ขั้นที่ 4 การจัดทำร่าง รายงาน ขั้นที่ 5 การเสนอรายงาน ต่อรัฐสภาและ คณะรัฐมนตรี • การจัดทำร่างรายงานตามประเด็นสิทธิ กลุ่มประเด็น และในภาพรวม ของรายงานทั้งฉบับ รวมทั้งสถานการณ์เฉพาะ • การนำเสนอร่างรายงานต่อที่ประชุม กสม. ด้านบริหาร เพื่อขอความเห็นชอบ • การจัดพิมพ์ และจัดส่งรายงานให้กับรัฐสภาและคณะรัฐมนตรี พร้อมเผยแพร่ ให้ประชาชนทราบเป็นการทั่วไป ไม่เกิน 90 วัน นับจากวันสิ้นปี 2563 ในการจัดทำรายงานประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนฉบับนี้ กสม. ได้เก็บรวบรวมข้อมูลเหตุการณ์ ที่เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นระหว่างเดือนมกราคม - ธันวาคม 2563 และการดำเนินการของหน่วยงานของรัฐ ที่เกี่ยวข้องจากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ได้แก่ แหล่งข่าวที่เผยแพร่ต่อสาธารณะ เรื่องร้องเรียนที่ กสม. ได้รับรายงาน ผลการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชนและข้อเสนอแนะมาตรการหรือแนวทางในการส่งเสริมและคุ้มครอง สิทธิมนุษยชนของ กสม. การสอบถามข้อมูลจากหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งการจัดให้มีกระบวนการปรึกษา หารือและรับฟังข้อมูลจากองค์กรพัฒนาเอกชนเพื่อให้ได้ข้อมูลที่รอบด้านและมีการสอบทานข้อมูลเพื่อความถูกต้อง จากนัน้ ได้นำข้อมูลทัง้ หมดมาประมวลและวิเคราะห์เปรียบเทียบกับหลักสิทธิมนุษยชนทีร่ บั รองไว้ในรัฐธรรมนูญ กฎหมาย ภายใน สนธิสัญญาที่ประเทศไทยเป็นภาคีและมีพันธกรณีที่ต้องปฏิบัติตาม ทั้งพันธกรณีในการเคารพการใช้สิทธิ ของประชาชน การคุ้มครองบุคคลที่ถูกละเมิดสิทธิ และการดำเนินการให้สิทธิเป็นจริง (Obligations to respect, protect and fulfill) รวมทัง้ จากข้อสังเกตและข้อเสนอแนะต่อประเทศไทยของคณะกรรมการประจำสนธิสญ ั ญาระหว่าง ประเทศด้านสิทธิมนุษยชนทีป่ ระเทศไทยเป็นภาคี และข้อเสนอแนะจากกระบวนการทบทวนสถานการณ์สทิ ธิมนุษยชน (Universal Periodic Review: UPR) ภายใต้คณะมนตรีสทิ ธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติทปี่ ระเทศไทยรับมาดำเนินการ สำหรับสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่ กสม. ใช้เป็นกรอบในการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชน และมีขอ้ เสนอแนะ ประกอบด้วย สนธิสญ ั ญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนภายใต้กรอบสหประชาชาติทปี่ ระเทศไทยเป็นภาคีแล้ว 7 ฉบับ ที่ลงนามไว้และอยู่ระหว่างการดำเนินการเข้าเป็นภาคี 1 ฉบับ รวม 8 ฉบับ ดังนี้ 1. กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ค.ศ. 1966 (International Covenant on Civil and Political Rights: ICCPR) มีผลใช้บังคับกับประเทศไทยเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2540 เป็นกติกา ที่กำหนดหน้าทีของรัฐภาคีในการรับรองและประกันสิทธิของบุคคลในด้านต่าง ๆ อาทิ ความปลอดภัยในการดำรงชีวิต รวมถึ ง เสรี ภ าพจากการถู ก ทรมานและจากการถู ก ทำให้ ต กอยู ่ ใ นภาวะเยี่ ย งทาส การไม่ ถู ก จั บ กุ ม โดยอำเภอใจ การปฏิบตั ติ อ่ ผูถ้ กู ลิดรอนเสรีภาพอย่างมีมนุษยธรรม ความเสมอภาคของบุคคลภายใต้กฎหมาย การได้รบั ความเป็นธรรม ในการพิจารณาคดีอาญา การคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัว เสรีภาพทางความคิด เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และการแสดงออก สิทธิในการชุมนุมอย่างสันติ เสรีภาพในการรวมกันเป็นสมาคม สิทธิของพลเมืองที่จะมีส่วนร่วม ในกิจการสาธารณะ โดยรัฐต้องดูแลให้บุคคลได้รับและสามารถใช้สิทธิดังกล่าวได้อย่างเสมอภาคโดยไม่เลือกปฏิบัติ ด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมือง สัญชาติ สถานะทางเศรษฐกิจ สังคม ถิ่นกำเนิด หรือสภาพอื่นใด และประกันว่าบุคคลที่ถูกละเมิดสิทธิที่ได้รับการรับรองในกติกาฯ จะได้รับการเยียวยา ทั้งนี้ สิทธิและเสรีภาพบางประการอาจถูกจำกัดได้โดยต้องกำหนดเป็นกฎหมาย 2. กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ค.ศ. 1966 (International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights: ICESCR) มีผลใช้บังคับกับประเทศไทยเมื่อวันที่ 34 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ National Human Rights Commission of Thailand

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات