33
รายงานผลการประเมินสถานการณ์
ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๒
นอกจากสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนและอนุสัญญา ILO ข้างต้นแล้ว การจัดท�ำรายงานฉบับนี้
ยังได้ค�ำนึงถึงปฏิญญา ข้อมติ มาตรฐาน แนวทาง ข้อก�ำหนดระหว่างประเทศ ทั้งในระดับภูมิภาคและระดับสากล
ที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ตลอดจนค�ำมั่นต่าง ๆ ซ��่งรัฐบาลไทยได้ให้ และ/ หรือรับรองไว้
ต่อประชาคมระหว่างประเทศ เช่น ค�ำมั่นของประเทศไทยในกระบวนการทบทวนสถานการณ์สิทธิมนุษยชน (UPR)
ของสหประชาชาติ เป็นต้น
ส�ำหรับการจัดท�ำค�ำชีแ้ จงข้อเท็จจริงกรณีมกี ารรายงานสถานการณ์เกีย่ วกับสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย
โดยไม่ถกู ต้องหรือไม่เป็นธรรมตามหน้าทีแ่ ละอ�ำนาจทีบ่ ญ
ั ญัตใิ นมาตรา 247 (4) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
พุทธศักราช 2560 และมาตรา 26 (4) ของพระราชบัญญัตปิ ระกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
แห่งชาติ พ.ศ. 2560 นั้น ในปี 2562 กสม. ได้จัดท�ำค�ำชี้แจงต่อรายงานที่มีลักษณะดังกล่าวจ�ำนวน 2 ฉบับ ได้แก่
ค�ำชีแ้ จงกรณีรายงานสรุปสถานการณ์สทิ ธิมนุษยชนในประเทศไทยขององค์กรฮิวแมน ไรทส์ วอทช์ (Human Rights
Watch) ในรายงานสรุปสถานการณ์ดา้ นสิทธิมนุษยชนทัว่ โลก ครัง้ ที่ 29 ประจ�ำปี 2562 และค�ำชีแ้ จงกรณีรายงาน
การปฏิบัติด้านสิทธิมนุษยชนประจ�ำปี 2561 ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา ดังรายละเอียดปรากฏ
ในค�ำชี้แจงที่ 1/2562 และ 2/2562 ในภาคผนวกของรายงานฉบับนี้
บทที่
บทน�ำ
1