๕.๓.๒ ขอบเขตพันธกรณีของประเทศสมาชิกอาเซียนที่แตกต่างกันใน CEDAW และ CRC
นอกจากหลักการสิทธิมนุษยชนจะเป็นรากฐานของการก่อตั้งประชาคมอาเซียนดังที่ปรากฏใน
กฎบัตรอาเซียนประเด็นจุดร่วมกันของประเทศสมาชิกอาเซียนต่อ CEDAW และ CRC ซึง่ น�ำไปสูก่ ารจัดตัง้ กลไกสิทธิมนุษยชน
ด้านสิทธิสตรีและเด็กในอาเซียน (ACWC) ขึ้นโดยเฉพาะมักถูกหยิบยกเพื่ออ้างว่า การด�ำเนินการในด้านสิทธิมนุษยชน
ในอาเซียนควรเริ่มจากประเด็นที่เป็นจุดร่วมกันของสมาชิก ซึ่งหมายถึงต้องเริ่มจากการที่สมาชิกทั้งสิบประเทศเข้าเป็น
ภาคีหรือให้สัตยาบันในตราสารอื่น ๆ ก่อน ซึ่งเป็นประเด็นที่ต้องสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องว่า การมีจุดร่วมกันใน CEDAW
และ CRC ไม่ควรถูกหยิบยกขึ้นเป็นข้ออ้าง เนื่องจากแม้ทั้งสิบประเทศจะให้สัตยาบันต่ออนุสัญญาทั้งสองฉบับแล้วก็ตาม
แต่ขอบเขตของพันธกรณีต่ออนุสัญญายังมีความแตกต่างกันอยู่ ดังจะเห็นได้จากตารางที่ ๘ ซึ่งแสดงข้อสงวนของประเทศ
สมาชิกต่อ CEDAW และ CRC ที่ท�ำให้ขอบเขตพันธกรณีของแต่ละประเทศต่ออนุสัญญาทั้งสองฉบับแตกต่างกัน และ
แม้แต่ประเทศไทยก็ยังคงข้อสงวนต่ออนุสัญญาทั้งสองฉบับอยู่ สามารถดูได้เพิ่มเติมในเอกสารภาคผนวก ๘ และ ๙
ตารางที่ ๘ ข้อสงวนของประเทศสมาชิกต่ออนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติในทุก
รูปแบบต่อสตรี (CEDAW) และอนุสญ
ั ญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (CRC)
ประเทศ
บรูไน
CEDAW
๑) ข้อ ๙ ย่อหน้า ๒
๒) ข้อ ๒๙ ย่อหน้า ๑
กัมพูชา
อินโดนีเซีย ๑) ข้อ ๒๙ ย่อหน้า ๑
ลาว
มาเลเซีย ๑) ข้อ ๙ (๒)
๒) ข้อ ๑๖ (๑) (a), (c), (f), (g)
๓) In relation to article 11 of the
Convention, Malaysia interprets the
provisions of this article as a
reference to the prohibition of
discrimination on the basis of equality
between men and women only.
เมียนมาร์
ฟิลิปปินส์
72
๑) ข้อ ๒๙
-
ส�ำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
CRC
๑) ข้อ ๑๔
๒) ข้อ ๒๐ ย่อหน้า ๓
๓) ข้อ ๒๑ subparagraphs b, c, d and e
๑) ข้อ ๒
๒) ข้อ ๗
๓) ข้อ ๑๔
๔) ข้อ ๒๘ ย่อหน้า ๑ (a)
๕) ข้อ ๓๗
-