๔.๑.๓ บ้ำนแม่อมกิ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ตาบลแม่วะหลวง อาเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ที่ตั้งหมู่บ้านอยู่ห่ างจากตัว จังหวัดตากประมาณ ๓๒๐ กิโลเมตร การเดินทางเข้าหมู่บ้านมี ๒ เส้นทาง คือ เส้นทางที่หนึ่งผ่านอาเภอ มะสะเรียง อาเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เข้าสู่ตาบลแม่วะหลวง อาเภอท่าสองยาง ตามทางหลวง หมายเลข ๑๐๕ ระยะทางประมาณ ๔๖ กิโลเมตรถึงหมู่บ้าน เส้นทางที่สองผ่านอาเภอแม่สอด อาเภอท่า สองยาง จังหวัดตาก เข้าสู่หมู่บ้านระยะทางประมาณ ๒๔๐ กิโลเมตร อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับบ้านแม่ลาคี ทิศใต้ ติดต่อกับบ้านแม่ตะปู ทิศตะวันออก ติดต่อกับแม่น้าเงา และบ้านแ่หลุย ทิศตะวันตก ติดต่อกับบ้านปางทอง ลักษณะที่ตั้งชุมชนอยู่ในเขตภูเขาลอบรอบ ประกอบด้วยดอยสาคัญ ๑๐ ดอย คือ ดอยพาท่อ แม่ ลู่ ดอยเกล่ อ เดโจ ดอยโทโจ ดอยเบอเก่ อ ชอลู่ ดอยพอกอแมะโคล๊ ะ ลู่ ดอยแม่ เ ป่ ง ลู่ ดอยซู ลู่ ดอยเกอะเจอพะทอ ดอยพะกอแมคี และดอยพอซอเล เป็นต้นน้าของลาห้วยหลักที่หล่อเลี้ยงชุมชน จานวน ๙ สาย ได้แก่ ห้วยโอ๊ะพึโกล๊ะ ห้วยเครบึโค๊ะโกล๊ะ ห้วยละคลีซูโกล๊ะ ห้วยหน่อลอยโกล๊ะ ห้วย แม่อมกิ ห้วยทีเคลอโกล๊ะ ห้วยแบกะแนะโกล๊ะ ห้วยแม่คาและห้วยแม่ละออโกล๊ะ ลักษณะทั่วไปบ้านแม่อมกิ ในอดีตอาณาบริเวณของบ้านแม่อมกิเดิมเป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าลั๊วะมาก่อน (จะเห็นได้จาก ซากโบราณวัตถุและเจดีย์ที่ยังหลงเหลืออยู่) ต่อมาชาวลั๊วะได้อพยพไปตั้งรกรากที่อื่น บรรพบุรุษของ ชาวบ้านแม่อมกิจึงได้ย้ายเข้ามาอยู่อาศัยแทน และได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปมาในอาณาบริเวณนี้หลาย จนกระทั้งถึงช่วงอายุของผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านที่จาความได้ต่อเล่าให้ฟังว่า ช่วงแรกประมาณ พ.ศ.๒๔๖๖ พวกเขาได้ตั้งบ้านเรือนอยู่ที่แม่เปคี ด้วยกัน ๗ ครอบครัว ต่อมาเกิดโรคระบาดคนในหมู่บ้านล้มตายจึงได้ ย้ายมาอยู่ที่ปิอิกาได้ ๒ ปีย้ายต่อไปอยู่น่อโค๊ะเบะ มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น ๑๖ หลังคาเรือน อยู่ได้ ๓ ปี เกิ ด สงครามโลกครั้ ง ที่ ส องบริ เ วณที่ ตั้ ง ของบ้ า นเป็ น เส้ น ทางผ่ า นของทหารญี่ ปุ่ น เพื่ อ เดิ น เท้ า เข้ า ประเทศพม่า ชาวบ้านกลัวจะถูกทหารญี่ปุ่นเกณฑ์ไปเป็นแรงงานและยึดข้าวปลาอาหารและสัตว์เลี้ยงไป เป็นเสบียงจึงได้อพยพอีกครั้ง โดยส่วนหนึ่งย้ายไปสมทบกับชาวบ้านที่เยปู่ และยะโซะทะ อีกส่วนย้าย ๕๗

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات