รายงานผลการปฏิบัติงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ประจำ�ปีงบประมาณ ๒๕๖๑ 52 จึงทราบจากทนายความว่าได้รับมอบอ�ำนาจจากบริษัทผลิตน�้ำมัน เอ จ�ำกัด ซึ่งเป็นบริษัท คูแ่ ข่งของผูร้ อ้ งทีผ่ ลิตสินค้าประเภทเดียวกัน แต่มใิ ช่ประชาชนทัว่ ไปทีใ่ ช้สนิ ค้าของผูร้ อ้ งมา ร้องทุกข์ตอ่ เจ้าหน้าทีต่ �ำรวจแต่อย่างใด ผูร้ อ้ งมีความกังวลว่าการปฏิบตั หิ น้าทีข่ องผูถ้ กู ร้อง ทัง้ สองเป็นการกระท�ำทีเ่ กินกว่าเหตุและอาจได้รบั ผลประโยชน์จากบริษทั คูแ่ ข่ง นอกจากนี้ การตรวจค้นในวันดังกล่าว ไม่มีเจ้าหน้าที่จากส�ำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาหรือ กระทรวงสาธารณสุขมาร่วมตรวจสอบด้วย จะถือเป็นความผิดหรือไม่ มาตรการ/ แนวทางการแก้ไข ๑. ให้สำ� นักงานต�ำรวจแห่งชาติ ด�ำเนินการตามกฎหมายและระเบียบกับเจ้าหน้าทีต่ �ำรวจ สถานีต�ำรวจนครบาล ก. ที่กระท�ำการอันเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนตามค�ำร้องนี้ ๒. ให้ส�ำนักงานต�ำรวจแห่งชาติ ก�ำชับเจ้าหน้าที่ต�ำรวจให้ปฏิบัติหน้าที่ไปตามกรอบของ กฎหมายโดยค�ำนึงถึงสิทธิและเสรีภาพของประชาชน รวมถึงเพิม่ มาตรการทีเ่ หมาะสมเพือ่ ป้องกันมิให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนในลักษณะนี้ขึ้นอีกในอนาคต ๓. ให้กองทัพบก ด�ำเนินการตามกฎหมายและระเบียบกับเจ้าหน้าที่ทหาร กองร้อยชุด ประสานงานประจ�ำพื้นที่ ข. ที่กระท�ำการอันเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนตามค�ำร้องนี้ 17. กรณีกล่าวอ้างว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐควบคุมตัวโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและทรมาน ให้รับสารภาพ (รายงานฯ ที่ ๑๐๓๐/๒๕๖๐) ความเป็นมา : ผู้ร้องได้ร้องเรียนต่อ กสม. โดยกล่าวอ้างว่า ผู้ร้องเป็นภรรยาของนาย ก. (ผู้เสียหาย) เมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ เวลาประมาณ ๑๐.๐๐ นาฬิกา เจ้าหน้าที่ หน่วยงานของรัฐ (ผู้ถูกร้อง) ได้เข้าปิดล้อมบริเวณคลองบ้านตันหยงเปาว์ ต�ำบลท่าก�ำช�ำ อ�ำเภอหนองจิ ก จั ง หวั ด ปั ต ตานี และจั บ กุ ม ตั ว ผู ้ เ สี ย หายไปที่ ค ่ า ยทหารแห่ ง หนึ่ ง (ไม่ทราบชื่อ) โดยอ้างว่าผู้เสียหายเป็นแนวร่วมผู้ก่อความไม่สงบ เมื่อผู้ร้องตามไปพบ ผู้เสียหายในตอนเย็นได้สังเกตเห็นรอยถลอกที่ข้อมือขวา และได้รับการบอกเล่าจาก ผู้เสียหายว่า ผู้ถูกร้องจับกุมผู้เสียหายขณะอยู่บนเรือพายที่ใช้ออกไปดักปู โดยผู้ถูกร้อง บอกให้ผู้เสียหายยอมรับว่าเป็นแนวร่วมและยอมรับเกี่ยวกับของกลางที่พบในกระท่อม ใกล้กับที่เกิดเหตุ พร้อมทั้งใช้ปืนจี้หัว ขย�ำอวัยวะเพศ และตบตี จนท�ำให้ผู้เสียหาย ต้ อ งยอมรั บ สารภาพ ต่ อ มาวั น ที่ ๑๑ กุ ม ภาพั น ธ์ ๒๕๕๙ ผู ้ ร ้ อ งไปเยี่ ย มผู ้ เ สี ย หาย ได้ สั ง เกตเห็ น ว่ า ผู ้ เ สี ย หายข้ อ มื อ บวม และมี พ ฤติ ก รรมหวาดกลั ว เหมื อ นถู ก กดดั น หลังจากนั้น เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ เวลาประมาณ ๐๙.๓๐ นาฬิกาผู้ถูกร้อง ได้เข้าตรวจค้นบ้านของผู้ร้องโดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่มีผู้น�ำชุมชนเข้าร่วมตรวจค้น ใส่รองเท้าเข้าบ้านซึ่งถือเป็นการไม่ให้เกียรติเจ้าของบ้าน และยังท�ำตู้กระจกภายในบ้าน แตกเสียหายด้วย จากการตรวจค้นไม่พบสิ่งผิดกฎหมาย และในช่วงบ่ายของวันเดียวกัน ผู ้ ร ้ อ งได้ เข้ า เยี่ ย มผู ้ เ สี ย หายซึ่ ง ได้ เ ล่ า ให้ ผู ้ ร ้ อ งฟั ง ว่ า ผู ้ ถู ก ร้ อ งซั ก ถามเรื่ อ งการก่ อ เหตุ ความไม่สงบและให้ยอมรับตามข้อซักถามทั้งหมดมีการข่มขู่ และท�ำร้ายร่างกายผู้เสียหาย ด้วยการตบหูทงั้ สองข้าง ท�ำให้ผเู้ สียหายได้รบั ความเจ็บปวดจนต้องยอมรับตามข้อกล่าวหา เรื่อง