แม้ ในมำตรำ ๓๐๕ จะอนุญำตให้ สิทธิผ้ หู ญิงตังครรภ์ ้ ในกำรยุติกำรตังครรภ์ ้ ได้ แต่เป็ นกำรใช้ สิทธิ อนำมัยเจริ ญ พันธุ์ ภำยใต้ อำนำจและกำรตัดสินใจของแพทย์ ไม่ใช่หญิ งเจ้ ำของครรภ์ เอง และใน ประมวลกฎหมำยจะคุ้มครองหญิงตังครรภ์ ้ จำกควำมรุนแรง ตำมมำตรำ ๒๗๖ มำตรำ ๒๗๗ มำตรำ ๒๘๒ มำตรำ ๒๘๓ หรื อ มำตรำ ๒๘๔ ซึ่งหมำยถึง กำรตังครรภ์ ้ จำกกำรข่มขืนชำเรำ หรื อใช้ อบุ ำยหลอกลวง ขูเ่ ข็ญ ใช้ กำลังประทุษร้ ำย ใช้ อำนำจครอบงำผิดคลองธรรม หรื อใช้ วิธีข่มขืนใจ ทำให้ ผ้ หู ญิงตกอยู่ในภำวะ ที่ไม่สำมำรถขัดขืนได้ ซึ่งเป็ นกำรคุ้มครองผู้ถกู ละเมิดสิทธิอนำมัยเจริ ญพันธุ์ แต่ในประมวลกฎหมำยเองก็ ได้ ละเมิดสิทธิอนำมัยเจริ ญพันธุ์ด้วยกำรไม่ให้ ผ้ หู ญิงมีสิทธิในกำรตัดสินใจอย่ำงอิสระและรับผิดชอบใน เรื่ องจำนวนบุตร เวลำที่จะมีบตุ ร และระยะห่ำงของกำรมีบตุ รแต่ละคน มีสิทธิในกำรตัดสินใจอย่ำงเสรี และ รับผิดชอบในเรื่ องต่ำงๆ ที่เกี่ ยวกับเพศวิถี สุขภำพทำงเพศและเกี่ ยวกับกำรเจริ ญพันธุ์ โดยไม่ถูกเลือก ปฏิบตั ิ บังคับ หรื อใช้ ควำมรุ นแรง ตำมสิทธิ ในกำรมีชีวิตอยู่อย่ำงมีศกั ดิ์ศรี ควำมเป็ นมนุษย์ สิทธิในกำร ตัดสินใจว่ำจะมีบตุ รหรื อไม่และจะมีเมื่อใด และสิทธิในกำรดูแลและป้องกันสุขภำพ แต่เป็ นที่น่ำสังเกตว่ำมำตรำ ๒๗๗ เปิ ดโอกำสให้ เด็กที่อำยุต่ำกว่ำ ๑๕ ปี สำมำรถทำแท้ งได้ อย่ำง ถูกกฎหมำย เพรำะระบุไว้ วำ่ “มาตรา ๒๗๗ ผู้ใดกระทาชาเราเด็กอายุยงั ไม่เกิ นสิ บห้าปี ซึ่ งมิ ใช่ภริ ยา หรื อสามี ของตน โดยเด็กนัน้ จะยิ นยอมหรื อไม่ก็ตาม...” ซึง่ จำกกำรตีควำมโดยอำศัยตัวบทกฎหมำย เย���วชนหญิงที่ตงครรภ์ ั้ และอำยุต่ำกว่ำ ๑๕ ปี สำมำรถยุติกำร ตังครรภ์ ้ ได้ ตำมมำตรำมำตรำ ๓๐๕ อย่ำงไรก็ตำม แม้ กฎมำยจะมีช่องว่ำงในกำรตีควำม ที่ เป็ นกำรเปิ ดโอกำสให้ เยำวชนหญิงตังครรภ์ ้ สำมำรถใช้ สิ ทธิ อนำมัยเจริ ญ พัน ธุ์ โดยเฉพำะอย่ำ งยิ่ง เยำวชนที่ อ ำยุต่ำ กว่ำ ๑๕ ปี แต่ต้ องผ่ำ นกำร พิจำรณำและกำรตีควำมโดยแพทย์ ซึง่ เป็ นเงื่อนไขที่สร้ ำงปั ญหำต่อกำรตีควำมและกำรปฏิบตั ิ ทำให้ แพทย์ ปฏิเสธกำรทำแท้ ง เพื่อควำมปลอดภัยทำงกฎหมำยของผู้เป็ นแพทย์เอง ซึ่งขัดต่อหลักสิทธิอนำมัยเจริ ญพันธุ์ ที่ กำรประกันสุขภำพของรัฐ บำล และบุคลำกรทำงกำรแพทย์ จะต้ องบริ กำรต่อผู้หญิ งโดยยึดหลักสิทธิ มนุษยชน มีควำมละเอียดอ่อน เข้ ำใจมิติเพศภำวะ และยึดถือควำมสมัครใจของผู้รับบริ กำรที่ได้ ข้อมูล ครบถ้ วนเป็ นหลัก เมื่ อรั ฐ ไม่ส ำมำรถบริ กำรกำรยุติกำรตัง้ ครรภ์ ที่ปลอดภัย รำคำถูก มี ประสิทธิ ภ ำพ เข้ ำถึง ง่ ำย ผู้หญิงจึงต้ องลักลอบยุตกิ ำรตังครรภ์ ้ ทำให้ กำรทำแท้ งหรื อยุตกิ ำรตังครรภ์ ้ ในรูปแบบต่ำงๆ ไม่มีกำรประเมิน คุณภำพ มีระบบจัดมำตรฐำนที่ปลอดภัย ต่อสุขภำวะ นำไปสู่กำรบำดเจ็บ ภำวะแทรกซ้ อนพิกำร เสียชีวิต ซึ่งขัดต่อหลักสิทธิอนำมัยเจริ ญพันธุ์ ซึ่งถือว่ำ ประมวลกฎหมำยมำตรำ ๓๐๑-๓๐๕ ขัดต่อหลักสิทธิอนำมัย เจริ ญพันธุ์ที่ว่ำด้ วยสิทธิในกำรดูแลและป้องกันสุขภำพ และรวมไปถึงสิทธิ ในกำรมีชีวิตอยู่อย่ำงมีศกั ดิ์ศรี ควำมเป็ นมนุษย์ผ้ ูหญิ งมีสิทธิที่จะไม่ตกอยู่ในอันตรำยจำกกำรตังครรภ์ ้ , ไม่ตกอยู่ในอันตรำยเพรำะกำร ๕๑