ฒ กรณีที่สอง กฎหมายที่คุ้มครองเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติเพียงเหตุเดียว แต่ครอบคลุมมิติของการเลือก ปฏิบัติหลายมิติ เช่น กฎหมายคุ้มครองการเลือกปฏิบัติต่อคนพิการ โดยมีขอบเขตห้ามเลือกปฏิบัติต่อคน พิการในหลายมิติ เช่น การศึกษา การจ้างแรงงาน การเข้าถึงสินค้าและบริการ กรณีที่สาม กฎหมายที่มีขอบเขตเฉพาะการเลือกปฏิบัติ มิติหนึ่ง แต่ครอบคลุมเหตุแห่งการเลือก ปฏิบัติหลายเหตุ เช่น กฎหมายเฉพาะเกี่ยวกับแรงงาน วางหลักห้ามการเลือกปฏิบัติด้านแรงงานด้วยเหตุแห่ง เพศ ความพิการ อายุ ศาสนา เป็นต้น รูปแบบที่ 3 มีลั กษณะผสมผสานระหว่างรูปแบบที่ 1 และ รูปแบบที่ 2 กล่ าวคือ มีการกาหนด กฎหมายกลางที่ครอบคลุมเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติหลายเหตุ และ ครอบคลุมมิติของการเลือกปฏิบัติหลาย มิติ อย่ างไรก็ตาม นอกจากกฎหมายกลางนี้แล้ว ยังมีกฎหมายฉบับอื่นๆที่มีลักษณะเป็นกฎหมายเฉพาะ สาหรับการห้ามเลือกปฏิบัติในบางมิติ หรือบางเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ จากการศึกษาพบว่า การบัญญัติ กฎหมายคุ้มครองผู้ถูกเลือกปฏิบัติในต่างประเทศ มักจะใช้รูปแบบที่ 3 จากการศึกษาวิเคราะห์กฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับการห้ามเลือกปฏิบัติ เมื่อนามาพิจารณาภายใต้ กรอบการจาแนกรูปแบบทั้งสามดังกล่าวแล้ว จะเห็นได้ว่า ประเทศที่จัดอยู่ในรูปแบบที่หนึ่ง เช่น แคนาดา สวีเดน ประเทศที่จัดอยู่ในรู ปแบบที่สอง เช่น อินเดีย ประเทศที่จัดอยู่ในรูปแบบที่สาม เช่น ออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา ฟินแลนด์ แอฟริกาใต้ เป็นต้น ในกรณีของประเทศไทย พบว่า ในปัจจุบันประเทศไทยมีกฎหมายเฉพาะที่วางหลักห้ามเลือกปฏิบัติ อันเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติบางเหตุและเกี่ยวข้องกับมิติของการเลือกปฏิบัติบางด้าน แต่ยังไม่มี กฎหมายกลางที่ครอบคลุ มอย่ างกว้างถึงเหตุแห่งการเลื อกปฏิบัติ และมิติของการเลื อกปฏิบัติ ทั้งหมดใน ภาพรวมดั ง เช่ น ในกรณี ป ระเทศสหรั ฐ อเมริ ก า ประเทศฟิ น แลนด์ ประเทศสวี เ ดน ประเทศแคนาดา ออสเตรเลีย ดังนั้นในกรณีของประเทศไทยจึงอาจจัดอยู่รูปแบบที่สอง ซึ่งนาไปสู่ปัญหาสาคัญที่ว่า กฎหมาย เฉพาะต่างๆ ดังกล่าวนั้นยังไม่ครอบคลุมถึงการเลือกปฏิบัติและการกระทาที่ละเมิดต่อหลักความเสมอภาค หรือความเท่าเทียมกัน เช่น กรณีการคุกคาม (Harassment) ด้วยเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติอื่นๆ นอกจากเหตุ แห่งเพศ การคุกคามทางเพศในสถานที่ทางานที่เกิดขึ้นระหว่างลูกจ้างด้วยกันเอง และกรณีสภาพแวดล้อม การทางานในลักษณะคุกคาม (Hostile Working Environment) การปฏิบัติต่อบุคคลอื่นในลักษณะเป็นที่พึง พอใจน้อยกว่าในที่สาธารณะหรือการปฏิบัติต่อบุคคลอื่นในลักษณะด้อยกว่า การปฏิเสธการให้บริการหรือ จาหน่ายสินค้าด้วยเหตุแห่งการเลือกปฏิ��ัติ การสื่อสารที่ทาให้เกิดความเกลียดชัง (Hate Speech) เป็นต้น ทาให้ ยั งมี การเลื อ กปฏิบั ติ ห ลายกรณีที่ กฎหมายไทยยัง ไม่ ครอบคลุ มถึ ง เนื่ องจากไม่ อยู่ ในขอบเขตของ กฎหมายเฉพาะที่มีอยู่ และไม่มีกฎหมายกลางที่มีขอบเขตกว้างมารองรับ ข้อเสนอแนะ เนื่องจากผลการวิจัยชี้ให้เห็นประเด็นเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติทั้งในภาพรวมและในกรณีเฉพาะหลาย ประเด็น ผู้วิจัยจึงได้จาแนกข้อเสนอแนะดังนี้ (1) ข้อเสนอแนะในภาพรวม