(๑) ข้อเสนอแนะทีไ่ ด้รบั จากประเทศต่าง ๆ จากการน�ำเสนอ
รายงานสถานการณ์ สิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนในประเทศไทย
ตามกระบวนการ UPR รอบที่ ๒ ของประเทศไทย
เมื่ อ เดื อ นกั น ยายน ๒๕๕๙ ในส่ ว นที่ เ กี่ ย วข้ อ งกั บ
สถานการณ์การกระท�ำทรมานและการบังคับสูญหาย๔๖
มีสาระส�ำคัญโดยสรุปคือ การเสนอแนะให้มหี ลักประกันว่า
จะมี ก ารปฏิ บั ติ ต ามอนุสัญญา CAT อย่างเต็ม รู ปแบบ
ให้ ป ระเทศไทยให้ สั ต ยาบั น ต่ อ อนุ สั ญ ญา CPED และ
ผ่ า นกฎหมายภายในที่ ก� ำ หนดโทษทางอาญาส� ำ หรั บ
การการกระท�ำทรมานและการบังคับสูญหาย๔๗ รวมทั้ง
รับรองสิทธิของผู้เสียหายจากการกระท�ำดังกล่าว
(๒) คณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน (Human Rights
Committee) ซึ่งเป็นคณะกรรมการประจ�ำกติกา ICCPR
ได้ มี ข ้ อ สั ง เกตต่ อ รายงานการปฏิ บั ติ ต ามกติ ก าฯ
ฉบับที่สองของประเทศไทย เมื่อเดือนมีนาคม ๒๕๖๐
ในส่ ว นที่ เ กี่ ย วข้ อ งกั บ สถานการณ์ ก ารกระท� ำ ทรมาน
และการบังคับสูญหาย๔๘ ว่า ประเทศไทยไม่มีบทบัญญัติ
ทางกฎหมายที่สอดคล้องกับมาตรฐานระหว่างประเทศ
ด้านสิทธิมนุษยชน ในการก�ำหนดให้การกระท�ำทรมานและ
การบังคับสูญหายเป็นความผิด ขณะเดียวกันคณะกรรมการฯ
แสดงความกั ง วลต่ อ ความล่ า ช้ า ในการประกาศใช้
กฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทรมาน
และการกระท�ำให้บุคคลสูญหาย การปล่อยให้ผู้กระท�ำ
การทรมานและบั ง คั บ สู ญ หายพ้ น ผิ ด ลอยนวล รวมถึ ง
กระบวนการสอบสวนคดีที่มีความล่าช้า
ในปี ๒๕๖๑ มีการด�ำเนินการของรัฐและสถานการณ์
ที่ เ กี่ ย วข้ อ งกั บการกระท� ำ ทรมานและการบั ง คั บ บุ ค คล
สูญหาย ดังนี้
๑. การดำ�เนินการของรัฐ
การเสนอร่างพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปราม
การทรมานและการกระทำ�ให้บคุ คลสูญหาย พ.ศ. ....
ในปี ๒๕๖๐ คณะรัฐมนตรีได้เสนอร่างพระราชบัญญัติ
ป้ อ งกั น และปราบปรามการทรมานและการกระท� ำ ให้
บุคคลสูญหายฯ เข้าสู่การพิจารณาของ สนช. ซึ่งต่อมา
ที่ประชุมคณะกรรมาธิการวิสามัญกิจการ สนช. ได้มีมติให้
ทบทวนร่ า งพระราชบ��� ญ ญั ติ ป ้ อ งกั น และปราบปราม
การทรมานและการกระท�ำให้บคุ คลสูญหายฯ ใน ๕ ประเด็น
การประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง
ดังกล่าว ท�ำให้ประเทศไทยได้รับข้อสังเกต ความเห็น
และข้ อ เสนอแนะจากองค์ ก รหรื อ กลไกสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน
ระหว่ า งประเทศในประเด็ น ที่ เ กี่ ย วข้ อ งกั บ การกระท� ำ
ทรมานและการบังคับสูญหาย เช่น
บทที่ ๒
รายงานผลการประเมินสถานการณ์ดา้ นสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๑
จาก แผนการสมัครใจของไทยปฏิบัติตามข้อเสนอแนะที่ไทยได้รับ และค�ำมั่นโดยภายใต้กลไก UPR รอบที่ 2, โดย กรมองค์การระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ,
๒๕๕๙. สืบค้นจาก http://humanrights.mfa.go.th/th/upr/report-upr-2/
๔๘
From Concluding observations on the second periodic report of Thailand, by Human Rights Committee, op.cit.
๔๗
63