กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
แห่งชาติ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธกี ารในการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึง่ ดำเนินการตรวจสอบ
ข้อเท็จจริงทัง้ จากฝ่ายผูร้ อ้ งและผูถ้ กู ร้อง
คณะอนุกรรมการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชนด้านเด็ก สตรี และความเสมอภาคของบุคคล มีมติเห็นว่า
(รายงานผลการพิจารณา ที่ ๑๙๔/๒๕๕๗) การที่ผู้ร้องกล่าวอ้างว่าบุตรสาวไม่ผ่านการสอบคัดเลือกเข้าศึกษาเป็น
นักเรียนดุริยางค์ทหารบก เนื่องจากมีปานบนใบหน้านั้น จากการตรวจสอบข้อเท็จจริงพบว่า การที่บุตรสาวของ
ผูร้ อ้ งไม่ผา่ นการสอบคัดเลือกนัน้ เป็นผลจากคะแนนสอบ ไม่เกีย่ วข้องกับปานบนใบหน้าแต่อย่างใด จึงไม่ปรากฏ
ว่ามีการละเมิดสิทธิมนุษยชนของบุตรสาวผูร้ อ้ ง แต่เพือ่ ยุตขิ อ้ ขัดแย้งทีเ่ กิดขึน้ คณะอนุกรรมการฯ ได้จดั ให้ผรู้ อ้ งและ
ผู้ถูกร้องเจรจาไกล่เกลี่ยกันจนได้ข้อยุติ โดยผู้บัญชาการดุริยางค์ทหารบก (ผบ.คย.ทบ.) ยินดีให้ความช่วยเหลือบุตร
สาวของผู้ร้อง ดังนี้
๑) ช่วยเหลือค่ารักษาพยาบาลเบื้องต้น จำนวน ๒๐,๐๐๐ บาท
๒) ในการรักษาใบหน้าของลูกสาวผู้ร้องแต่ละครั้งต่อเนื่องเป็นระยะเวลา ๑ ปี นับจากกันยายน ๒๕๕๖ ๓๐ กันยายน ๒๕๕๗ ผบ.ดย.ทบ. รับว่าจะจ่ายค่ารักษาตามจริงไม่เกินครั้งละ ๓,๐๐๐ บาท โดยต้องนำ
ใบเสร็จมาเบิก
๓) ผบ.ดย.ทบ. รับว่าจะช่วยเหลือเรื่องการประสานการเรียนดนตรีของบุตรสาวผู้ร้องและสนับสนุนค่าใช้จ่าย
เรียนดนตรีสัปดาห์ละ ๑ วัน ๆ ละ ๒ ชั่วโมง ๖๐๐ บาทต่อวัน เพื่อพัฒนาความสามารถของบุตรสาวผู้ร้อง
จนถึงสิ้นปี ๒๕๕๖
ผูร้ อ้ งยินดีและทำบันทึกข้อตกลงไว้เป็นหลักฐาน ตามมาตรา ๒๗ แห่งพระราชบัญญัตคิ ณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
แห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ จึงเห็นควรให้ยุติเรื่อง
อย่างไรก็ตาม คณะอนุกรรมการฯ ได้ตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับระเบียบกองทัพบก ว่าด้วยดุริยางค์ทหารบก พ.ศ.
๒๕๕๓ ตามผนวกข้อ ๓ เกีย่ วกับบัญชีโรคหรือความผิดปกติหรือความพิการซึง่ ขัดต่อการเป็นนักเรียนดุรยิ างค์ทหารบก
ข้อย่อย ๓.๑.๑.๓ ซึ่งระบุว่า “แผลเป็นหรือปานที่หน้ามีเนื้อที่ตั้งแต่ ๑.๕ ตารางนิ้วขึ้นไป หรือมีความยาวมาก
จนดูหน้าเกลียด” เป็นระเบียบทีอ่ าจทำให้เกิดการเลือกปฏิบตั ทิ ไี่ ม่เป็นธรรม จึงมีความเห็นเสนอไปยังกองทัพบก
เพื่อพิจารณาทบทวนระเบียบดังกล่าวให้เหมาะสม และสอดคล้องกับหลักการความเสมอภาคซึ่งรับรองไว้ตาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๐ ต่อไป
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติพิจารณาคำร้องและความเห็นของคณะอนุกรรมการฯ แล้วเห็นว่า การ
ที่บุตรสาวของผู้ร้องไม่ผ่าการสอบคัดเลือกเป็นผลจากคะแนนสอบข้อเขียน มิใช่เพราะเหตุที่มีปานบนใบหน้า
บุตรสาวผู้ร้องจึงไม่ถูกละเมิดสิทธิและเสรีภาพในการศึกษาแต่อย่างใด ประกอบเพื่อยุติความขัดแย้ง ผู้ร้องและผู้ถูก
ร้องได้เจรจาไกล่เกลีย่ กันจนได้ขอ้ ยุติ และได้จดั ทำบันทึกข้อตกลงไว้เป็นหลักฐานแล้ว ตามมาตรา ๒๗ แห่งพระราช
บัญญัติคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ จึงไม่มีการกระทำละเมิดสิทธิมนุษยชนเกิดขึ้น
กรณีระเบียบกองทัพบก ว่าด้วยดุริยางค์ทหารบก พ.ศ. ๒๕๕๓ ตามผนวกข้อ ๓ เกี่ยวกับบัญชีโรคหรือความ
ผิดปกติ หรือความพิการซึ่งขัดต่อการเป็นนักเรียนดุริยางค์ทหารบก ข้อย่อย ๓.๑.๑.๓ ซึ่งระบุว่า “แผลเป็นหรือ
ปานที่หน้ามีเนื้อที่ตั้งแต่ ๑.๕ ตารางนิ้วขึ้นไป หรือมีความยาวมากจนดูหน้าเกลียด” คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
แห่งชาติเห็นว่า อาจทำให้เกิดการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม จึงเห็นควรมีข้อเสนอแนะไปยังกองทัพบก เพื่อ
พิจารณาทบทวนระเบียบดังกล่าว ให้มีความเหมาะสม และสอดคล้องกับหลักความเสมอภาคซึ่งรับรองไว้ตาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๐ ต่อไป
57
اختر الفقرة المستهدفة3
الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات