AMM การจัดโครงสร้างลักษณะดังกล่าวทำให้เกิดประเด็นการขาดความเชื่อมโยง ความร่วมมือและการประสานงานกับ องค์กรในด้านสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ ทั้งภายในและภายนอกประชาคมอาเซียน โดยเฉพาะองค์กรคณะกรรมาธิการอาเซียน ว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิสตรและสิทธิเด็ก และคณะกรรมการอาเซียนด้านแรงงานอพยพ ซึ่งยังขาดการ ประสานงานในด้านการวางแผนงานโครงการและการดำเนินความสัมพันธ์กับองค์กรภายนอกประชาคม เพื่อป้องกันความ ซ้ำซ้อนและกำหนดแนวทางให้โครงการด้านการส่งเสริมสิทธิมนุษยชนมีประสิทธิภาพ ๕. การมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคมในการทำงาน องค์กรภาคประชาสังคม (Civil Society Organisations) ด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียนมี ความตื่นตัวในการขับเคลื่อนการพัฒนาระดับการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในภูมิภาคอย่างมาก และเรียกร้อง การมีส่วนร่วมในการทำงานกับคณะกรรมาธิการอยู่เสมอ ทั้งนี้ กฎบัตรอาเซียนกำหนดว่าอาเซียนอาจติดต่อกับองค์กร ที่สนับสนุนกฎบัตรอาเซียนได้และกำหนดให้คณะผู้แทนถาวร (Committee of Permanent Representatives) จัดทำ หลักเกณฑ์การติดต่อโดยคำแนะนำของเลขาธิการอาเซียน และต่อมาคณะผู้แทนถาวรได้จัดทำเอกสารแนวทางการรับรอง องค์กรภาคประชาสังคม (Guidelines on Accreditation of Civil Society Organisations) ซึ่งองค์กรที่ได้รับการรับรอง จะมีสิทธิ (Privileges) ตามที่กำหนดไว้ เช่น การใช้คำว่า “อาเซียน” ในชื่อองค์กร การจัดทำข้อเสนอโครงการเพื่อรับ การสนับสนุนด้านการเงินจากองค์กรภายนอกผ่านสำนักเลขาธิการอาเซียน และการจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อ องค์กรในอาเซียน เป็นต้น สำหรับคณะกรรมาธิการเองได้มีการหารือเกี่ยวกับความจำเป็นและกระบวนการจัดทำเอกสาร แนวทางการมีส่วนร่วมหรือการติดต่อระหว่างองค์กรภาคประชาสังคมและคณะกรรมาธิการตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๕ และ ได้พิจารณาปรับปรุงร่างแนวทางหลายครั้ง แต่เมื่อครบวาระการดำรงตำแหน่งของผู้แทนในคณะกรรมาธิการสมัยแรก ทำให้การพิจารณาร่างแนวทางสะดุดลง ประเด็นที่สำคัญคือปัจจุบันองค์กรภาคประชาสังคมหลายแห่งต้องการติดต่อ โดยตรงกับคณะกรรมาธิการเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและความเห็นเกี่ยวกับงานด้านสิทธิมนุษยชนในอาเซียน แต่การ ขาดหลักเกณฑ์พิจารณาคุณสมบัติขององค์กรเหล่านี้มักถูกหยิบยกขึ้นเป็นประเด็นที่ทำให้ไม่สามารถติดต่อประสานงาน ระหว่างทั้งสองฝ่าย นอกจากนั้น ยังต้องพิจารณาว่า แนวทางที่คณะผู้แทนถาวรจัดทำขึ้นเหมาะสมหรือสอดคล้องกับ ลักษณะการติดต่อประสานงานระหว่างองค์กรภาคประชาสังคมและคณะกรรมาธิการในด้านการส่งเสริมและคุ้มครอง สิทธิมนุษยชนซึ่งอาจต้องเปิดโอกาสให้องค์กรที่เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวางหรือไม่ เมื่อมีการแต่งตั้งผู้แทน AICHR ในรอบที่สอง ผู้แทนไทยใน AICHR ได้ริเริ่มการปรับปรุงร่างเอกสารแนวทางความสัมพันธ์ระหว่าง AICHR และ CSO (Guidelines on AICHR’s Relations with CSOs) ซึ่ง AICHR ได้ใช้เวลาตลอดปี พ.ศ. ๒๕๕๗ เจรจาและได้ลงมติรับรอง แนวทางร่างเอกสารดังกล่าวในต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๘52 และในปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๘ ได้มีการรับรอง CSO แล้วจำนวน ๕ แห่ง ๖. ขอบเขตอำนาจหน้าที่และทิศทางการทำงาน การเปิดประชาคมอาเซียนในปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๘ จะนำมาสูก่ ารเคลือ่ นย้ายสินค้า บริการ เงินทุน และประชากรในภูมภิ าคอาเซียนโดยเฉพาะประเทศในกลุม่ ภูมภิ าคลุม่ นำ้ โขง ซึง่ รวมประเทศไทย ลาว เวียดนาม เมียนมาร์ และกัมพูชา ซึ่งย่อมนำมาสู่ประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่จะมีประเภทของปัญหาที่มากขึ้นและทวีความรุนแรง 52 แนวทางความสัมพันธ์ระหว่างคณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชนกับองค์กรภาคประสังคม (Guidelines on AICHR’s Relations with CSOs) ซึ่ง AICHR ได้ใช้เวลาตลอดปี พ.ศ. ๒๕๕๗ เจรจาและได้ลงมติรับรองแนวทางร่าง เอกสารดังกล่าวในต้นปี พ.ศ. ๒๕๕๘ 86 สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات