31 ปกครองในปัจจุบัน ซึ่งถือว่าไม่เป็นธรรมต่อ กลุ่ มชาติพันธุ์เ หล่านั้น ซึ่งอาจสรุปนิยามได้เบื้องต้น 2 ความเห็ น ได้ดังนี้ เมื่ อ ปี 1988 Ravindran ให้ นิ ย ามว่ า ชนพื้ น เมื อ งดั้ ง เดิ มหมายถึ ง “ผู้ ที่ สื บ เชื้ อ สายจาก บรรพบุรุษซึ่งดารงอยู่ ในดิ นแดนของประเทศทั้ งหมดหรื อเพีย งบางส่ว น เมื่อผู้ คนต่างวัฒ นธรรมหรื อชา ติ พัน ธ์ จากดินแดนอื่นได้เดินทางมาถึ งและได้ปราบปรามชนเหล่านี้เ พื่ อตั้ งหลั กปัก ฐานขึ้น หรือ ด้วยวิ ธีอื่น ใด ทาให้ชน กลุ่มแรก (ชนพื้นเมืองดั้ งเดิ ม) หมดความสาคัญหรื ออยู่ ในสถานะของการตกเป็นอาณานิค ม และชนพื้น เมื อ ง ดั้งเดิมก็ยังดาเนินวิธีชีวิตต่ อไปตามจารีตประเพณี ของตนเอง ทั้งในทางสังคม เศรษฐกิจและวัฒนธรรมมากกว่ า ปฏิบัติตามเกณฑ์ของประเทศที่ชนพื้นเมื องดั้ งเดิมเป็นส่ วนหนึ่ง อยู่ แม้ว่าลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรมของ ประชากรกลุ่มอื่นจะมีอิทธิพลครอบงาก็ตาม1” ต่อมาเมื่อปี 2004 Martinez Cobo ให้นิยามชนพื้นเมือ งดั้งเดิ มว่า “ชุมชน (communities) คน (peoples) และชนชาติ (nations) ชาวพื้ น เมื อ งทั้ ง หมดหรื อ บา งส่ ว น จะต้ อ งมี ค วามต่ อ เนื่ อ งทา ง ประวัติศาสตร์กับสังคมยุคก่อนการรุกราน (pre-invasion) และยุคก่อนอาณานิคม (pre-colonial) ที่ได้รับการ พัฒนาขึ้นในดินแดนของชนพื้นเมื องดั้ งเดิ มนั้น ชนพื้นเมืองดั้ ง เดิ มจะมี ความแตกต่า งไปจากภาคส่ วนอื่ น ของ สังคมที่มีอยู่ในดินแดนปัจจุ บัน ชนพื้นเมืองดั้งเดิ มจะมิไ ด้อ ยู่ในสั ง คมชนชั้นผู้ นาที่ มีอานาจอยู่ในปัจจุบัน และ มุ่งมั่นที่จะรักษา พัฒนา และถ่ายทอดสู่อนาคตชนตามดินแดนแห่ งบรรพบุ รุษของพวกเขา รวมทั้งอัต ลั ก ษณ์ ทางชาติ พัน ธุ์ (ethnic identity) อั น เป็ น ฐานของการด ารงอยู่อ ย่ างต่ อ เนื่อ งในฐานะประชาชน (คน) ตาม รูปแบบทางวัฒน���รรม สถาบันทางสังคม และระบบกฎหมายของตน”2 ตามนิยามที่ Jose R. Martinez Cobo ผู้รายงานพิเศษแห่งสหประชาชาติได้ให้ ไว้ข้างต้ น เป็ น ที่ยอมรับกันอย่า งกว้างขวางและใช้อ้า งอิง ในเวทีร ะหว่า งประเทศได้ ในระดับ หนึ่ ง ถึงแม้ว่านิยามดั งกล่ า วจ ะ ไม่ได้ดีที่สุดแต่ใกล้เคียงกับลัก ษณะของสิทธิของชนพื้น เมือ งดั้ง เดิ มตามที่ ปรากฏในตราสารระหว่างประเทศด้ า น แรงงาน ได้แก่ ข้อความในอนุสัญญาว่าด้วยประชากรชนพื้นเมืองดั้ง เดิ มและชนเผ่า ค.ศ. 1989 มาตรา 1 ระบุ ว่า 1 From Human rights Praxis: A Resource book for study, action and reflection ( pp.215) , by R.J Ravindran, 1988 The Asian Forum for Human rights and development. 2 Jose R. Martinez Cobo, the Special Rapporteur of the Sub-Commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities, in his famous Study on the Problem of Discrimination against Indigenous Populations. Available at PFII/2004/WS.1/3, Secretariat of the Permanent Forum on Indigenous Issues, Division for Social Policy and Development, DEPARTMENT OF ECONOMIC AND SOCIAL AFFAIRS, United Nations. New York, 19-21 January 2004 “Indigenous communities, peoples and nations are those which, having a historical continuity with preinvasion and pre-colonial societies that developed on their territories, consider themselves distinct from other sectors of the societies now prevailing on those territories, or parts of them. They form at present non-dominant sectors of society and are determined to preserve, develop and transmit to future generations their ancestral territories, and their ethnic identity, as the basis of their continued existence as peoples, in accordance with their own cultural patterns, social institutions and legal system.”