นอกจากนั้น ในบทที่ ๖ ยังได้วิเคราะห์ถึงความท้าทายด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียนในประเด็นต่าง ๆ โดยเน้น
ความท้าทายของกลไกสิทธิมนุษยชนอาเซียนโดยเฉพาะ AICHR เนือ่ งจากเป็นกลไกหลักซึง่ ความท้าทายหลักของประชาคม
อาเซียนเกิดจากโครงสร้างที่แบ่งออกเป็นสาม “เสาหลัก” ในขณะที่ประเด็นสิทธิมนุษยชนเป็นประเด็นที่เกี่ยวเนื่องกับ
ทุกภาคส่วน ดังนั้น จึงเป็นโจทย์สำคัญของอาเซียน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง AICHR ในการประสานและเผยแพร่หลัก
สิทธิมนุษยชนให้สอดแทรกอยู่ในการทำงานของทุกภาคส่วน
บทที่ ๗
บทบาทของประเทศไทยในการผลักดันประเด็นด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียน
ในบทสุดท้ายของการศึกษา ได้จัดทำข้อเสนอแนะเกี่ยวกับบทบาทของประเทศไทยในการผลักดันประเด็น
ด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียน โดยมีข้อพิจารณาที่สำคัญ คือ การที่ประเทศไทยจะทำหน้าที่เป็นประธานอาเซียนอีกครั้งในปี
พ.ศ. ๒๕๖๒ และในปี พ.ศ. ๒๕๖๐ อาเซียนจะฉลองครบรอบการจัดตั้ง ๕๐ ปี คำถาม คือ ประเทศไทยจะแสดงบทบาท
อย่างไรในห้วงเวลาดังกล่าว ซึ่งในการศึกษานี้ได้เสนอแนวทางดำเนินการ ๒ แนวทาง ในแนวทางแรกเป็นบทบาทภายใน
ประเทศ และกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยประเทศไทยสามารถดำเนินการได้สี่ประเด็น คือ การเข้าเป็นภาคีในสนธิสัญญา
ระหว่างประเทศในด้านสิทธิมนุษยชนและการอนุวัติการตามพันธกรณีอย่างมีประสิทธิภาพ การแลกเปลี่ยนประสบการณ์
กับประเทศสมาชิกอื่นในด้านสิทธิมนุษยชน การให้ความช่วยเหลือประเทศสมาชิกในด้านสิทธิมนุษยชน และการปรับ
โครงสร้างและเสริมสร้างสมรรถนะขององค์กรและเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ควรพิจารณาให้ความสำคัญกับภารกิจ โดยอาจให้มี
กลไกดำเนินการเฉพาะ โดยเฉพาะกรณีของ กสม. ทีค่ วรพิจารณาจัดตัง้ หน่วยงานเฉพาะทีม่ ภี ารกิจในด้านทีเ่ กีย่ วกับอาเซียน
เช่น การละเมิดสิทธิมนุษยชนข้ามพรมแดนและการกระทำที่มีผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ข้ามรัฐ เป็นต้น แลแนวทาง
ทีส่ อง เป็นการแสดงบทบาทในระดับอาเซียนซึง่ มีสามแนวทางย่อย กล่าวคือ การผลักดันให้มกี ารปฏิรปู กลไกสิทธิมนุษยชน
อาเซียน การผลักดันสิทธิมนุษยชนให้เป็นแนวนโยบายและเป้าหมายของประชาคมอาเซียน (Mainstreaming of Human
Rights in the ASEAN Community) และการพัฒนาตราสารสิทธิมนุษยชนสำหรับอาเซียน
22
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents