กลไกสิทธิมนุษยชนระดับภูมิภาคยังไม่มีมาตรฐานในลักษณะเดียวกับการจัดตั้งสถาบันสิทธิมนุษยชนระดับประเทศ ซึ่งสหประชาชาติได้ส่งเสริมให้ประเทศต่าง ๆ จัดตั้งขึ้นตามแนวทางหลักการปารีส (Paris Principles) โดยกำหนด องค์ประกอบและหลักการดำเนินการพืน้ ฐานไว้36 เช่น หลักความเป็นอิสระ และการทำหน้าทีใ่ นการตรวจสอบกรณีเกิดการ ละเมิดสิทธิมนุษยชน เป็นต้น ในประชาคมอาเซียน องค์กรทีถ่ อื ว่าเป็นกลไกหลักในด้านสิทธิมนุษยชน คือ คณะกรรมาธิการ ระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน และมีคณะกรรมาธิการอาเซียนว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิสตรี และสิทธิเด็กทำหน้าที่เกี่ยวกับสิทธิสตรีและเด็กโดยเฉพาะ นอกจากนั้น ยังมีคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยการอนุวัติการ ตามปฏิญญาการคุม้ ครองและส่งเสริมสิทธิแรงงานข้ามชาติซงึ่ ทำหน้าทีห่ ลักในการพัฒนาตราสารว่าด้วยการคุม้ ครองแรงงาน ข้ามชาติโดยเฉพาะ ส่วนองค์กรทีใ่ ช้ชอื่ ว่า คณะกรรมการอาเซียนด้านสตรี (ASEAN Committee on Women หรือ ACW) นั้นไม่รวมอยู่ในบริบทของการศึกษาในครั้งนี้ เนื่องจากเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่ในการประสานงานด้านนโยบายเกี่ยวกับการ พัฒนาบทบาทของสตรีระหว่างประเทศสมาชิกและไม่มีอำนาจหน้าที่โดยตรงในการคุ้มครอง (Protect) สิทธิสตรี37 ๔.๒.๑ คณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (ASEAN Intergovernmental Commission on Human Rights) คณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชนอาเซียน (ASEAN Intergovernmental Commission on Human Rights: AICHR) ถูกก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๕๒ เพื่อทำหน้าที่ในด้านการส่งเสริมและคุ้มครอง สิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขัน้ พืน้ ฐานของประชาชนในภูมภิ าคอาเซียน โดยในปฏิญญาชะอำ-หัวหินได้จดั ตัง้ คณะกรรมาธิการ ระหว่างรัฐบาลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน กำหนดให้ AICHR เป็นองค์กรหลัก (Overarching institution) ในด้านสิทธิมนุษยชน ของอาเซียน38 AICHR ได้ดำเนินภารกิจในฐานะองค์กรหลักของอาเซียนด้านสิทธิมนุษยชนมาเป็นระยะเวลากว่า ๖ ปีจนถึงปัจจุบันและได้มีการพัฒนาบทบาทขององค์กรอย่างต่อเนื่อง ความสำเร็จหลักของคณะกรรมาธิการในช่วงที่ ผ่านมา คือ การจัดทำปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (ASEAN Human Rights Declaration: AHRD) ซึ่งเป็นเสมือน จุดเริ่มต้นของอาเซียนที่ได้มีเอกสารพื้นฐานที่แสดงเจตจำนงร่วมกันเพื่อพัฒนามาตรฐานการส่งเสริมและคุ้มครองด้านสิทธิ มนุษยชนในภูมิภาค อย่างไรก็ตาม คณะกรรมาธิการยังประสบกับความท้าทายในหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นการขาดความ เข้าใจร่วมกันของประเทศสมาชิกเกีย่ วกับสิทธิมนุษยชน กระบวนการตัดสินใจ และข้อจำกัดในเอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ และการปฏิบัติหน้าที่ โดยในส่วนนี้จะวิเคราะห์ถึงขอบเขตหน้าที่ของคณะกรรมาธิการซึ่งจะเชื่อมโยงกับความท้ทายใน การดำเนินการของ AICHR ที่จะกล่าวถึงในบทที่ ๕ ต่อไป การจัดตั้ง AICHR เป็นไปตามเจตนารมณ์ที่ปรากฏในกฎบัตรอาเซียน (มาตรา ๑๔) และแผนงาน การจัดตัง้ ประชาคมการเมืองและความมัน่ คงอาเซียน (ส่วน A.1.5) ซึง่ ระบุถงึ การจัดตัง้ องค์กรด้านสิทธิมนุษยชนของอาเซียน 36 สถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (National Human Rights Institutions) สืบค้นจาก http://www.ohchr.org/EN/Countries/ NHRI/Pages/NHRIMain.aspx 37 แผนงานของคณะกรรมการอาเซียนด้านสตรี (ASEAN Committee on Women หรือ ACW) ระหว่างปี ค.ศ. ๒๐๑๑-๒๐๑๕ โดยเป็นหน่วยงานจัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. ๒๐๐๒ (๒๕๔๖) เพื่อแทนที่โครงการสตรีอาเซียน (ASEAN Women’s Programme) ซึ่งตั้งขึ้นในปี ค.ศ. ๑๙๘๑ สืบค้นจาก http://www.asean.org/storage/images/2012/publications/ACW%20Work%20Plan%202011-2015.pdf. 38 ย่อหน้า ๘ แห่งปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (Declaration on the Intergovernmental Commission on Human Rights) 50 สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات