119
รายงานผลการประเมินสถานการณ์
ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๒
คณะกรรมการสิทธิของคนพิการแห่งสหประชาชาติได้มขี อ้ สังเกตต่อการเสนอรายงานการปฏิบตั ติ ามอนุสญ
ั ญา
CRPD ของไทยเมื่อปี 2559 ว่า ควรมีการรณรงค์สร้างความตระหนักเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนของคนพิการ
โดยมีเป้าหมายเพื่อขจัดอคติของสังคมต่อคนพิการ รวมถึงผู้บกพร่องทางจิต ควรประกันว่า หน่วยงานภาครัฐจะมี
ความร่วมมือและมีแผนเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงสภาพแวดล้อมทางกายภาพ บริการ และสิ่งอำนวยความสะดวกของ
คนพิการ ควรมีการใช้มาตรการทางกฎหมายหรือมาตรการอืน่ ใดเพือ่ ประกันว่าคนพิการและเด็กพิการจะได้เข้าเรียน
ในโรงเรียนในชุมชนที่เด็กอาศัยอยู่ รวมทั้งควรมีการจัดสรรทรัพยากรอย่างเพียงพอและการฝึกอบรมครู ควรมีการ
จัดบริการด้านสุขภาพที่คนพิการสามารถเข้าถึงได้และคำนึงถึงมิติทางเพศ โดยเฉพาะในเขตชนบท และมีการ
ฝึกอบรมบุคลากรด้านสาธารณสุขให้ทราบถึงสิทธิของคนพิการ ควรมีการเพิ่มโอกาสการจ้างงานในตลาดแรงงาน
ให้แก่คนพิการ ทบทวนกฎหมายทีจ่ ำ กัดการมีสว่ นร่วมของคนพิการทางการเมืองและเรือ่ งสาธารณะ และประกันว่า
คนพิการจะสามารถเข้าถึงทุกขั้นตอนของการเลือกตั้ง
ข้อมูลจากกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวติ คนพิการระบุวา่ จนถึงเดือนธันวาคม 2562 มีคนพิการทีไ่ ด้รบั
การออกบัตรประจำตัวคนพิการ จำนวน 2,015,385 คน คิดเป็นร้อยละ 2.89 ของประชากรทั้งประเทศ จำแนก
เป็นเพศชาย จำนวน 1,051,878 คน (ร้อยละ 52.19) และเพศหญิง จำนวน 963,507 คน (ร้อยละ 47.81)
ส่วนใหญ่อาศัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คิดเป็นร้อยละ 40.39 รองลงมาอาศัยในภาคเหนือ ภาคกลาง
และภาคใต้ คิดเป็นร้อยละ 22.13 20.64 และ 11.97 ตามลำดับ โดยมีคนพิการอาศัยในกรุงเทพมหานคร
จำนวน 90,982 คน หรือเพียงร้อยละ 4.51 หากจำแนกตามประเภทความพิการพบว่า ส่วนใหญ่เป็นคนพิการ
ทางการเคลื่อนไหวหรือทางร่างกาย ร้อยละ 49.39 รองลงมาเป็นคนพิการทางการได้ยิน และทางการเห็น
ร้อยละ 18.84 และ 9.55 ตามลำดับ นอกเหนือจากนีเ้ ป็นคนพิการทางจิตใจ ทางสติปญ
ั ญา ออทิสติก และทางการเรียนรู้
ทั้งนี้ ในปี 2562 มีสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิของคนพิการ การดำเนินการของรัฐบาลและหน่วยงานของรัฐ
ปัญหาและอุปสรรคในการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิของคนพิการ ดังนี้
1. การจัดตั้งศูนย์บริการคนพิการ
พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550 เป็นกฎหมายหลักที่รับรองสิทธิ
ของคนพิการในการเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากสิ่งอำนวยความสะดวกที่เป็นสาธารณะ ตลอดจนสวัสดิการและ
ความช่วยเหลืออื่นจากรัฐ ต่อมาในปี 2556 ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายดังกล่าว โดยพระราชบัญญัติส่งเสริม
และพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2556 มีสาระสำคัญประการหนึ่งคือ การกำหนดให้มีการจัดตั้ง
ศูนย์บริการคนพิการเพือ่ ช่วยให้คนพิการเข้าถึงบริการและความช่วยเหลือจากรัฐได้อย่างทัว่ ถึงและโดยสะดวกยิง่ ขึน้
ทั้งนี้ คณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติได้จัดทำระเบียบว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขเกี่ยวกับศูนย์บริการคนพิการ พ.ศ. 2556 เพื่อรองรับการดำเนินการในเรื่องดังกล่าวโดยได้กำหนด
ประเภทศูนย์บริการคนพิการไว้ 2 ประเภท ดังนี้
บทที่
4
การประเมินสถานการณ์
สิทธิมนุษยชนของกลุ่มบุคคล
ในรายงานผลการประเมินสถานการณ์ดา้ นสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี 2561 กสม. ได้มขี อ้ เสนอแนะว่า
รัฐควรส่งเสริมให้องค์กรคนพิการมีความพร้อมเป็นศูนย์บริการคนพิการทัว่ ไป ควรจัดสรรงบประมาณทีเ่ หมาะสำหรับ
สถานศึกษาที่จัดการศึกษาแก่คนพิการ และควรให้ความสำคัญกับการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกอันเป็นสาธารณะ
สำหรับคนพิการ รวมถึงการจัดบริการในระบบขนส่งสาธารณะให้ทั่วถึงครอบคลุมในพื้นที่ห่างไกลซึ่งมีคนพิการ
อาศัยอยูจ่ ำ นวนมาก ตลอดจนควรเร่งสร้างความตระหนักรูเ้ รือ่ งสิทธิของคนพิการให้แก่คนพิการ ครอบครัวคนพิการ
ชุมชน และสังคม
اختر الفقرة المستهدفة3
الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات