จะทำหน้าที่เป็นประธาน AICHR (สำหรับประเทศไทย จะทำหน้าที่เป็นประธานอาเซียนและประธาน AICHR อีกครั้งในปี
พ.ศ. ๒๕๖๒ หลังประเทศสิงคโปร์ในปี พ.ศ. ๒๕๖๑)
ในรูปแบบองค์กรกลุ่ม การพิจารณาของ AICHR จงดำเนินการโดยการประชุม ซึ่งเอกสารขอบเขต
อำนาจหน้าที่กำหนดให้มีการประชุมปกติ (Regular meeting) อย่างน้อยปีละสองครั้ง ครั้งละไม่เกินห้าวัน โดยให้สลับ
สถานที่ประชุมระหว่างสำนักเลขาธิการอาเซียน และประเทศที่เป็นประธานอาเซียน และ AICHR อาจจัดการประชุมพิเศษ
(Special meeting) ได้ตามทีจ่ ะมีมติเห็นชอบร่วมกันซึง่ อาจจัดการประชุมทีส่ ำ นักเลขาธิการอาเซียนหรือตามทีต่ กลงร่วมกัน
ก็ได้ นอกจากนั้น รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศอาเซียนอาจกำหนดให้มีการประชุม AICHR ได้ ลักษณะการทำงาน
ในรูปแบบการประชุมนี้ทำให้มีข้อกำหนดให้ผู้แทนใน AICHR ของแต่ละประเทศมีหน้าที่ต้องเข้าร่วมประชุม โดยหากเกิด
กรณีมีความจำเป็นทำให้ไม่อาจเข้าร่วมประชุมได้ รัฐบาลประเทศของผู้แทนจะต้องแต่งตั้งผู้แทนสำรองเพื่อเข้าร่วมการ
ประชุมโดยผู้แทนสำรองจะมีอำนาจหน้าที่เช่นเดียวกับผู้แทนทุกประการ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหน้าที่หลักของผู้แทนใน
AICHR คือการเข้าร่วมประชุม และการเป็นผู้แทนไม่ถือเป็นการปฏิบัติหน้าที่ประจำ (และผู้แทนของแต่ละประเทศสามารถ
ทำงานประจำของแต่ละบุคคลควบคู่กับการดำรงตำแหน่งผู้แทน ซึ่งไม่มีค่าตอบแทนได้ โดยไม่ต้องประจำการที่สำนัก
เลขาธิการอาเซียน ณ กรุงจาการ์ตา ซึ่งแตกต่างจากความเข้าใจของหลายฝ่าย) แต่ก็มีภารกิจหลายประการที่เกิดขึ้น
ระหว่างการประชุม เช่น การประสานงานกับองค์กรภาคประชาสังคม การรับทราบปัญหาและข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องหรือ
จะเป็นประโยชน์ต่อการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในภูมิภาค การเข้าร่วมประชุมกับองค์กรภาครัฐและเอกชนที่
เกี่ยวข้อง นอกเหนือไปจากการเตรียมความพร้อมในการประชุมซึ่งในหลายกรณีทำให้ต้องมีการจัดประชุมเตรียมการและ
รับฟังความคิดเห็นของฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ย่อมขึ้นกับว่าผู้แทน AICHR แต่ละประเทศให้ความสำคัญต่อภารกิจและการ
ดำเนินการต่างๆ ข้างต้นมากน้อยเพียงใด
AICHR ถือเป็นองค์กรที่มีหน้าที่และความรับผิดชอบครอบคลุมด้านการส่งเสริมและคุ้มครอง
สิทธิมนุษยชนและสิทธิขั้นพื้นฐานของอาเซียน (Overarching Human Rights Institution) ในที่นี้เพื่อให้เกิดความเข้าใจ
ในภารกิจของคณะกรรมาธิการอย่างชัดเจน เราสามารถแบ่งภารกิจของคณะกรรมาธิการได้เป็น ๒ ภารกิจหลัก ได้แก่
การส่งเสริมสิทธิมนุษยชน และการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน
๑. การส่งเสริมสิทธิมนุษยชน
จากการพิจารณาเอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ (TOR) ของ AICHR พบว่ามีภารกิจในหลายด้าน
ที่สะท้อนให้เห็นถึงการส่งเสริมสิทธิมนุษยชน เช่น การพัฒนาปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (ข้อ ๔.๒) การส่งเสริม
ความตระหนักรู้ด้านสิทธิมนุษยชน (ข้อ ๔.๓) การเสริมสร้างขีดความความสามารถ (ข้อ ๔.๔) การส่งเสริมให้ประเทศ
สมาชิกอาเซียนลงนามในเครื่องมือด้านสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ (ข้อ ๔.๕) และการจัดทำงานวิจัยในประเด็นสิทธิ
มนุษยชนที่สำคัญ (ข้อ ๔.๑๒) บทบาทด้านการส่งเสริมสิทธิมนุษยชนของคณะกรรมาธิการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบัน
คณะกรรมาธิการมีการดำเนินงานตามแผนงาน ๕ ปี (Five - Year Work Plan) โดยแผนงานดังกล่าวได้กำหนดภาระงาน
และกิจกรรมต่าง ๆ ของคณะกรรมาธิการภายในระยะเวลา ๕ ปี ระหว่าง พ.ศ. ๒๕๕๓ - ๒๕๕๘ ภาระงานและกิจกรรม
ส่วนใหญ่เน้นหนักไปที่การส่งเสริมสิทธิมนุษยชน โดยในวาระของผู้แทนรุ่นที่สอง (พ.ศ. ๒๕๕๖ - ๒๕๕๘) ได้มีภาระงาน
สำคัญที่เกี่ยวกับการส่งเสริมสิทธิมนุษยชนตามแผนงาน ๕ ปี เช่น
๑) การเผยแพร่ปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและแถลงการณ์พนมเปญว่าด้วยการรับรอง
ปฏิญญาอาเซียนซึ่งีการรับรองในวันที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ การเผยแพร่ตราสารทางการเมืองทั้งสองเป็นไปเพื่อ
เสริมสร้างความตระหนักรูใ้ นสิทธิขนั้ พืน้ ฐานของประชาชนอาเซียน โดยคณะกรรมาธิการได้มกี ารแปลตราสารทางการเมือง
ดังกล่าวเป็นภาษาประจำชาติของประเทศสมาชิกอาเซียนและจัดทำเป็นหนังสือเพื่อการเผยแพร่ต่อไป
52
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
Выберите целевой абзац3
Подключиться к абзацу
Connect to an entity
Disable highlights
Добавить в оглавление