๖๘
การไล่ผู้ที่กระทาการละเมิดออกจากห้องพิจารณา อย่างไรก็ดี การละเมิดอานาจตุลาการของสาธารณรัฐฝรั่งเศส
และสหราชอาณาจั ก ร ยั ง คงมี ค วามแตกต่ า งหลายประการ ทั้ ง เรื่ อ งรู ป แบบของความผิ ด บทลงโทษและ
กระบวนการพิจารณา ดังนี้
๑)
การกระทาความผิดเรื่ องการละเมิดอานาจตุลาการในสาธารณรัฐฝรั่งเศสมีการบัญญัติลักษณะ
ของการกระทาที่เป็ น ความผิ ดไว้อย่ างชัดเจนในประมวลกฎหมาย โดยมิได้ใ ห้ อานาจผู้ พิพากษาในการสร้า ง
กฎเกณฑ์หรือวางบรรทัดฐานเองว่าความประพฤติรูปแบบใดบ้างที่พึงได้รับการลงโทษ ดังนี้ หากความประพฤติ
ของผู้ถูกกล่าวหา มิใช่การดูหมิ่น มิใช่การต่อต้านคาสั่ง ศาลที่ให้ออกจากห้องพิจารณา หรือเป็นการทาร้ายร่างกาย
ตามที่กฎหมายได้บัญญัติไว้ ศาลไม่สามารถลงโทษบุคคลดังกล่าวได้เลย เช่น การลงโทษด้วยเหตุอันเนื่องมาจาก
การท้าทายอานาจตุลาการ๑๕๘
๒)
การลงโทษในความผิดฐานละเมิดอานาจตุลาการของสาธารณรัฐฝรั่งเศสอยู่ภายใต้บทบัญญัติที่ถูก
กาหนดหรือควบคุมโดยฝ่ายนิติบัญญัติ ไม่ได้ถูกกาหนดโดยศาลเองดังเช่นศาลคอมมอนลอว์ของสหราชอาณาจักร
ดังนั้น โทษที่ศาลจะกาหนดให้ผู้กระทาการละเมิดรับผิดจึงต้องอยู่ในอัตราที่ได้ถูกกาหนดไว้ในกฎหมายแล้ว ซึ่งเป็น
กรณีที่ต่างจากแนวทางของกลุ่มคอมมอนลอว์ที่ศาลที่สูงกว่าผู้ ซึ่งพิจารณาความผิดดังกล่าวอาจใช้ความเมตตาต่อ
ผู้กระทาการละเมิดอานาจศาลโดยการลดโทษให้เหลือเพียงการสั่งให้ผู้นั้นกล่าวขอโทษก็ได้
๓)
แม้ว่าการกระทาความผิ ดบางประการในห้ องพิจารณาตามกฎหมายสาธารณรัฐฝรั่งเศสจะมี
กระบวนการที่กระชับ (summary procedure) ซึ่งมีความใกล้เคียงกับกรณีการละเมิดอานาจต่อหน้าศาลของ
ระบบคอมมอนลอว์ แต่ความชอบธรรมของเหตุผลในเรื่องนี้มิได้มีความมุ่งหมายที่ต้องกระทาอย่างรวดเร็วและ
เด็ดขาดเพื่อที่จะคุ้มครองอานาจของศาลหรือกระบวนการพิจารณาดังเช่นแนวคิดของกลุ่มคอมมอนลอว์ อย่างไรก็
ดี ในปั จ จุ บั น สภาพกระบวนการพิ จ ารณาของสาธารณรัฐ ฝรั่งเศสในเรื่ องการละเมิ ดอานาจตุล าการได้มีการ
ปรับเปลี่ยนไป โดยมุ่งคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหามากขึ้น เช่น จากเดิมในมาตรา ๓๒๑, ๔๐๔ และ ๖๗๖-๗ แห่ง
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาได้กาหนดให้การพิจารณาการกระทาความผิดที่เกิดขึ้นในห้องพิจารณาคดี
ต้องดาเนินการ “อย่างไม่ชักช้า” แต่ในเวลาต่อมา มาตรการในบทบัญญัติเหล่านี้กลับไม่สอดคล้องกับมาตรา ๖
แห่งอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรป ๑๕๙ ที่กาหนดให้บุคคลที่ถูกกล่าวหาว่ากระทาความผิดต้องมีเวลา
เตรียมตัวในการสู้คดีอย่างเหมาะสม
๑๕๘
Ibid., p.528
Article 6 of the European Convention on Human Rights
In the determination of his civil rights and obligations or of any criminal charge against him, everyone is entitled to a
fair and public hearing within a reasonable time by an independent and impartial tribunal established by law. Judgment shall be
pronounced publicly but the press and public may be excluded from all or part of the trial in the interest of morals, public
order or national security in a democratic society, where the interests of juveniles or the protection of the private life of the
parties so require, or the extent strictly necessary in the opinion of the court in special circumstances where publicity would
prejudice the interests of justice…” “
๑๕๙