ความเสียหายกับเหยื่อที่ถูกปฏิบัติโดยไม่ชอบ รัฐไม่อาจลิดรอนสิทธิของปัจเจกบุคคลในการที่จะได้รับการเยียวยาอย่าง มีประสิทธิภาพ รวมถึงการชดใช้คา่ สินไหมทดแทน และการฟืน้ ฟูอย่างเต็มทีเ่ ท่าทีเ่ ป็นไปได้๒๓ และข้อ ๑๐ ข้อย่อยที่ ๑ กำหนดให้ บุคคลทั้งปวงที่ถูกลิดรอนเสรีภาพต้องได้รับการประติบัติด้วยความมีมนุษยธรรมและเคารพในศักดิ์ศรีแต่กำเนิดของ ความเป็นมนุษย์ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนประจำกติการะหว่างประเทศฯ ยังได้มีความเห็นทั่วไปที่ ๒๑ เกี่ยวกับสิทธิพลเมือง และสิทธิทางการเมือง ข้อ ๑๐ ว่า การปฏิบตั ติ อ่ บุคคลทีถ่ กู จำกัดเสรีภาพด้วยความเป็นมนุษย์และด้วยความเคารพต่อศักดิศ์ รี ของเขานั้นเป็นกฎพื้นฐานและถือเป็นสากล การบังคับใช้จึงไม่ขึ้นอยู่กับทรัพยากรทางวัตถุที่มีอยู่ในรัฐภาคี รัฐจะต้องระบุถึง ข้อมูลเกี่ยวกับระบบการกำกับดูแลสถานที่จองจำนักโทษอุกฉกรรจ์ มาตรการเฉพาะเพื่อป้องกันการทรมาน และการปฏิบัติ อย่างโหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือต่ำช้า๒๔ นอกจากนี้ อนุสัญญาต่อต้านการทรมานฯ ได้กำหนดนิยามของคำว่า “การทรมาน” (Torture) ไว้ว่าหมายถึง “การกระทำใดก็ตามโดยเจตนาทีท่ ำ ให้เกิดความเจ็บปวดหรือความทุกข์ทรมานอย่างสาหัส ไม่วา่ ทางกายหรือจิตใจต่อบุคคลใด บุคคลหนึง่ เพือ่ ความมุง่ ประสงค์ทจี่ ะให้ได้มาซึง่ ข้อสนเทศหรือคำสารภาพจากบุคคลนัน้ หรือจากบุคคลทีส่ าม การลงโทษบุคคลนัน้ สำหรับการกระทำซึ่งบุคคลนั้นหรือบุคคลที่สามกระทำหรือถูกสงสัยว่าได้กระทำ หรือเป็นการข่มขู่ให้กลัวหรือเป็นการบังคับ ขู่เข็ญบุคคลนั้นหรือบุคคลที่สาม หรือเพราะเหตุผลใด ๆ บนพื้นฐานของการเลือกปฏิบัติไม่ว่าจะเป็นในรูปใด เมื่อความ เจ็บปวดหรือความทุกข์ทรมานนัน้ กระทำโดยหรือด้วยการยุยง หรือโดยความยินยอม หรือรูเ้ ห็นเป็นใจของเจ้าพนักงานของรัฐ หรือของบุคคลอื่นซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งทางการ ทั้งนี้ ไม่รวมถึงความเจ็บปวดหรือความทุกข์ทรมานที่เกิดจาก หรืออันเป็นผลปกติจาก หรืออันสืบเนือ่ งมาจากการลงโทษทัง้ ปวงทีช่ อบด้วยกฎหมาย” อีกทัง้ อนุสญ ั ญาต่อต้านการทรมานฯ ข้อ ๒ กำหนดห้ามไม่ให้มกี ารทรมานในรัฐภาคีในทุกสถานการณ์ และข้อ ๔ กำหนดว่ารัฐต้องดำเนินการให้การกระทำทัง้ หลาย ที่เป็นการทรมานเป็นความผิดภายใต้กฎหมายอาญา ๓.๑.๒ สถานการณ์ทั่วไป ประเทศไทยได้ทำคำแถลงตีความอนุสัญญาต่อต้าน การทรมาน และการประติ บั ติ ห รื อ การลงโทษอื่ น ที่ โ หดร้ า ย ไร้มนุษยธรรมหรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี (CAT) ในข้อ ๑ นิยามคำว่า “ทรมาน” ข้อ ๔ การกำหนดให้การทรมานเป็นความผิดอาญา และข้อ ๕ เขตอำนาจเหนือความผิด ซึ่งให้เป็นไปตามประมวล กฎหมายอาญา และจั ด ท ำ ข้ อ สงวนตามข้ อ ๓๐ วรรคหนึ่ ง การให้นำ ข้อพิพาทเกีย่ วกับการตีความหรือนำอนุสญ ั ญาไปใช้ขนึ้ สู่ การวินิจฉัยของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ซึ่งคณะกรรมการต่อต้านการทรมานในสมัยประชุมครั้งที่ ๑๒๓๙ เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๗ ได้มีข้อสังเกตเชิงสรุป กรณีประเทศไทยว่าประเทศไทยควรดำเนินการยกเลิกคำแถลงตีความข้อ ๑ ข้อ ๔ และข้อ ๕ สอบสวนกรณีมีการกระทำการทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้าย ฟ้องดำเนินคดีและลงโทษผู้ที่รับผิดชอบ ประกันไว้ในกฎหมายว่าไม่อาจอ้างพฤติการณ์ใดเพื่อเป็นเหตุผลสำหรับการทรมาน ใช้กฎหมายพิเศษด้านความมั่นคง อย่างจำกัดและเท่าที่จำเป็น ทบทวนการบังคับใช้กฎหมายพิเศษด้านความมั่นคง ใช้มาตรการทางกฎหมายและทางปฏิบัติ เพื่อประกันว่าผู้ถูกคุมขังจะได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายขั้นพื้นฐาน (Legal Safeguard) กำหนดให้การบังคับบุคคล From CCPR general comment No. 20: Article 7 (Prohibition of Torture, or Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment) Adopted at the Forty-fourth Session of the Human Rights Committee, by UN Human Rights Committee (HRC), 1992, retrieved from http://www.refworld. org/docid/453883fb0.html ๒๔ From CCPR general comment No. 21: Article 10 (Humane treatment of persons deprived of their liberty), by UN Human Rights Committee (HRC), 1992, retrieved from http://www.refworld.org/docid/453883fb11.html ๒๓ รายงานผลการประเมินสถานการณ์ 66 ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๕๙

Выберите целевой абзац3

Подключиться к абзацу
Connect to an entity
Disable highlights
Добавить в оглавление