วันคลอดและกำรปฏิบตั ิตนหลังคลอดให้ เหมำะสมกับกำรมีสุขภำวะของแม่และเด็ก นอกจำกนัน้ สิ่งที่ พบ จำกงำนวิจยั นี ้คือ เยำวชนหญิงตังครรภ์ ้ ส่วนใหญ่ยงั ไม่ทรำบถึงบริ กำรของรัฐเกี่ยวกับสวัสดิกำรที่ให้ ควำม ช่วยเหลือแก่เยำวชนที่ตงครรภ์ ั้ ไม่พร้ อมที่ประสบปั ญหำเรื่ องเศรษฐกิจ ต้ องกำรเงินช่วยเหลือในส่วนของกำร ดูแลฝำกครรภ์ หรื อบ้ ำนพักพิงเพื่อรอคลอดที่เข้ ำใจและปลอดภัย และกำรขอรับบริ กำรเรื่ องมอบลูกให้ เป็ น บุตรบุญธรรม ในรำยที่ไม่ได้ รับกำรสนับสนุนจำกทำงครอบครัว ทำให้ เยำวชนบำงส่วนเลือกที่จะทำแท้ งแม้ จะรู้วำ่ อำจไม่ปลอดภัยต่อชีวิต ซึ่งจำกกำรสัมภำษณ์เยำวชนหญิงที่ตงครรภ์ ั้ ตอ่ พบว่ำ ส่วนใหญ่ไม่ทรำบว่ำ มี บริ ก ำรบ้ ำ นพักพิ ง เพื่ อ รอคลอด ทัง้ นี ้ เนื่ องจำกขำดข้ อ มูลดัง กล่ำ วในกำรประกอบกำรตัดสินใจหำก ต้ องกำรตังครรภ์ ้ ตอ่ และกำรอ่อนประชำสัมพันธ์ของหน่วยงำนที่รับผิดชอบ ทำให้ เยำวชนหญิงถูกละเมิด สิทธิในกำรตัดสินใจว่ำจะมีบตุ รหรื อไม่และจะมีเมื่อใด จำกกำรสัมภำษณ์ระดับลึกเยำวชนหญิงวัยทำงำนที่ตงครรภ์ ั้ ไม่ พร้ อมแล้ วตัดสินใจยุติกำรตังครรภ์ ้ พบว่ำ เรื่ องรำวของเธอสะท้ อนให้ เห็นถึงสภำพแวดล้ อมของวัยรุ่นที่มีหลำกหลำยปั จจัยที่เข้ ำมำเกี่ยวข้ อง เช่น ปัจจัยเรื ่องเศรษฐกิ จ เป็ นปั จจัยผลักดันสำคัญในกำรตัดสินใจยุติกำรตังครรภ์ ้ เมื่อท้ องลูกคนที่ ๓ แต่ ปั จจัยส่วนบุคคลและครอบครัว ก็มีส่วนหล่อหลอมให้ เธอเลือกตัดสินใจในฐำนะของผู้นำครอบครัวที่ มี คูช่ ีวิตที่เสพยำเสพติดและต้ องมีภำระในกำรเลี ้ยงดูลกู สองคนที่มีอยู่แล้ วด้ วย แม้ ว่ำควำมสัมพันธ์ของเธอ กับแม่จะสำมำรถพูดคุยกันได้ ทกุ เรื่ อง บอกได้ หมดแม้ กระทัง่ กำรมีเพศสัมพันธ์ครัง้ แรกกับแฟนหนุ่ม (ซึ่งเป็ น สำมีคนปั จจุบนั ) หลังจำกคบกันได้ ประมำณ ๓ เดือนตอนเรี ยน ปวส.ปี ๑ แม่บอกว่ำเสียใจแต่แม่ก็เข้ ำใจ สิ่งหนึ่งที่ทำให้ เธอยังอยู่กับสำมีคนนี ้ต่อไปคือ เขำมำเติมเต็มในส่วนที่ขำดหำยไปของชีวิต เพรำะพ่อของ เธอทิ ้งแม่ไปตังแต่ ้ เธออยู่ในท้ อง เธอเล่ำให้ ฟังว่ำตอนแรกที่ตดั สินใจยุต���กำรตังครรภ์ ้ เธอได้ ข้อมูลจำกเพื่อน ร่วมงำนหลำกหลำยแนวทำงมำก มีทงแบบที ั้ ่แนะนำให้ ใช้ ยำสอดเพื่อทำให้ ตกเลือด (รำคำ ๓ เม็ด ๒ พัน บำท) และเป็ นแบบไปใช้ บริ กำรของคลินิคเอกชนที่ใช้ วิธีขูดมดลูกซึ่งรำคำค่อนข้ ำงสูง (ประมำณ ๑ หมื่น บำท) และมีเพื่อนที่แนะนำให้ ไปใช้ บริ กำรขอคำปรึ กษำจำกบ้ ำนพักฉุกเฉินเพื่อให้ คลอดแล้ วฝำกเลี ้ยงได้ แต่ต้องเสียค่ำฝำกครรภ์แต่ละเดือนพันกว่ำบำทเองซึง่ เธอไม่สำมำรถแบกรับค่ำใช้ จำ่ ยส่วนนี ้ได้ จึงตัดสินใจ เลือกไปยุติกำรตังครรภ์ ้ กบั สมำคมที่ให้ บริ กำรยุติกำรตังครรภ์ ้ ขององค์กรพัฒนำเอกชนที่รำคำถู กลงมำคือ ๒ พันบำทโดยมีข้อแม้ ไม่รับทำให้ หำกอำยุครรภ์เกิน ๑๒ สัปดำห์ ก่อนไปทำเธอมีข้อสงสัยหลำยประกำร ต้ องกำรได้ รับคำปรึกษำเพื่อรู้วำ่ จะเกิดอะไรขึ ้นกับเธอบ้ ำงแต่ได้ รับกำรปฏิเสธจำกหน่วยงำนที่ให้ บริ กำรโดย ให้ เหตุผลว่ำหน่วยงำนนีใ้ ห้ บริ กำรเฉพำะกำรยุติกำรตังครรภ์ ้ เ ท่ำนัน้ ไม่มีกำรให้ คำปรึ กษำ เธอตัดสินใจ เดินหน้ ำต่อแม้ จะยังกังวลและไม่มีคำตอบสำหรับแก้ ข้อสงสัย ในขณะที่กำลังรอคิวอยู่ในกระบวนกำรยุติ กำรตังครรภ์ ้ เธอมองเห็นหลำยคนที่ทำเสร็ จแล้ วมีอำกำรหน้ ำซีดเซียวเดินผ่ำนหน้ ำไปเธอรู้ สึกกลัว และ เปลี่ยนใจอยำกจะเลิกล้ มควำมตังใจที ้ ่ จะยุติกำรตังครรภ์ ้ จึงเดินไปบอกเจ้ ำหน้ ำที่ แต่เธอได้ รับคำปฏิเสธ โดยให้ เหตุผลว่ำเมื่อเธอเดินมำถึงห้ องนี ้แล้ วเธอมองเห็นควำมลับทังหมดแล้ ้ วเธอไม่มีทำงเลือกอื่นใดได้ นอกจำกต้ องทำตำมกำรตัดสินใจครัง้ แรกของเธอ สิ่งที่ปรำกฏจำกกำรบอกเล่ำนี ้สะท้ อนให้ เห็นกำรบริ กำรที่ ๘๐