รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย และรายงานผลการปฏิบัติงานประจำ�ปี ๒๕๕๗ ๙๐) ดำ�เนินความพยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ รวมทั้ง ฟื้นฟูเยียวยาเหยื่อการค้ามนุษย์ ๙๑) ดำ�เนินการเสริมสร้างขีดความสามารถของเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย ที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ รวมถึงการเพิ่มงบประมาณและจัดการฝึกอบรมบุคลากร ที่เหมาะสม ๙๒) บังคับใช้กฎหมายด้านการค้ามนุษย์ให้เข้มแข็งขึ้น โดยเฉพาะในกรณีที่มี การแสวงหาประโยชน์ทางเพศและแรงงาน ซึ่งเป็นประเด็นที่ละเอียดอ่อนในประเทศไทย ๙๓) เพิ่มความพยายามในการป้องกันการค้ามนุษย์ เพ��่อแสวงหาประโยชน์ ทางเพศและใช้แรงงานบังคับรวมถึงการค้าประเวณีเด็ก ๙๔) ใช้มาตรการที่จำ�เป็นเพื่อแก้ไขรากเหง้าของปัญหาการค้าประเวณีเด็ก การท่ อ งเที่ ย วเพื่ อ บริ ก ารทางเพศ สื่ อ ลามกเด็ ก และการค้ า สตรี รวมทั้ ง เพิ่ ม ความ พยายามในการปรับปรุงสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ ๙๕) แก้ ไขปั ญ หาสื่ อ ลามกเด็ ก และการค้ า มนุ ษ ย์ ทั้ ง เด็ ก หญิ ง และชายเพื่ อ วัตถุประสงค์ทางเพศอย่างจริงจัง รวมทั้งการสนับสนุนให้ตำ�รวจและเจ้าหน้าที่ตาม แนวชายแดนเพิ่มความพยายามเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้ ตลอดจนหาความรับผิดชอบ ในกรณีที่รัฐขาดความพยายามในการดำ�เนินคดี ซึ่งเท่ากับเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน ๒) สถานการณ์ ๒.๑) สภาพปัญหาทั่วไป สิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมโดยทั่วไป มีลักษณะเป็นสิทธิเชิงบวก หรือ สิทธิที่รัฐจะต้องดำ�เนินการให้เกิดความก้าวหน้า (Positive Rights/ Progressive Realization of Rights) เป็นลำ�ดับและใช้เวลาในการที่จะทำ�ให้สิทธิดังกล่าวเกิดขึ้นจริง โดยรัฐมีพันธกรณีที่จะต้องจัดสรรทรัพยากร ที่มีเพื่อให้สิทธิได้เกิดความก้าวหน้าเป็นลำ�ดับ เช่น สิทธิในที่อยู่อาศัย สิทธิในการได้รับสวัสดิการสังคม สิทธิในการมีมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอสำ�หรับตนเองและครอบครัว สิทธิในการประกอบอาชีพ แต่ เ ป็ น เรื่ อ งที่ ป ระชาชนจึ ง มั ก จะเข้ า ใจว่ า เป็ น ความเอื้ อ อาทรจากรั ฐ ที่ จ ะมี น โยบาย มาตรการที่ รั ฐ จะ ช่วยเหลือสนับสนุน มากกว่าที่จะเรียกร้องว่ารัฐมีพันธะหน้าที่ที่จะต้องดำ�เนินการ และมีความยากลำ�บาก ที่ประชาชนจะนำ�เรื่องเข้าสู่การเรียกร้องในกระบวนการยุติธรรมเมื่อเกิดความเสียหายหรือไม่ได้รับความ เป็ น ธรรม เช่ น การไม่ ไ ด้ รั บ การช่ ว ยเหลื อ หรื อ การได้ รั บ บริ ก ารที่ มี คุ ณ ภาพเพี ย งพอ แล���ที่ ผ่ า นมา รัฐธรรมนูญยังมิได้ระบุการประกันสิทธิในกลุ่มดังกล่าวให้ชัดเจนเพียงพอ จึงทำ�ให้ไม่เกิดการประกันสิทธิ และเรียกร้องให้รัฐทำ�หน้าที่อย่างมีประสิทธิผล 83