AMM การจัดโครงสร้างลักษณะดังกล่าวทำให้เกิดประเด็นการขาดความเชื่อมโยง ความร่วมมือและการประสานงานกับ
องค์กรในด้านสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ ทั้งภายในและภายนอกประชาคมอาเซียน โดยเฉพาะองค์กรคณะกรรมาธิการอาเซียน
ว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิสตรและสิทธิเด็ก และคณะกรรมการอาเซียนด้านแรงงานอพยพ ซึ่งยังขาดการ
ประสานงานในด้านการวางแผนงานโครงการและการดำเนินความสัมพันธ์กับองค์กรภายนอกประชาคม เพื่อป้องกันความ
ซ้ำซ้อนและกำหนดแนวทางให้โครงการด้านการส่งเสริมสิทธิมนุษยชนมีประสิทธิภาพ
๕. การมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคมในการทำงาน
องค์กรภาคประชาสังคม (Civil Society Organisations) ด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียนมี
ความตื่นตัวในการขับเคลื่อนการพัฒนาระดับการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในภูมิภาคอย่างมาก และเรียกร้อง
การมีส่วนร่วมในการทำงานกับคณะกรรมาธิการอยู่เสมอ ทั้งนี้ กฎบัตรอาเซียนกำหนดว่าอาเซียนอาจติดต่อกับองค์กร
ที่สนับสนุนกฎบัตรอาเซียนได้และกำหนดให้คณะผู้แทนถาวร (Committee of Permanent Representatives) จัดทำ
หลักเกณฑ์การติดต่อโดยคำแนะนำของเลขาธิการอาเซียน และต่อมาคณะผู้แทนถาวรได้จัดทำเอกสารแนวทางการรับรอง
องค์กรภาคประชาสังคม (Guidelines on Accreditation of Civil Society Organisations) ซึ่งองค์กรที่ได้รับการรับรอง
จะมีสิทธิ (Privileges) ตามที่กำหนดไว้ เช่น การใช้คำว่า “อาเซียน” ในชื่อองค์กร การจัดทำข้อเสนอโครงการเพื่อรับ
การสนับสนุนด้านการเงินจากองค์กรภายนอกผ่านสำนักเลขาธิการอาเซียน และการจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อ
องค์กรในอาเซียน เป็นต้น สำหรับคณะกรรมาธิการเองได้มีการหารือเกี่ยวกับความจำเป็นและกระบวนการจัดทำเอกสาร
แนวทางการมีส่วนร่วมหรือการติดต่อระหว่างองค์กรภาคประชาสังคมและคณะกรรมาธิการตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๕ และ
ได้พิจารณาปรับปรุงร่างแนวทางหลายครั้ง แต่เมื่อครบวาระการดำรงตำแหน่งของผู้แทนในคณะกรรมาธิการสมัยแรก
ทำให้การพิจารณาร่างแนวทางสะดุดลง ประเด็นที่สำคัญคือปัจจุบันองค์กรภาคประชาสังคมหลายแห่งต้องการติดต่อ
โดยตรงกับคณะกรรมาธิการเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและความเห็นเกี่ยวกับงานด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียน แต่การ
ขาดหลักเกณฑ์พิจารณาคุณสมบัติขององค์กรเหล่านี้มักถูกหยิบยกขึ้นเป็นประเด็นที่ทำให้ไม่สามารถติดต่อประสานงาน
ระหว่างทั้งสองฝ่าย นอกจากนั้น ยังต้องพิจารณาว่า แนวทางที่คณะผู้แทนถาวรจัดทำขึ้นเหมาะสมหรือสอดคล้องกับ
ลักษณะการติดต่อประสานงานระหว่างองค์กรภาคประชาสังคมและคณะกรรมาธิการในด้านการส่งเสริมและคุ้มครอง
สิทธิมนุษยชนซึ่งอาจต้องเปิดโอกาสให้องค์กรที่เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวางหรือไม่ เมื่อมีการแต่งตั้งผู้แทน AICHR
ในรอบที่สอง ผู้แทนไทยใน AICHR ได้ริเริ่มการปรับปรุงร่างเอกสารแนวทางความสัมพันธ์ระหว่าง AICHR และ CSO
(Guidelines on AICHR’s Relations with CSOs) ซึ่ง AICHR ได้ใช้เวลาตลอดปี พ.ศ. ๒๕๕๗ เจรจาและได้ลงมติรับรอง
แนวทางร่างเอกสารดังกล่าวในต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๘52 และในปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๘ ได้มีการรับรอง CSO แล้วจำนวน ๕ แห่ง
๖. ขอบเขตอำนาจหน้าที่และทิศทางการทำงาน
การเปิดประชาคมอาเซียนในปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๘ จะนำมาสูก่ ารเคลือ่ นย้ายสินค้า บริการ เงินทุน
และประชากรในภูมภิ าคอาเซียนโดยเฉพาะประเทศในกลุม่ ภูมภิ าคลุม่ นำ้ โขง ซึง่ รวมประเทศไทย ลาว เวียดนาม เมียนมาร์
และกัมพูชา ซึ่งย่อมนำมาสู่ประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่จะมีประเภทของปัญหาที่มากขึ้นและทวีความรุนแรง
52
แนวทางความสัมพันธ์ระหว่างคณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชนกับองค์กรภาคประสังคม
(Guidelines on AICHR’s Relations with CSOs) ซึ่ง AICHR ได้ใช้เวลาตลอดปี พ.ศ. ๒๕๕๗ เจรจาและได้ลงมติรับรองแนวทางร่าง
เอกสารดังกล่าวในต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๘
86
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents