2.2.1 หน้าที่และบทบาทในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน (Protecting Function) และการท�ำงานกึ่งตุลาการ (Quasi-Judicial Function) เมื่อมีการก�ำหนดให้สถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติรับพิจารณาและแก้ไขปัญหาการร้องเรียนที่มีลักษณะเป็นการละเมิด สิทธิมนุษยชน ควรที่จะมีการระบุหน้าที่ที่จ�ำเป็นและอ�ำนาจที่สามารถจะบรรลุตามข้อบัญญัติดังกล่าว โดยอาจหมายรวมถึง ความสามารถในการรับข้อร้องเรียนที่ยื่น โดยกลุ่มบุคคลในนามของผู้ร้องเรียน ความสามารถในการตรวจสอบข้อร้องเรียน รวมถึงอ�ำนาจในการเรียกหลักฐานและ พยาน และสิทธิในการเข้าไปในสถานทีท่ มี่ ี การละเมิดสิทธิมนุษยชน ความสามารถในการปกป้องพยานได้ เพื่ อ ให้ ม าซึ่ ง หลั ก ฐานที่ เ กี่ ย วข้ อ งกั บ ข้อร้องเรียน ความสามารถในการจัดการข้อร้องเรียน ผ่านการตัดสินใจของตน ความสามารถในการติ ด ตามและ ต ร ว จ ส อ บ ก า ร ด� ำ เ นิ น ง า น ข อ ง การตัดสินใจในการแก้ไขปัญหาของ ข้อร้องเรียน 44 มาตรฐานและแนวทางการด�ำเนินงานของสถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ความสามารถในการรับข้อร้องเรียนต่อทั้งภาครัฐ และหน่วยงานเอกชน ในการพิจารณาการละเมิด สิทธิมนุษยชน ความสามารถในการหยิ บ ยกประเด็ น หรื อ สถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนขึ้นพิจารณาเอง ความสามารถในการปกป้องผู้ร้องเรียน ความสามารถในการแสวงหาข้อตกลงทีน่ า่ เชือ่ ถือ และปรองดองในกระบวน��ารไกล่ เ กลี่ ย หรื อ แก้ไขปัญหาข้อขัดแย้งที่รุนแรง ความสามารถในการอ้างถึงผลการวิจัย/วินิจฉัย ของศาลยุติธรรมหรือศาลเฉพาะด้านอื่น ๆ เพื่อ การพิจารณา ความสามารถในการน� ำ เสนอข้ อ เท็ จ จริ ง ต่ อ รั ฐ บาลในสถานการณ์ ที่ ข ้ อ ร้ อ งเรี ย นนั้ น ๆ มี หลักฐานอย่างกว้างขวางหรือเป็นการละเมิดสิทธิ มนุษยชนอย่างเป็นระบบ