บทที่ ๒ การประเมินสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย พุ ทธศั กราช ๒๕๖๐ ภาพรวม ๑. หลั ก การประกั น สิ ท ธิ แ ละเสรี ภ าพตามรั ฐ ธรรมนู ญ และ สนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชน ประเทศไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริยท ์ รงเป็นประมุข มีรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดในการวางกรอบและแนวทางการปกครองประเทศ ซึง ่ ในการปกครองระบอบประชาธิปไตยนัน ่ งส�ำคัญ ้ สิทธิและเสรีภาพของประชาชนเป็นเรือ ยิง ิ ว ่ี างหลักการประกัน ่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยจึงจ�ำเป็นต้องมีบทบัญญัตท สิทธิและเสรีภาพให้แก่ประชาชน รวมถึงวางหลักเกณฑ์การใช้อ�ำนาจของรัฐ โดยถือเป็น กฎหมายสูงสุด ซึ่งบทบัญญัติของกฎหมาย กฎ ข้อบังคับ หรือการกระท�ำใด ๆ จะขัด หรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญมิได้ ทัง ้ นี้ แนวคิดรัฐธรรมนูญนิยม (constitutionalism)๑๖ และ พั ฒนาการในการประกันและคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนสะท้อนผ่านบทบัญญัติ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ทั้ง ๒๐ ฉบับที่ผ่านมา ๑๖ แนวคิดรัฐธรรมนูญนิยมประกอบด้วยแนวคิดอันเป็นรากฐาน ได้แก่ ทฤษฎีสัญญาประชาคม หลักความเป็นสูงสุดของกฎหมายรัฐธรรมนูญ หลักการแบ่งแยกการใช้อ�ำนาจอธิปไตยและ หลักนิติรัฐ, เครือข่ายกฎหมายมหาชนไทย.รัฐธรรมนูญในแนวคิดรัฐธรรมนูญนิยม (ตอนที่ ๑). สืบค้นจาก http://public-law.net/publaw/view.aspx?id=409 66 | รายงานผลการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๐