พันธกรณีด้านสิทธิมนุษยชนของประชาคมอาเซียน
Human Rights Obligations of the ASEAN Community
เป็นข้าราชการหรืออดีตข้าราชการของกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิก ทำให้ความคิดเห็นส่วนใหญ่เป็นไป
ในทางที่ว่าผู้แทน AICHR มีสถานะเป็นผู้แทนรัฐบาล ซึ่งทำให้การทำงานเกี่ยวกับประเด็นสิทธิมนุษยชนที่มีความอ่อนไหว
หรือจะกระทบต่อชือ่ เสียงของประเทศ จึงทำให้กระบวนการตัดสินใจและแนวทางการดำเนินงานของของผูแ้ ทนทัง้ สองกลุม่
มีความแตกต่างกัน
๓. กระบวนการตัดสินใจ
AICHR มีกระบวนการตัดสินใจโดยอาศัยการปรึกษาหารือ (Consultation) และยึดหลักฉันทามติ (Consensus) ตามที่ระบุไว้ในเอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ข้อ ๖.๑ อย่างไรก็ตาม กระบวนการตัดสินใจที่ใช้ในปัจจุบัน
ได้กลายเป็นอุปสรรคหนึ่ ของการดำเนินงานของ AICHR โดยเฉพาะการยึดหลักฉันทามติทตี่ อ้ งอาศัยความเห็นพ้องต้องกัน
ของผู้แทนคณะกรรมาธิการทั้ง ๑๐ คนเพื่อผ่านวาระหนึ่ง ๆ ปัญหาหลักของการยึดหลักการนี้คือการยากที่จะได้ความเห็น
พ้องต้องกันจากผู้แทนทั้งหมดเนื่องจากความแตกต่างทั้งมุมมองและทัศนคติด้านสิทธิมนุษยชนของผู้แทนแต่ละคน การ
ปฏิบัติภารกิจบางอย่างจึงเกิดความล้าช้าหรือไม่สามารถปฏิบัติได้หากผู้แทนคนใดคนหนึ่งไม่เห็นชอบด้วย ซึ่งทำให้การ
ขับเคลื่อนประเด็นด้านสิทธิมนุษยชน โดยการหยิบยกขึ้นพิจารณาหรือการพัฒนามาตรฐานสิทธิมนุษยชนของภูมิภาค
ดำเนินการด้วยความยากลำบากและในบางประเด็นที่เกี่ยวข้องกับประเทศสมาชิกประเทศหนึ่งประเทศใด การหารือใน
ประเด็นดังกล่าวจะไม่สามารถกระทำได้หากประเทศสมาชิกที่เกี่ยวข้องโต้แย้ง ซึ่งประชาคมอาเซียนประสบกับมาตรฐาน
ที่ต่ำสุดที่จะไม่มีประเทศสมาชิกใดโต้แย้ง เช่น การดำเนินภารกิจการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของคณะกรรมาธิการที่แม้
ในเอกสารขอบเขตหน้าที่ ข้อ ๔.๑๐ ซึ่งเป็นบทบัญญัติเดียวเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนจะระบุอย่างชัดเจนว่า
คณะกรรมาธิการสามารถขอรับข้อมูลจากประเทศสมาชิกในเรื่องการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน แต่ผู้แทนบางคน
ตีความว่าเป็นการขัดกับหลักการแทรกแซงกิจการภายในของประเทศสมาชิกซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการดำเนินงานของ
คณะกรรมาธิการ การยึดหลักฉันทามติในการตัดสินใจทำให้ AICHR ไม่สามารถใช้อำ นาจหน้าทีซ่ งึ่ ระบุไว้ในมาตราดังกล่าว
ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
๔. ความเชื่อมโยงและความร่วมมือกับองค์กรสิทธิมนุษยชนอื่นๆ ในอาเซียน
ภายใต้ประชาคมอาเซียนมีประชาคมแยกย่อยอีกสามประชาคม ได้แก่ ประชาคมกรเมือง
และความมั่นคง ประชาคมเศรษฐกิจ และประชาคมสังคมและวัฒนธรรม ซึ่ง แต่ละประชาคมมี “คณะมนตรีประชาคม”
(Community Councils) ซึ่งมีหน่วยงานภายในประเทศสมาชิกที่เกี่ยวข้องทำหน้าที่เป็นฝ่ายประสานงาน สำหรับ AICHR
กฎบัตรอาเซียนมิได้กำหนดให้อยู่ภายใต้ “สังกัด” ของประชาคมหนึ่งประชาคมใด ทั้งนี้ เนื่องจากประเด็นสิทธิมนุษยชน
เป็นประเด็นที่มีความเกี่ยวข้องกับทุกประชาคม ทั้งในด้านความมั่นคง การเมือง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม อย่างไร
ก็ตาม เอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ได้กำหนดให้คณะกรรมาธิการเสนอรายงานประจำปีและเอกสารอื่น ๆ ต่อที่ประชุม
รัฐมนตรีตา่ งประเทศอาเซียน (ASEAN Foreign Ministers Meeting) และในการดำเนินงานตามข้อเท็จจริง คณะกรรมาธิการ
ปฏิบัติภารกิจภายใต้ประชาคมการเมืองและความมั่นคงเป็นหลัก เนื่องจากกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิก
ซึ่งเป็นหน่วยประสานงานหลักของประชาคมดังกล่าวทำหน้าที่เป็นหน่วยงานในด้านธุรการให้กับผู้แทนประเทศสมาชิก
ในคณะกรรมาธิการ นอกจากนี้ ตามการจัดผังโครงสร้างองค์กรของสำนักเลขาธิการอาเซียนใหม่ตามวิสยั ทัศน์อาเซียน ๒๐๒๕
ทีผ่ นู้ ำ อาเซียนรับรองในปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๘ ซึง่ ได้กล่าวถึงในบทที่ ๓ ได้กำ หนดให้ฝา่ ยเลขานุการของ AICHR เปลี่ยนสังกัด
จากเดิมทีอ่ ยูภ่ ายใต้ฝา่ ยอำนวยการ (Corporate Affairs) มาอยูภ่ ายใต้ฝา่ ยการเมืองและความมัน่ คงซึง่ เป็นเสาเดียวกันกับ
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
85
Выберите целевой абзац3
Подключиться к абзацу
Connect to an entity
Disable highlights
Добавить в оглавление