและอนุสัญญา ILO ข้างต้นแล้ว การจัดทำรายงานฉบับนี้ ยังได้คำนึงถึงปฏิญญา ข้อมติ มาตรฐาน แนวทาง ข้อกำหนดระหว่างประเทศ ทั้งในระดับภูมิภาคและระดับสากล ที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ตลอดจนคำมั่นต่าง ๆ ซ่งรัฐบาลไทยได้ให้ และ/ หรือรับรองไว้ ต่อประชาคมระหว่างประเทศ เช่น คำมั่นของประเทศไทยในกระบวนการทบทวนสถานการณ์สิทธิมนุษยชน (UPR) ของสหประชาชาติ เป็นต้น สำหรับการจัดทำคำชีแ้ จงข้อเท็จจริงกรณีมกี ารรายงานสถานการณ์เกีย่ วกับสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย โดยไม่ถกู ต้องหรือไม่เป็นธรรมตามหน้าทีแ่ ละอำนาจทีบ่ ญ ั ญัตใิ นมาตรา 247 (4) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และมาตรา 26 (4) ของพระราชบัญญัตปิ ระกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน แห่งชาติ พ.ศ. 2560 นั้น ในปี 2562 กสม. ได้จัดทำคำชี้แจงต่อรายงานที่มีลักษณะดังกล่าวจำนวน 2 ฉบับ ได้แก่ คำชีแ้ จงกรณีรายงานสรุปสถานการณ์สทิ ธิมนุษยชนในประเทศไทยขององค์กรฮิวแมน ไรทส์ วอทช์ (Human Rights Watch) ในรายงานสรุปสถานการณ์ดา้ นสิทธิมนุษยชนทัว่ โลก ครัง้ ที่ 29 ประจำปี 2562 และคำชีแ้ จงกรณีรายงาน การปฏิบัติด้านสิทธิมนุษยชนประจำปี 2561 ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา ดังรายละเอียดปรากฏ ในคำชี้แจงที่ 1/2562 และ 2/2562 ในภาคผนวกของรายงานฉบับนี้ บทที่ บทนำ 1

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات