คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
National Human Rights Commission of Thailand
120
1) ศูนย์บริการคนพิการทั่วไป โดยราชการส่วนท้องถิ่นอาจจัดตั้งศูนย์บริการคนพิการโดยใช้งบประมาณ
ของตนเองตาม มาตรา 20/3 วรรคสองของพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550
และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2556 หรือองค์กรด้านคนพิการ องค์กรอื่นใด หรือหน่วยงานของรัฐ โดยมีหน้าที่
ตามมาตรา 20/4 ของพระราชบัญญัติฯ ได้แก่ การให้คำปรึกษา บริการข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสวัสดิการ เรียกร้อง
สิทธิประโยชน์แทนคนพิการ ให้ความช่วยเหลือในการดำรงชีวิตขั้นพื้นฐาน ฝึกอาชีพ และจัดหางานให้คนพิการ ฟื้นฟู
สมรรถภาพ หรือได้รบั เครือ่ งมือ อุปกรณ์ตามความต้องการจำเป็นพิเศษเฉพาะบุคคล ตลอดจนประสานความช่วยเหลือ
กับหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ความช่วยเหลือคนพิการตามประเภทความพิการ
2) ศูนย์บริการคนพิการระดับจังหวัด ซึง่ จัดตัง้ โดยกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการเพือ่ ส่งเสริม
สนับสนุนและประสานงานเกี่ยวกับการจัดบริการของศูนย์บริการคนพิการทั่วไป และดำเนินการอื่นเพื่อประโยชน์
ในการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวติ คนพิการภายในจังหวัด มีหน้าทีใ่ นการสำรวจ ศึกษาวิเคราะห์ ติดตามสภาพปัญหา
ของคนพิการในเขตพื้นที่จังหวัด ประเมินผลและรายงานเกี่ยวกับการได้รับสิทธิประโยชน์ของคนพิการ จัดทำทะเบียน
ฐานข้อมูล ส่งต่อคนพิการหรือผู้มีแนวโน้มว่าจะมีความพิการให้แก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จัดทำแผนส่งเสริมและพัฒนา
คุณภาพชีวิตคนพิการจังหวัดและบูรณาการแผนกับแผนพัฒนาจังหวัดหรือท้องถิ่น ส่งเสริม กำกับดูแล และอำนวย
ความสะดวกด้านอาคาร สถานที่ วัสดุอปุ กรณ์ ยานพาหนะ เทคโนโลยีสงิ่ อำนวยความสะดวก ตลอดจนบริการทางวิชาการ
แก่ศูนย์บริการคนพิการทั่วไป หรือองค์กรคนพิการ
ทั้งนี้ จากข้อมูลในปี 2562 มีศูนย์บริการคนพิการระดับจังหวัด จำนวน 77 ศูนย์ ศูนย์บริการคนพิการ
ระดับจังหวัด สาขา จำนวน 16 สาขา และศูนย์บริการคนพิการทั่วไป จำนวน 2,358 ศูนย์ โดยเพิ่มจากปี 2561 ซึ่งมี
ศูนย์บริการคนพิการทั่วไปจำนวน 1,752 ศูนย์253 การมีศูนย์บริการคนพิการทั่วไปกระจายครอบคลุมทุกพื้นที่
จะอำนวยความสะดวกให้แก่คนพิการเพือ่ ให้คนพิการได้รบั การบริการแนะนำช่วยเหลือทีเ่ หมาะสมตรงตามความจำเป็น
เฉพาะของคนพิการ
2. การเข้าถึงการศึกษาของคนพิการ
มาตรา 10 ของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 บัญญัติว่า บุคคลมีสิทธิและโอกาสเสมอกัน
ในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่าสิบสองปีที่รัฐต้องจัดให้อย่างทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย ทั้งนี้
การจัดการศึกษาสำหรับบุคคลซึ่งมีความบกพร่องทางร่างกาย จิตใจ สติปัญญา อารมณ์ สังคม การสื่อสารและ
การเรียนรู้ หรือมีร่างกายพิการ หรือทุพพลภาพ หรือบุคคลซึ่งไม่สามารถพึ่งตนเองได้ หรือไม่มีผู้ดูแลหรือด้อยโอกาส
ต้ อ งจั ด ให้ บุ ค คลดั ง กล่ า วมี สิ ท ธิ แ ละโอกาสได้ รั บ การศึ ก ษาขั้ น พื้ น ฐานเป็ น พิ เ ศษ และพระราชบั ญ ญั ติ ว ่ า ด้ ว ย
การจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551 กำหนดให้คนพิการมีสทิ ธิได้รบั การศึกษาโดยไม่เสียค่าใช้จา่ ยตัง้ แต่แรกเกิด
หรือพบความพิการจนตลอดชีวติ พร้อมทัง้ ได้รบั เทคโนโลยีสงิ่ อำนวยความสะดวกและความช่วยเหลืออืน่ ใดทางการศึกษา
โดยสามารถเลือกบริการทางการศึกษา สถานศึกษา ระบบและรูปแบบการศึกษาโดยคำนึงถึงความสามารถ ความสนใจ และ
253
จาก หนังสือกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ด่วนที่สุด ที่ พม ๐๗๐๓/๗๘๓๐ ลงวันที่ ๒๕ พฤศจิกายน
๒๕๒๖ เรือ่ ง ข้อมูลทีเ่ กีย่ วกับภารกิจของกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวติ คนพิการ เพือ่ ประกอบการจัดทำรายงานผลการประเมิน
สถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี พ.ศ. ๒๕๖๒.
اختر الفقرة المستهدفة3
الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات