พันธกรณีด้านสิทธิมนุษยชนของประชาคมอาเซียน Human Rights Obligations of the ASEAN Community เป็นข้าราชการหรืออดีตข้าราชการของกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิก ทำให้ความคิดเห็นส่วนใหญ่เป็นไป ในทางที่ว่าผู้แทน AICHR มีสถานะเป็นผู้แทนรัฐบาล ซึ่งทำให้การทำงานเกี่ยวกับประเด็นสิทธิมนุษยชนที่มีความอ่อนไหว หรือจะกระทบต่อชือ่ เสียงของประเทศ จึงทำให้กระบวนการตัดสินใจและแนวทางการดำเนินงานของของผูแ้ ทนทัง้ สองกลุม่ มีความแตกต่างกัน ๓. กระบวนการตัดสินใจ AICHR มีกระบวนการตัดสินใจโดยอาศัยการปรึกษาหารือ (Consultation) และยึดหลักฉันทามติ (Consensus) ตามที่ระบุไว้ในเอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ข้อ ๖.๑ อย่างไรก็ตาม กระบวนการตัดสินใจที่ใช้ในปัจจุบัน ได้กลายเป็นอุปสรรคหนึ่ ของการดำเนินงานของ AICHR โดยเฉพาะการยึดหลักฉันทามติทตี่ อ้ งอาศัยความเห็นพ้องต้องกัน ของผู้แทนคณะกรรมาธิการทั้ง ๑๐ คนเพื่อผ่านวาระหนึ่ง ๆ ปัญหาหลักของการยึดหลักการนี้คือการยากที่จะได้ความเห็น พ้องต้องกันจากผู้แทนทั้งหมดเนื่องจากความแตกต่างทั้งมุมมองและทัศนคติด้านสิทธิมนุษยชนของผู้แทนแต่ละคน การ ปฏิบัติภารกิจบางอย่างจึงเกิดความล้าช้าหรือไม่สามารถปฏิบัติได้หากผู้แทนคนใดคนหนึ่งไม่เห็นชอบด้วย ซึ่งทำให้การ ขับเคลื่อนประเด็นด้านสิทธิมนุษยชน โดยการหยิบยกขึ้นพิจารณาหรือการพัฒนามาตรฐานสิทธิมนุษยชนของภูมิภาค ดำเนินการด้วยความยากลำบากและในบางประเด็นที่เกี่ยวข้องกับประเทศสมาชิกประเทศหนึ่งประเทศใด การหารือใน ประเด็นดังกล่าวจะไม่สามารถกระทำได้หากประเทศสมาชิกที่เกี่ยวข้องโต้แย้ง ซึ่งประชาคมอาเซียนประสบกับมาตรฐาน ที่ต่ำสุดที่จะไม่มีประเทศสมาชิกใดโต้แย้ง เช่น การดำเนินภารกิจการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของคณะกรรมาธิการที่แม้ ในเอกสารขอบเขตหน้าที่ ข้อ ๔.๑๐ ซึ่งเป็นบทบัญญัติเดียวเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนจะระบุอย่างชัดเจนว่า คณะกรรมาธิการสามารถขอรับข้อมูลจากประเทศสมาชิกในเรื่องการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน แต่ผู้แทนบางคน ตีความว่าเป็นการขัดกับหลักการแทรกแซงกิจการภายในของประเทศสมาชิกซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการดำเนินงานของ คณะกรรมาธิการ การยึดหลักฉันทามติในการตัดสินใจทำให้ AICHR ไม่สามารถใช้อำ นาจหน้าทีซ่ งึ่ ระบุไว้ในมาตราดังกล่าว ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ๔. ความเชื่อมโยงและความร่วมมือกับองค์กรสิทธิมนุษยชนอื่นๆ ในอาเซียน ภายใต้ประชาคมอาเซียนมีประชาคมแยกย่อยอีกสามประชาคม ได้แก่ ประชาคมกรเมือง และความมั่นคง ประชาคมเศรษฐกิจ และประชาคมสังคมและวัฒนธรรม ซึ่ง แต่ละประชาคมมี “คณะมนตรีประชาคม” (Community Councils) ซึ่งมีหน่วยงานภายในประเทศสมาชิกที่เกี่ยวข้องทำหน้าที่เป็นฝ่ายประสานงาน สำหรับ AICHR กฎบัตรอาเซียนมิได้กำหนดให้อยู่ภายใต้ “สังกัด” ของประชาคมหนึ่งประชาคมใด ทั้งนี้ เนื่องจากประเด็นสิทธิมนุษยชน เป็นประเด็นที่มีความเกี่ยวข้องกับทุกประชาคม ทั้งในด้านความมั่นคง การเมือง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม อย่างไร ก็ตาม เอกสารขอบเขตอำนาจหน้าที่ได้กำหนดให้คณะกรรมาธิการเสนอรายงานประจำปีและเอกสารอื่น ๆ ต่อที่ประชุม รัฐมนตรีตา่ งประเทศอาเซียน (ASEAN Foreign Ministers Meeting) และในการดำเนินงานตามข้อเท็จจริง คณะกรรมาธิการ ปฏิบัติภารกิจภายใต้ประชาคมการเมืองและความมั่นคงเป็นหลัก เนื่องจากกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิก ซึ่งเป็นหน่วยประสานงานหลักของประชาคมดังกล่าวทำหน้าที่เป็นหน่วยงานในด้านธุรการให้กับผู้แทนประเทศสมาชิก ในคณะกรรมาธิการ นอกจากนี้ ตามการจัดผังโครงสร้างองค์กรของสำนักเลขาธิการอาเซียนใหม่ตามวิสยั ทัศน์อาเซียน ๒๐๒๕ ทีผ่ นู้ ำ อาเซียนรับรองในปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๘ ซึง่ ได้กล่าวถึงในบทที่ ๓ ได้กำ หนดให้ฝา่ ยเลขานุการของ AICHR เปลี่ยนสังกัด จากเดิมทีอ่ ยูภ่ ายใต้ฝา่ ยอำนวยการ (Corporate Affairs) มาอยูภ่ ายใต้ฝา่ ยการเมืองและความมัน่ คงซึง่ เป็นเสาเดียวกันกับ สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ 85

اختر الفقرة المستهدفة3

الاتصال بفقرة
Connect to an entity
Disable highlights
أضف إلى جدول المحتويات