28 29 Strategi: Membangunkan atau menggunakan mekanisme pemantauan untuk menilai realisasi progresif ESCR Objektif Strategik 3: Memerangi Rasisme, Diskriminasi Kaum dan Xenofobia Perkara 1 Keterangan Output Rangka Masa Petunjuk Konvensyen Antarabangsa tentang Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Kaum i. Pembangunan dan penggunaan mekanisme untuk memantau realisasi progresif ESCR yang disenaraikan dengan menggunakan petunjuk statistik, dasar dan belanjawan negara, dan komitmen antarabangsa (contohnya melalui konvensyen yang diratifikasi, SDG, UPR, HRC dan lainlain) Jangka Sederhana Mekanisme pemantauan sedia untuk penggunaan SUHAKAM selewat-lewatnya tahun ketiga ii. Memuktamadkan dan publisiti laporan hasil pemantauan Jangka Panjang SUHAKAM menerbitkan laporan pemantauannya, dan dengan itu, melibatkan kerajaan, dan menghebahkan hasilnya kepada orang awam dan rakan kongsi Strategi: Menyokong penyertaan Malaysia dalam ICESCR Output 1. Dalam Konvensyen ini, istilah "diskriminasi kaum" hendaklah bererti apa-apa perbezaan, pengecualian, sekatan atau keutamaan berdasarkan bangsa, warna kulit, keturunan, atau negara atau etnik asal yang mempunyai tujuan atau memberi kesan membatalkan atau merosakkan nilai pengiktirafan, kenikmatan atau amalan, secara setara, hak asasi manusia dan kebebasan asasi dalam politik, ekonomi, sosial, kebudayaan atau apa-apa bidang kehidupan awam yang lain. i. ii. Penyerahan kertas pendirian SUHAKAM kepada kerajaan, termasuk, tetapi tidak terhad kepada Jawatankuasa Tetap Antara Agensi tentang ICESCR, JPM, MOFA dan AGC berkenaan manfaat menyertai ICESCR Keterlibatan dengan Jawatankuasa Tetap Antara Agensi tentang ICESCR untuk membentangkan kedudukan SUHAKAM dan maklumat berkenaan manfaat menyertai ICESCR NB: Jangka Pendek: 2 tahun dan ke bawah Jangka Sederhana Jangka Panjang SUHAKAM menyerahkan kertas pendiriannya kepada agensi berkaitan Bilangan pelibatan dengan Jawatankuasa Tetap Antara Agensi (Inter-Agency Standing Committee atau IASC) ICESCR dalam Tempoh Pelan Strategik Jangka Sederhana: 3 hingga 4 tahun Jangka Panjang: 5 tahun Melihat senario rakyat Malaysia yang berbilang kaum dan pelbagai budaya, jelas bahawa subjek seperti bangsa, agama dan bahasa sangat sensitif dan telah mencetuskan banyak insiden yang tidak diingini pada masa lalu, dan sejak kebelakangan ini. Walaupun rasisme institusi mempunyai kesan merumitkan yang lebih panjang kepada masyarakat secara keseluruhan, namun usaha menangani rasisme individu adalah sama pentingnya dengan penghapusan rasisme yang sistematik di Malaysia. Tuduhan diskriminasi kaum di Malaysia berpunca daripada keutamaan kaum yang terkandung dalam dasar sosial dan ekonomi kerajaan. Faktor utama bagi perkara ini ialah sistem politik dan parti politik yang dibahagikan mengikut kaum di negara kita. Perkauman berakar umbi dalam sistem politik kita. Akibatnya, prasangka membawa kepada ketegangan yang lebih luas, prejudis dan stereotaip antara pelbagai kumpulan etnik. Dalam usaha mengekang insiden yang tidak diingini, pihak berkuasa telah menggunakan tindak balas yang keras, dan ramai orang telah dikenakan tindakan di bawah pelbagai undang-undang di negara ini. Walaupun masyarakat menjadi mangsa diskriminasi kaum, mereka tidak berani membincangkannya di khalayak ramai kerana sifatnya yang sensitif dan akibat yang mungkin mereka hadapi. Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan adalah asas kepada perlindungan perlembagaan hak kesaksamaan tanpa diskriminasi di Malaysia. Perkara 8(1) menyatakan bahawa: “Semua orang adalah sama rata di sisi undang-undang dan berhak mendapat perlindungan yang sama rata di sisi undang-undang”. Manakala Perkara 8(2) menyatakan bahawa “Tidak boleh ada diskriminasi terhadap warganegara sematamata atas alasan agama, ras, keturunan, tempat lahir atau jantina dalam mana-mana undang-undang atau dalam pelantikan kepada apa-apa jawatan atau pekerjaan di bawah sesuatu pihak berkuasa awam atau dalam pentadbiran mana-mana undang-undang yang berhubungan dengan pemerolehan, pemegangan atau pelupusan harta atau berhubung dengan penubuhan atau penjalanan apa-apa pertukangan, perniagaan, profesion, kerjaya atau pekerjaan.” Malaysia telah mengambil dan menyatakan komitmennya dalam melaksanakan 17 matlamat yang menggariskan SDG. Berasaskan prinsip “tiada sesiapa pun yang akan dipinggirkan”, Agenda 2030 menekankan pendekatan holistik untuk mencapai pembangunan yang mampan untuk semua. SDG meletakkan prinsip hak asasi manusia, iaitu kesaksamaan tanpa diskriminasi sebagai keutamaannya, memastikan penyertaan golongan terpinggir, tidak berdaya dan terhalang, dan mengurangkan ketidaksamarataan di dalam dan dalam kalangan Negara, sebagai sebahagian daripada usaha membasmi kemiskinan. Walaupun Matlamat 10 bertujuan untuk mengurangkan ketidaksamarataan secara khusus, namun semua matlamat lain menggalakkan nilai tanpa diskriminasi. Keutamaan Suruhanjaya akan merumuskan beberapa strategi konkrit untuk menangani masalah ini. Suruhanjaya akan bermula dengan membangunkan dasar dalaman terhadap rasisme dan diskriminasi kaum untuk memberi kesedaran kepada kakitangannya dan menjadi teladan kepada pihak luar. Perkara ini bukan asing bagi Malaysia sahaja dan ini juga bukan satu perkara yang mudah untuk diselesaikan. Malaysia ialah negara dengan masyarakat berbilang etnik, pelbagai budaya, dan pelbagai bahasa. Pelbagai kumpulan etnik di Malaysia terus mengekalkan identiti budaya masingmasing. Migrasi rentas sempadan menjadikan Malaysia sebuah masyarakat yang lebih kompleks. Subjek ini dilihat sebagai perkara yang sensitif dan apa-apa pendekatan yang dianggap ‘salah’ boleh membawa padah. Masalah ini tidak dapat diselesaikan dalam sekelip mata, dan memerlukan pelan menyeluruh berserta sokongan daripada pelbagai pihak berkepentingan. Sudah tiba masanya kita belajar menerima realiti kepelbagaian Malaysia dan meraikan perbezaan kita tanpa prejudis. Suruhanjaya, dengan pelan tindakannya, perlu membentuk kerjasama dengan rakan strategik dalam menangani isu hak asasi manusia yang lama tertangguh ini. Menjadi harapan SUHAKAM bahawa suatu hari nanti, akan ada budaya persefahaman dan menghormati hak asasi manusia, tanpa mengira bangsa, agama, latar belakang, atau status di seluruh negara, dalam kalangan semua rakyat, muda dan tua, atau golongan istimewa atau terpinggir.