87 กรณีที่ 11 ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และสิทธิเสรีภาพในร่างกาย กรณีกล่าวอ้างว่าการปฏิบัติ โดยใช้เครื่องพั นธนาการแก่ผู้ต้องขังในระหว่างการคุมตัวไปศาลเป็นการละเมิด สิทธิมนุษยชน บทที่ 1 ประเด็นการร้องเรียน บทที่ 2 การดำเนินการ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ได้รับเรื่องร้องเรียนขอให้ตรวจสอบ กรณี กล่าวอ้างว่า บุตรชายผู้ร้องกับพวกอีก 7 คน เป็นผู้ต้องขังในความควบคุมของเรือนจำ อำเภอพล อยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลจังหวัดพล ในคดีความผิดฐานร่วมกัน วางเพลิงเผาทรัพย์ ร่วมกันทำให้เสียทรัพย์ อั้งยี่ ซ่องโจร และความผิดตามประมวล กฎหมายอาญา มาตรา 112 จากเหตุเผาซุ้มเฉลิมพระเกียรติรัชกาลที่ 9 ในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น บุตรชายผูร้ อ้ งกับพวก ถูกจับกุมและนำตัวมาฝากขังทีเ่ รือนจำอำเภอพล พนั ก งานสอบสวน ได้ ส รุ ป สำ นวนพร้ อ มความเห็ น ควรสั่ ง ฟ้ อ งผู้ ต้ อ งหาทั้ ง แปด เสนอพนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่น โดยพนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่น ได้ยนื่ ฟ้องคดี ต่อศาลจังหวัดพล ซึ่งนัดพร้อมเพื่อสอบคำให้การและตรวจพยานหลักฐาน เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2560 ในการคุมตัวบุตรชายผู้ร้องกับพวกอีก 7 คน ไปศาลจังหวัดขอนแก่น ผู้ถูกร้องได้ใส่ตรวนแก่บุตรชายผู้ร้องกับพวก และไม่อนุญาตให้บุตรชายผู้ร้องกับพวก ผูกเชือกสำหรับดึงโซ่ตรวนเพือ่ ไม่ให้เป็นอุปสรรคแก่การเดิน รวมทัง้ ไม่อนุญาตให้ใส่ถงุ เท้า เพื่อป้องกันการเสียดสีระหว่างตรวนกับข้อเท้า ผู้ร้องเห็นว่าการกระทำของผู้ถูกร้อง เป็ น การปฏิ บั ติ ที่ โ หดร้ า ยและละเมิ ด ศั ก ดิ์ ศ รี ค วามเป็ น มนุ ษ ย์ ข องผู้ ต้ อ งขั ง ในคดี ที่ยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พิจารณาแล้วเห็นว่า ความเสียหายที่บุตรชาย ผูร้ อ้ งกับพวกได้รบั เกิดขึน้ ในช่วงระยะเวลาทีน่ ำ ตัวบุตรชายผูร้ อ้ งกับพวกออกไปภายนอก เรือนจำเท่านั้น และเป็นผลมาจากพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2560 ให้อำนาจ ผูถ้ กู ร้องจำกัดสิทธิและเสรีภาพของผูต้ อ้ งขังได้ การใช้ตรวนแม้จะก่อให้เกิดผลเสียหายบ้าง แต่ สิ ท ธิ แ ละเสรี ภ าพของบุ ต รชายผู้ ร้ อ งกั บ พวกมิ ไ ด้ ห ายไปอย่ า งสิ้ น เชิ ง ดั ง นั้ น การที่ผู้ถูกร้องใช้เครื่องพันธนาการประเภทตรวน แก่บุตรชายผู้ร้องกับพวกอีก 7 คน ในระหว่างการคุมตัวออกไปภายนอกเรือนจำ จึงยังไม่เป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน ของบุตรชายผู้ร้องกับพวก จึงมีมติให้ยุติเรื่อง อย่างไรก็ตาม การใช้เครื่องพันธนาการ แก่ผตู้ อ้ งขัง แม้จะมีกฎหมายราชทัณฑ์กำ หนดประเภทและเงือ่ นไขการใช้เครือ่ งพันธนาการไว้ แต่กฎหมายดังกล่าวมีลักษณะเป็นการเปิดช่องให้เจ้าหน้าที่ของรัฐใช้ดุลพินิจเลือกใช้ เครือ่ งพันธนาการโดยมิได้กำ หนดหลักเกณฑ์ทชี่ ดั เจนและแน่นอนเป็นแนวทางกำกับการ ใช้ดุลพินิจว่า เมื่อใดเป็นกรณีมีเหตุจำเป็นหรือมีเหตุสมควรที่จะใช้เครื่องพันธนาการ แก่ผตู้ อ้ งขัง ซึง่ อาจก่อให้เกิดกรณีเจ้าหน้าทีข่ องรัฐใช้ดลุ พินจิ เกินขอบเขตและความจำเป็น ตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย อันเป็นการลดทอนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์หรือกระทบ ต่อสิทธิและเสรีภาพของผูต้ อ้ งขังเกินสมควรได้ ดังนัน้ เพือ่ เป็นการคุม้ ครองสิทธิของบุคคล จากการใช้อำนาจโดยเจ้าหน้าที่ของรัฐ และป้องกันมิให้เจ้าหน้าที่ของรัฐใช้อำนาจ เกิ น ขอบเขตและเงื่ อ นไขที่ ก ฎหมายกำ หนด จึ ง ให้ มี ข้ อ เสนอแนะมาตรการหรื อ แนวทางที่เหมาะสมในการป้องกันหรือแก้ไขการละเมิดสิทธิมนุษยชนต่อกรมราชทัณฑ์ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 247 (1) และ พระราชบั ญ ญั ติ ป ระกอบรั ฐ ธรรมนู ญ ว่ า ด้ ว ยคณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ บทที่ 3 บทที่ 4 บทที่ 5 ภาค ผนวก

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات