สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ Remedy) ๓.๑.๓.๔ คดีเกี่ยวกับสิทธิในการได้รับการเยียวยาอย่างมีประสิทธิภาพ (Right to an Effective คดี Kolyadenko and Others v. Russia ลงวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ค.ศ. ๒๐๑๒ ผู้ฟ้องคดีอาศัยอยู่ในเมือง Vladivostok ใกล้แม่น้ำ Pionerskaya และเกิดน้ำท่วมอย่างหนักในเมื่อปี ๒๐๐๑ โดยผูฟ้ อ้ งคดีเห็นว่า หน่วยงานภาครัฐไม่ได้มมี าตรการป้องกันความเสีย่ งอย่างเพียงพอในการไม่ทำ ให้เกิดนำ้ ท่วม และเมื่อเกิดน้ำท่วมหนักแล้วก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้ฟ้องคดี แต่หน่วยงานภาครัฐมิได้ให้ ความช่วยเหลือเยียวยาอย่างมีประสิทธิภาพ จึงนำคดีมาฟ้องยังศาลสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรป ศาลเห็นว่ากรณีดังกล่าวเป็นการละเมิดสิทธิในชีวิต (มาตรา ๒) และละเมิดสิทธิในชีวิตส่วนตัวและ ครอบครัว (มาตรา ๘) รวมถึงสิทธิในทรัพย์สิน (พิธีสารฉบับที่ ๑) แต่ยังไม่ถึงขั้นที่จะละเมิดต่อสิทธิในการได้รับการ เยียวยาอย่างมีประสิทธิภาพ ตามมาตรา ๑๓ เนือ่ งจากผูฟ้ อ้ งคดียงั สามารถฟ้องร้องไปยังศาลแพ่ง หรือศาลอาญา อันเป็น ศาลที่จะชดเชยเยียวยาความเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดีตามกฎหมายภายในของรัสเซีย และถือว่าเป็นความรับผิดชอบของ รัฐที่มีกฎหมายบัญญัติรับรองไว้ชัดเจนแล้ว ผู้ฟ้องคดีจึงชอบที่จะใช้ช่องทางในการฟ้องร้องคดีดังกล่าวเสียก่อน ๓.๑.๓.๕ คดีเกี่ยวกับสิทธิในการมีความสุขของเจ้าของทรัพย์สินอย่างสงบ (Right to the Peaceful Enjoyment of One’s Possessions) คดี Fredin (no. 1) v. Sweden ลงวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ค.ศ. ๑๙๙๑ คดีนี้เกี่ยวกับการเพิกถอนใบอนุญาตทำเหมืองหินตามพระราชบัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ โดยผูฟ้ อ้ งคดีเป็นผูถ้ กู เพิกถอนใบอนุญาต และเห็นว่าการเพิกถอนใบอนุญาตดังกล่าวเป็นการละเมิดต่อสิทธิในทรัพย์สนิ ของตนเอง ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่า ปัจจุบันสังคมเริ่มมีการรณรงค์ปกป้องคุ้มครองทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมมากขึ้น ในการคุ้มครองทรัพย์สินของเจ้าของทรัพย์มีความจำเป็นต้องพิจารณาความชอบธรรมตามพระราช บัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติด้วย เห็นว่า การเพิกถอนใบอนุญาตดังกล่าวไม่ขัดต่อมาตรา ๑ ของพิธีสาร ฉบับที่ ๑ ว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิในความเป็นเจ้าของทรัพย์สิน โดยหากผู้ฟ้องคดีมีความเดือดร้อนเสียหายก็ชอบที่จะ เรียกร้องให้ชดเชยค่าเสียหายในทางแพ่งได้ และจากข้อเท็จจริงผู้ฟ้องคดีก็ได้รับการเยียวยาโดยให้ผ่อนผันมาตรการ ดังกล่าวภายใน ๓ ปี จึงเห็นว่ามีความเป็นธรรมแล้ว คดี Papastavrou and Others v. Greece ลงวันที่ ๑๐ เมษายน ค.ศ. ๒๐๐๓ คดีนี้เป็นคดีเกี่ยวกับที่ดินและพื้นที่ปลูกต้นไม้ โดยผู้ฟ้องคดีทั้ง ๒๕ คน มีความเดือดร้อนจากการที่ รัฐบาลกรีซรบกวนความเป็นเจ้าของที่ดิน โดยอ้างว่า พื้นที่ที่ผู้ฟ้องคดีทั้ง ๒๕ คน อยู่อาศัยนั้นเป็นพื้นที่ป่าที่ต้องมี การปลูกป่าบนพื้นที่ดังกล่าว ศาลเห็นว่า รัฐบาลกรีซจะต้องสร้างความยุติธรรมระหว่างประโยชน์สาธารณะกับการปกป้องคุ้มครองทรัพย์สิน ส่วนตัวของเจ้าของ หากข้อเท็จจริงปรากฏว่ามีเพียงพื้นที่บางส่วนเท่านั้นที่เป็นพื้นที่ป่า รัฐบาลก็ควรคุ้มครองทรัพย์สิน ของประชาชนที่เหลือ ดังนั้น การกระทำของรัฐบาลกรีซในกรณีนี้จึงเป็นการละเมิดต่อสิทธิในความเป็นเจ้าของ ทรัพย์สินของบุคคล ตามมาตรา ๑ แห่งพิธีสาร ฉบับที่ ๑ 86

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات