การระงับข้อพิพาทในรูปแบบอื่น หลักการปารีสระบุว่า สถาบั น สิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ ที่ มี อ� ำ นาจกึ่ ง ตุ ล าการ ควรพยายามหา “ข้ อ ยุติอ ย่า ง ประนีประนอม” ถึงแม้ว่าจะมีเพียงค�ำว่า “การประนีประนอม” แต่ก็เป็นที่เข้าใจได้ว่ามีเทคนิคในการระงับข้อพิพาท ในรูปแบบอื่น ๆ ที่จะท�ำให้เกิดข้อตกลงที่เห็นพ้องร่วมกันได้ การระงับข้อพิพาท การระงับข้อพิพาท หมายถึง ชุดของกระบวนการและเทคนิคที่เกิดขึ้นนอกกระบวนการ กฎหมายที่เป็นทางการ และด�ำเนินการขึ้นเพื่อแสวงหา ผลประโยชน์ร่วมของคู่กรณีและแก้ปัญหาข้อพิพาท โดยเป็นกระบวนที่ไม่เป็นทางการเพื่อลดความขัดแย้งต่าง ๆ ให้น้อยลง กระบวนการนี้จะมีประสิทธิภาพหากใช้ตั้งแต่ ระยะแรก ๆ ของการจัดการข้อร้องเรียน เนื่องจากจะเปิดโอกาส ให้คู่กรณีได้บอกเล่าเรื่องราวในม���มของพวกเขา และรับผิดชอบตกลงแก้ปัญหาร่วมกัน บนความแตกต่างของทั้งคู่ สถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมีรูปแบบการระงับข้อพิพาทที่หลากหลาย ผ่านการประนีประนอม และ/หรือ การไกล่เกลี่ย โดยหากส�ำเร็จการระงับข้อพิพาทจะต้องท�ำเป็นเอกสารในข้อตกลงยินยอม ซึ่งโดยส่วนใหญ่บุคคลที่สามที่มีความเป็นกลาง (เช่น ผู้ไกล่เกลี่ย หรือผู้ด�ำเนินการประนีประนอม) จะเป็นผู้ช่วยค้นหาทางแก้ไขที่สามารถยอมรับได้ให้กับคู่กรณี กระบวนการระงับข้อพิพาทอาจไม่เหมาะสมส�ำหรับการร้องเรียนในเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่มีความร้ายแรง หรือ เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชญากรรม เช่น ความรุนแรงทางเพศ หรือการละเมิดหลักสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง เช่น การทรมาน หรือท�ำให้บุคคลหายสาบสูญ ฯลฯ 84 มาตรฐานและแนวทางการด�ำเนินงานของสถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ