รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี ๒๕๕๘ กสม. ได้จัดทำรายงานผลการพิจารณาเพื่อเสนอแนะนโยบาย หรือข้อเสนอในการปรับปรุงกฎหมาย เรื่อง โทษประหารชีวิตและ หลักสิทธิมนุษยชน ต่อคณะรัฐมนตรี กระทรวงยุติธรรม กระทรวง สาธารณสุข และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และต่อมากระทรวง ยุตธิ รรมได้พจิ ารณาข้อเสนอแนะและมีความเห็นว่าควรดำเนินการ ใน ๓ ด้าน คือ (๑) การศึกษาวิจยั (๒) การจัดทำประชามติ และ (๓) การเตรียมความพร้อม การพัฒนามาตรการทดแทน และมาตรการ ทางเลื อ กในการลงโทษ เพื่ อ เตรี ย มความพร้ อ มในการยกเลิ ก โทษประหารชีวิต อย่างไรก็ดี ถ้าสังคมไทยยังมีแนวความคิดว่า โทษประหารชีวิตเป็นการป้องปรามไม่ให้เกิดการกระทำความผิด และท ำ ให้ ผู ้ ก ระท ำ ความผิ ด ได้ รั บ โทษสาสมกั บ การกระท ำ ในลักษณะของการแก้แค้นทดแทน เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่สะเทือน ขวัญต่อความรู้สึกของประชาชน ดังเช่น กรณีคดีการข่มขืนและ ฆาตกรรมเด็กหญิงบนขบวนรถไฟสายนครศรีธรรมราช - กรุงเทพฯ ในปี ๒๕๕๗ ความคิดทีใ่ ห้คงบทลงโทษประหารชีวติ ก็จะยังคงมีอยู่ ในสังคมไทยต่อไป เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น การแสดงความเห็นและการแสดงออกในด้านการเมือง ผ่านสื่อต่าง ๆ ตลอดจนรูปแบบของการชุมนุม ทางการเมืองที่หลายครั้งนำไปสู่ความรุนแรงในสังคม หลายกรณีเกิดการละเมิดสิทธิในด้านอื่น ๆ เช่น การใช้ถ้อยคำที่สร้างความเกลียดชัง (hate speech) การกระทบต่อสิทธิในชีวิตและร่างกาย สิทธิในทรัพย์สิน สิทธิในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร สิทธิในการชุมนุมโดยสงบ และสันติ ฯลฯ ทั้งต่อประชาชนทั่วไป ต่อผู้ชุมนุม และต่อเจ้าหน้าที่รัฐ ส่งผลให้รัฐมีการดำเนินการบังคับใช้กฎหมายที่จำกัดสิทธิและเสรีภาพ ในการแสดงความเห็นทางการเมืองอย่างเข้มข้น โดยที่หลายกรณีพบว่าเป็นการบังคับใช้กฎหมายในลักษณะป้องปรามก่อนที่จะมีการกระทำผิด นอกจากนี้ การจำกัดเสรีภาพในการแสดงความเห็นและการแสดงออกยังกระทบไปถึงการแสดงออกของบุคคลและชุมชนที่ได้รับความเดือดร้อน จากนโยบาย มาตรการและโครงการต่าง ๆ ทั้งของรัฐและของเอกชน ที่บางกรณีถูกห้ามมิให้มีการจัดประชุม เช่น การห้ามการประชุม ของชาวบ้านเรื่องที่ดิน เเละการห้ามการประชุม เรื่อง “ผลกระทบจากโรงไฟฟ้าถ่านหิน ต่อชุมชนและทรัพยากรธรรมชาติในเขตพะลึน” เป็นต้น แต่ ใ นบางกรณี ยั ง มี ก ารชุ ม นุ ม ของบางกลุ ่ ม เกิ ด ขึ้ น ได้ บ ้ า ง อาทิ การชุ ม นุ ม ของกลุ ่ ม เกษตรกรและกลุ ่ ม ชาวประมงหลั ง มี ม าตรการ ห้ามเรือทำประมงผิดกฎหมาย เป็นต้น กสม. มี ข ้ อ เสนอแนะเกี่ ย วกั บ ร่ า งกฎหมายพระราชบั ญ ญั ติ การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. .... ว่า ไม่ควรใช้กฎหมายพิเศษด้าน ความมั่นคงควบคู่กับกฎหมายชุมนุมสาธารณะ ไม่ควรแปลความ บทบัญญัติแห่งร่างพระราชบัญญัติฯ จนไม่อาจชุมนุมสาธารณะ ได้ และควรให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีหน้าที่อำนวยความ สะดวกและจัดสถานที่ชุมนุมสาธารณะ ทั้งนี้ การกำหนดให้การ ชุมนุมสาธารณะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ไม่สอดคล้อง กับหลักการตามกติกา ICCPR และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร ไทย ประกอบกับคณะกรรมการประจำกติกา ICCPR ให้ความสำคัญ ต่อเสรีภาพในการแสดงความเห็นและการแสดงออกว่ามีความ จำเป็นต่อความโปร่งใสและการตรวจสอบได้ของรัฐ และจำเป็นต่อ การประกันสิทธิตา่ ง ๆ ในกติการะหว่างประเทศ และได้วางแนวทาง การรอนสิทธิในเสรีภาพในการแสดงความเห็นและการแสดงออกว่า การรอนสิ ท ธิ ด ้ ว ยเหตุ แ ห่ ง ความมั่ น คงของชาติ ห รื อ ความสงบ 11 เรี ย บร้ อ ยของสาธารณะ (Ordre public) หรื อ ด้ ว ยเหตุแห่ง สาธารณสุ ข และศี ล ธรรม นั้ น รั ฐ จ ำ เป็ น ต้ อ งด ำ เนิ น การด้ ว ย ความระมัดระวังอย่างยิ่ง และจำเป็นต่อวัตถุประสงค์อันชอบธรรม การจำกัดสิทธิดว้ ยเหตุดงั กล่าวต้องเป็นไปตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด (strict requirements) ได้สัดส่วน มีความจำเพาะของกรณี ทีจ่ ะส่งผลกระทบต่อเหตุเช่นว่า (in specific and individualized fashion the precise nature of the threat) มีความเชื่อมโยง โดยตรงและส่งผลชัดเจนจากการใช้สิทธินั้น (a direct and immediate connection between the expression and the threat) และต้องมั่นใจว่าไม่เป็นการจำกัดข้อมูลสู่สาธารณะ ของสื่อ นักวิชาการ นักสิ่งแวดล้อม หรือนักปกป้องสิทธิมนุษยชน ที่เป็นไปเพื่อประโยชน์ของสาธารณะอย่างชอบธรรม

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات