ส�ำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ส่วนที่ ๓ เกี่ยวกับบทบัญญัติเบ็ดเตล็ด
ตั้งแต่มาตรา ๕๒ ถึงมาตรา ๕๙ ซึ่งได้แก่ บทบัญญัติเกี่ยวกับเลขาธิการศาล การปกป้องสิทธิมนุษยชน อ�ำนาจ
ของคณะมนตรียุโรปและสภายุโรป การระงับข้อพิพาทด้วยวิธีอื่น การท�ำข้อสงวน การลงนามและการให้สัตยาบัน
เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังมีพิธีสาร (Protocol) อีก ๑๖ ฉบับ (ถึงปี ๒๕๕๖) โดยมีทั้งก�ำหนดรายละเอียดเพิ่มเติม วาง
หลักการเพิ่มเติม และแก้ไขเพิ่มเติมอนุสัญญายุโรปดังกล่าว โดยสังเขปเท่าที่ส�ำคัญ ดังนี้
• พิธีสารฉบับที่ ๑ เพิ่มเติม Right to Peaceful Enjoyment of Property, Right to Education และ Right
to Free Elections by Secret Ballot.
• พิธีสารฉบับที่ ๒ ก�ำหนดให้ศาลมีอ�ำนาจท�ำความเห็นแนะน�ำ (Advisory Opinion)
• พิธีสารฉบับที่ ๖ ก�ำหนดให้ยกเลิกโทษประหารชีวิต
• พิธีสารฉบับที่ ๗ เพิ่มเติมสิทธิมนุษยชนและขยายความสิทธิมนุษยชนที่บัญญัติไว้แล้วให้ชัดเจนมากขึ้น ดังนี้
o The right of aliens to procedural guarantees in the event of expulsion
from the territory of a State
o The right of a person convicted of a criminal offence to have the conviction
of sentence reviewed by a higher tribunal ;
o The right to compensation in the event of a miscarriage of justice ;
o The right not to be tried or punished in criminal proceedings for an offence
for which one has already been acquitted or convicted (ne bis in idem) ;
o Equality of rights and responsibilities as between spouses.
• พิธีสารฉบับที่ ๘-๑๐ ก�ำหนดรายละเอียดเกี่ยวกับการพิจารณาคดีของศาล
• พิธีสารฉบับที่ ๑๑ เกี่ยวกับการบังคับตามค�ำพิพากษาและการลงคะแนนเสียงของผู้พิพากษา
• พิธีสารฉบับที่ ๑๒ วางหลักการเกี่ยวกับการห้ามเลือกปฏิบัติกรณีทั่วไป
• พิธีสารฉบับที่ ๑๓ ห้ามมิให้มีโทษประหารชีวิต
• พิธีสารฉบับที่ ๑๔ วางหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการคัดเลือกผู้พิพากษา องค์คณะ การพิจารณาคดี
• พิธสี ารฉบับที่ ๑๕ ก�ำหนด Principle of Subsidiarity และ The Doctrine of the Margin of Appreciation
ไว้ในค�ำปรารภ ยกเลิกสิทธิของรัฐภาคีในการสละเขตอ�ำนาจของศาลในระดับต่าง ๆ
• พิธีสารฉบับที่ ๑๖ ก�ำหนดให้ศาลภายในรัฐภาคีอาจขอให้ศาลสิทธิมนุษยชนท�ำความเห็นแนะน�ำ (Advisory
Opinion) ได้
โดยภาพรวมจะเห็นได้ว่าสิทธิมนุษยชนที่ได้รับการคุ้มครองตามอนุสญ
ั ญาแห่งยุโรปว่าด้วยการคุม้ ครองสิทธิมนุษยชน
และเสรีภาพขัน้ พืน้ ฐาน ค.ศ. ๑๙๕๐ ไม่รวมถึงสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีแต่เป็นเพียงสิทธิที่แวดล้อมใกล้เคียง เช่น สิทธิในชีวิต
สิทธิในการเคารพต่อชีวิตครอบครัวและส่วนตัว เสรีภาพในการแสดงออก สิทธิในกระบวนการพิจารณาคดี สิทธิในทรัพย์สิน
สิทธิในการได้รับการเยียวยาอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นต้น ดังนั้น ในการพิจารณาคดีของศาลสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปจึงมี
ข้อจ�ำกัดอยู่เพียงข้อกฎหมายที่อนุสัญญาฯ ให้เขตอ�ำนาจไว้เท่านั้น
80