ขอบเขตอำนาจหน้าทีใ่ นการยึดถือสิทธิมนุษยชนเฉพาะทีเ่ กีย่ วกับสิทธิสตรีและเด็ก39 แต่สงิ่ ทีเ่ หมือนกับ AICHR และถือเป็น ประเด็นที่ทำให้การคุ้มครองสิทธิมนุษยชนโดยกลไกสิทธิมนุษยชนในอาเซียนยังขาดประสิทธิภาพหรือยังแตกต่างจาก กระบวนการที่ใช้ในภูมิภาคหลักอื่น ๆ ดังที่ได้กล่าวถึงในบทที่ ๒ คือ ทั้ง ACWC และ AICHR ไม่มีข้อกำหนดที่ชัดเจนเกี่ยว กับการรับเรื่องราวร้องเรียนกรณีมีการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศสมาชิก และเนื่องจากทั้ง ACWC และ AICHR ต่างมีภารกิจในด้านสิทธิมนุษยชน ในเชิงโครงสร้างจึงมี ประเด็นการประสานงานและการร่วมมือระหว่างกันเพื่อลดความซ้ำซ้อน (Duplication) และสร้างเครือข่ายการส่งเสริม และคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในภูมิภาคอาเซียน อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่มีการจัดตั้งองค์กรทั้งสอง ยังขาดการประสานงาน และสร้างความร่วมมือที่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากในการทำหน้าที่ของ AICHR ในวาระแรก (พ.ศ. ๒๕๕๒ - ๒๕๕๕) AICHR ถือสถานะความเป็นองค์กรสิทธิมนุษยชนของอาเซียนที่เหนือกว่าองค์กรอื่น (Overarching) จึงทำให้เกิดอุปสรรคในการ สร้างความเข้าใจร่วมกัน อย่างไรก็ตาม การสร้างความร่วมมือเริ่มมีทิศทางที่ดีขึ้นในวาระที่สอง เมื่อ AICHR ได้ริเริ่มการเชิญ ACWC หารือร่วมกัน ๔.๒.๓ คณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยการอนุวัติการตามปฏิญญาการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิแรงงาน ข้ามชาติ (ASEAN Committee on the Implementation of the ASEAN Declaration on the Protection and Promotion of the Rights of Migrant Workers) ตามที่บ่งบอกโดยชื่อทางการ คณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยการอนุวัติตามปฏิญญาการคุ้มครอง และส่งเสริมสิทธิแรงงานข้ามชาติ หรือ ACMW ถูกจัดตั้งตามปฏิญญาในปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งถือได้ว่าเป็นกลไกด้านสิทธิ มนุษยชนของอาเซียนกลไกแรก อย่างไรก็ตาม อำนาจหน้าที่ของ ACMW มีขอบเขตที่จำกัดกว่าของ AICHR และ ACWC โดยมีหน้าที่หลักในการอนุวัติการตามปฏิญญามากกว่าการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในความหมายโดยทั่วไป ACMW ประกอบด้วยผู้แทนจากประเทศสมาชิกอาเซียนประเทศละ ๑ คน และรายงานต่อที่ประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงด้าน แรงงานของอาเซียน (Senior Labour Officials Meeting of ASEAN หรือ SLOM) หน้าที่ของ ACMW ตามที่กำหนดใน TOR คือ การแลกเปลี่ยนแนวทางปฏิบัติที่ดี และการส่งเสริม ความร่วมมือเพื่อให้เกิดตราสารระดับภูมิภาคในด้านแรงงานข้ามชาติ และในทางปฏิบัติ ACMW ทำหน้าที่เป็นหน่วย ประสานงานระหว่างประเทศสมาชิกอาเซียนมากกว่าทีจ่ ะส่งเสริมและคุม้ ครองสิทธิแรงงานในลักษณะเดียวกับ AICHR และ ACWC และสำหรับประเด็นภารกิจหลักของ ACMW ในการพัฒนาตราสารด้านแรงงานข้ามชาติของอาเซียน นับตัง้ แต่จดั ตัง้ ACMW ยังไม่สามารถจัดทำร่างตราสารได้สำเร็จแม้ว่าจะใช้เวลาเกือบสิบปีในการดำเนินการแล้วก็ตาม โดยข้อท้าทายที่ สำคัญคือความแตกต่างของท่าทีของประเทศสมาชิกที่แบ่งออกเป็นกลุ่มที่ส่งแรงงาน (Sending states) กลุ่มที่รับแรงงาน (Receiving states) และกลุ่มที่เป็นทั้งผู้ส่งและผู้รับแรงงาน (เช่นประเทศไทย) อีกทั้งหลายประเทศในอาเซียนยังมี ข้อสงวนในการรับรองสิทธิของแรงานข้ามชาติหลายประการ แม้แต่การใช้คำ ว่า “แรงงานข้ามชาติ” หรือ “แรงงานย้ายถิน่ ” ยังเป็นที่ถกเถียง และมีความพยายามจะให้ใช้คำอื่นแทน เช่น คำว่า “แรงานต่างชาติ” (foreign workers) เป็นต้น40 39 ดังทีก่ ำ หนดไว้ในปฏิญญาสิทธิมนุษยชนสากล ปฏิญญาเวียนนา อนุสญ ั ญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบตั ติ อ่ สตรีในทุกรูปแบบ อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิของเด็ก แนวทางดำเนินการตาม Beijing Platform for Action ในกรณีสำหรับเด็ก และเอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ ของคณะกรรมการอาเซียนด้านสตรี 40 From Directorate –General for External Policies of the Union, Directorate B Policy Department : Development of the Asian Human Rights Mechanism (pp 13-14) by Vitit Muntarabhorn,2012 European Parliament. Retrieved from http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/note/join/2012/457120/EXPO-DROI_NT(2012)457120_EN.pdf 54 สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

Выберите целевой абзац3

Подключиться к абзацу
Connect to an entity
Disable highlights
Добавить в оглавление