รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี ๒๕๕๘ แห่งสหประชาชาติ (กลไกการติดตาม และตรวจสอบการปฎิบัติ งานตาม ICCPR) ระหว่างวันที่ ๑๙ - ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๔๘ คณะกรรมการฯ มีข้อสังเกต (Concluding Observations) ต่อประเทศไทย๒๒ โดยเห็นควรให้มีการจัดตั้งกลไกสอบสวนที่เป็น กลางในกรณีตากใบ กรือเซะ และสงครามปราบปรามยาเสพติด การประกั น ว่ า การประกาศใช้ ก ฎหมายพิ เ ศษด้ า นความมั่ น คง ในพื้นที่ชายแดนภาคใต้สอดคล้องตามบทบัญญัติของ ICCPR ข้อบทที่ ๔ ว่าด้วยการประกาศภาวะฉุกเฉิน (State of Emergency) การทบทวนการใช้ โ ทษประหารชี วิ ต กั บ คดี ฐ านความผิ ด เกี่ ย วกั บ ยาเสพติด ประกันว่าผู้ถูกคุมขังจะเข้าถึงการได้รับคำปรึกษาทาง กฎหมายและเข้าถึงแพทย์ ให้ผู้ถูกคุมขังมีโอกาสแจ้งครอบครัว ทราบเกี่ ย วกั บ การจั บ กุ ม และสถานที่ คุ ม ขั ง มี ก ารสอบสวนทั น ที ที่ มี ก ารกล่ า วหาว่ า มี ก ารกระท ำ ทรมานโดยเจ้ า หน้ า ที่ ต ำ รวจ และเมือ่ มีการเสียชีวติ ในสถานทีค่ มุ ขัง มีการลงโทษผูก้ ระทำผิดและ จ่ายค่าเสียหายแก่ผู้เสียหายหรือครอบครัว การปรับปรุงสภาพ เรือนจำและใช้การจำคุกเป็นการลงโทษลำดับสุดท้าย การยุติการ ขังเดี่ยว มีการคุ้มครองเยาวชน และไม่ขังเยาวชนรวมกับผู้ใหญ่ มี ก ารจั ด ตั้ ง กลไกการส่ ง ผู ้ ร ้ า ยข้ า มแดนหรื อ การส่ ง กลั บ คน ต่างด้าว โดยเคารพต่อหลักการไม่ส่งตัวกลับ (Non – Refoulement) มีมาตรการป้องกันและคุ้มครองเสรีภาพในการแสดง ความเห็นโดยเฉพาะการคุ้มครองนักข่าวนักหนังสือพิมพ์จากการ ถู ก ข่ ม ขู ่ คุ ก คาม มี ม าตรการคุ ้ ม ครองผู ้ พิ ทั ก ษ์ สิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน จากการถู ก คุ ก คามท ำ ร้ า ย มี ก ารสอบสวนเมื่ อ มี ก ารกล่ า วหา ว่าบุคคลดังกล่าวถูกคุกคามทำร้ายโดยเจ้าหน้าที่รัฐ และมีการ เยี ย วยาผู ้ เ สี ย หายหรื อ ครอบครั ว ตลอดจนมี ม าตรการ น ำ ผู ้ ก ระท ำ ผิ ด ค้ า มนุ ษ ย์ ม าลงโทษและคุ ้ ม ครองพยานและ ผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ ส่วนอนุสญ ั ญาต่อต้านการทรมาน และการประติบตั หิ รือการลงโทษอืน่ ทีโ่ หดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือทีย่ ำ่ ยีศกั ดิศ์ รี (CAT) ประเทศไทยได้เป็นภาคีและมีผลใช้บงั คับเมือ่ วันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ โดยได้ทำ คำแถลงตีความในข้อบทที่ ๑ นิยามคำว่า “ทรมาน” ข้อบทที่ ๔ การกำหนดให้การทรมานเป็นความผิดอาญา และข้อบทที่ ๕ เขตอำนาจเหนือความผิด ซึ่งให้เป็นไปตามประมวลกฎหมายอาญา และจัด ทำข้อสงวนตามข้อบทที่ ๓๐ วรรคหนึ่ง การให้นำข้อพิพาทเกี่ยวกับการตีความหรือนำอนุสัญญาไปใช้ขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลยุติธรรม ระหว่างประเทศ คณะกรรมการต่อต้านการทรมานในสมัยประชุมครั้งที่ ๑๒๓๙ เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๗ ได้มีข้อสังเกตเชิงสรุป กรณีประเทศไทย โดยเห็นว่า ประเทศไทยควรดำเนินการยกเลิกคำแถลงตีความข้อบทที่ ๑ ข้อบทที่ ๔ และข้อบทที่ ๕ สอบสวนกรณีมี การกระทำการทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้าย ฟ้องดำเนินคดีและลงโทษผู้ที่รับผิดชอบ ประกันไว้ในกฎหมายว่าไม่อาจอ้างพฤติการณ์ ใดเพื่อเป็นเหตุผลสำหรับการทรมาน ใช้กฎหมายพิเศษด้านความมั่นคงอย่างจำกัดและเท่าที่จำเป็น ทบทวนการบังคับใช้กฎหมายพิเศษ ด้านความมั่นคง ใช้มาตรการทางกฎหมายและทางปฏิบัติเพื่อประกันว่าผู้ถูกคุมขังจะได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายขั้นพื้นฐาน (Legal Safeguards) ก ำ หนดให้ ก ารบั ง คั บ บุ ค คลให้ สู ญ หายเป็ น ความผิ ด ทางอาญา การเข้ า เป็ น ภาคี อ นุ สั ญ ญาระหว่ า งประเทศว่ า ด้ ว ย การคุ้มครองบุคคลทุกคนจากการหายสาบสูญโดยถูกบังคับ มีการสอบสวนเมื่อมีข้อกล่าวหาจะมีการทรมานหรือการปฏิบัติที่โหดร้าย และดำเนินมาตรการยุติการคุกคามและทำร้ายนักพิทักษ์สิทธิมนุษยชน นักหนังสือพิมพ์และผู้นำชุมชน มีกรอบทางกฎหมายเพื่อแก้ไข สถานการณ์ผู้ลี้ภัยและผู้แสวงหาที่พักพิง ใช้มาตรการเพื่อแก้ไขสภาพแออัดในเรือนจำ หลีกเลี่ยงการใช้โซ่ตรวนหรือใช้ภายใต้การดูแล จากแพทย์ มีการตรวจเยี่ยมสถานคุมขังทุกประเภทโดยผู้ตรวจเยียมที่เป็นอิสระ ฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ของรัฐ รวมถึงตำรวจ เจ้าหน้าที่ เรือนจำ ประกันว่าผู้เสียหายจะได้รับการชดใช้ค่าชดเชยที่เป็นธรรมและการบำบัดฟื้นฟู ๒๒ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ www.ohchr.org/EN/Countries/AsiaRegion/Pages/THIndex.aspx (เข้า ดู ณ วันที่ ๑๐ เมษายน ๒๕๕๙) 34 บทที่ ๓ สถานการณ์สิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ทั้งนี้ ในสมัยประชุมที่ ๘๔ ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات