สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ต่อมา คณะรักษาความสงบแห่งชาติ ได้มีประกาศฉบับที่ ๑๑/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๗ เรื่องการสิ้นสุดของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งกำหนดให้องค์กรอื่นตามรัฐธรรมนูญ พุทธศักราช ๒๕๕๐ ยัง คงปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ดังนั้น การปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติในปัจจุบันจึงต้องเป็นไปตาม ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติดังกล่าวข้างต้น อันเป็นเหตุให้อำนาจหน้าที่ในการเสนอเรื่องและความเห็นต่อ ศาลรัฐธรรมนูญและศาลปกครอง และการฟ้องคดีต่อศาลยุติธรรมแทนผู้เสียหายตามข้อ (๒) (๓) และ (๔) สิ้นสุดลงตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ ด้วย ดังนั้น ในปัจจุบัน คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติจึงมีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๑๕ ของพระราช บัญญัตคิ ณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึง่ ตามมาตรา ๒๒ ของพระราชบัญญัตดิ งั กล่าว บัญญัตไิ ว้วา่ ใน การตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชนนัน้ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมอี ำ นาจตรวจสอบและเสนอมาตรการ การแก้ไขกรณีทมี่ กี ารกระทำหรือการละเลยการกระทำอันเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนได้ ต่อเมือ่ มิใช่เป็นประเด็นเดียว กับเรื่องที่มีการฟ้องร้องเป็นคดีอยู่ในศาลหรือที่ศาลพิพากษาหรือมีคำสั่งเด็ดขาดแล้ว ๕.๒.๑.๒ เรือ่ งร้องเรียนการละเมิดสิทธิมนุษยชนเกีย่ วกับสิง่ แวดล้อม ในแต่ละปี คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้รับเรื่องร้องเรียนราว ๖๐๐ – ๗๐๐ เรื่อง สำหรับการรับเรือ่ งร้องเรียนการละเมิดสิทธิมนุษยชนเฉพาะทีเ่ กีย่ วกับสิง่ แวดล้อมนัน้ พบตัวอย่างกรณีทมี่ กี ารร้องเรียน ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๕๖ – พ.ศ. ๒๕๕๗ โดยจำแนกเป็นประเภทของเรื่องร้องเรียนได้ ดังนี้ ละเมิดสิทธิชุมชน ละเมิดสิทธิในการจัดการ/ใช้ที่ดิน ละเมิดสิทธิในทรัพย์สิน ละเมิดสิทธิในที่อยู่อาศัย ละเมิดสิทธิเสรีภาพในการประกอบอาชีพ ละเมิดสิทธิในกระบวนการยุติธรรม ละเมิดสิทธิในข้อมูลข่าวสาร 134

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات