18 รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย และรายงานผลการปฏิบัติงานประจำ�ปี ๒๕๕๕ ๒.๔ สิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ๒.๔.๑ สถานการณ์น�้ำท่วม เหตุ ก ารณ์ ม หาอุ ท กภั ย ครั้ ง ใหญ่ ในปี ๒๕๕๔ ต่ อ เนื่ อ งมาจนถึ ง ปี พ.ศ. ๒๕๕๕ ได้ ท� ำ ความเสียหาย และความสูญเสียในวงกว้างและรุนแรง สาเหตุส�ำคัญส่วนหนึ่งมาจากการละเลยที่รัฐ จะแจ้งเตือนภัยให้ประชาชนได้ทราบ และยังปกปิดข้อมูลข่าวสารและข้อเท็จจริงที่ส�ำคัญบางประการ ระบบการระบายน�้ำและป้องกันน�้ำท่วมไม่มีประสิทธิภาพ และไม่สามารถรองรับมหาอุทกภัยที่เกิดขึ้นได้ ท�ำให้ประชาชนเตรียมการรับมือเพื่อปกป้องบ้านเรือนและทรัพย์สินของตนได้ไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น อีกทั้ง ไม่ ย อมรั บ ให้ ป ระชาชนมี ส ่ ว นร่ ว มในการแสดงความคิ ด เห็ น และร่ ว มในการด� ำ เนิ น การอย่ า งจริ ง จั ง ประการส�ำคัญการให้ความช่วยเหลือก็มิได้เป็นไปอย่างเหมาะสมและทั่วถึง ๒.๔.๒ สิทธิแรงงาน ในรอบปี ๒๕๕๕ รัฐบาลและกระทรวงแรงงานได้ผลักดันนโยบายส�ำคัญในการเสริมสร้าง คุณภาพชีวิตผู้ใช้แรงงาน การเข้าถึงการคุ้มครองสิทธิและสวัสดิการหลายด้านมีความก้าวหน้าที่เห็นได้ ชัดเจน ได้แก่ การด�ำเนินนโยบายขึ้นค่าจ้างขั้นต่ำ ๓๐๐ บาทเท่ากันทั่วประเทศ การประกาศกฎกระทรวง แรงงาน ฉบับที่ ๑๔ (พ.ศ. ๒๕๕๕) ซึ่งออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งมีผลให้ คนรับใช้ตามบ้าน ประมาณ ๔.๔ แสนคนทั่วประเทศ มีวันหยุดประจ�ำสัปดาห์ไม่น้อยกว่าสัปดาห์ละ ๑ ครั้ง วันหยุดตามประเพณีปลี ะไม่นอ้ ยกว่า ๑๓ วัน การท�ำงานในวันหยุดต้องได้รบั เงินค่าท�ำงานในวันหยุด เป็นต้น ความพยายามแก้ไขปัญห��การหลอกลวงแรงงานไทยไปท�ำงานในต่างประเทศด้วยการใช้มาตรการลงโทษ อย่างจริงจัง การแก้ไขปัญหาแรงงานข้ามชาติโดยกระบวนการพิสูจน์สัญชาติ เป็นต้น ถึงแม้รัฐบาลได้พยายามในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตผู้ใช้แรงงาน แต่ปัญหาการละเมิด สิทธิมนุษยชนยังปรากฏให้เห็น เช่น การจ�ำกัดสิทธิในการเดินทางของแรงงานข้ามชาติ การหลอกลวง แรงงานไทยไปท�ำงานต่างประเทศ การค้ามนุษย์ ความล่าช้าในการออกกฎกระทรวงเกี่ยวกับการคุ้มครอง แรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานไปท�ำงานที่บ้าน พ.ศ. ๒๕๕๓ ท�ำให้แรงงานนอกระบบยังคง ไม่ได้รับการคุ้มครอง การไม่บังคับใช้พระราชบัญญัติกองทุนการออมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๔ ซึ่งเป็นกฎหมาย ที่สร้างหลักประกันรายได้ขั้นต�่ำรายเดือน ที่ครอบคลุมแรงงานนอกระบบ ๒๔ ล้านคน ในยามชราหรือ เกษียณอายุตงั้ แต่ ๖๐ ปีขนึ้ ไป ความล่าช้าในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัตปิ ระกันสังคม (ฉบับประชาชนเสนอ) นอกจากนี้ การไม่ให้สัตยาบันอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ฉบับที่ ๘๗ ว่าด้วยเสรีภาพ ในการสมาคมและคุ้มครองสิทธิในการรวมตัว และฉบับที่ ๙๘ ว่าด้วยสิทธิในการรวมตัวและการร่วมเจรจา ต่อรอง ท�ำให้แรงงานโดยเฉพาะแรงงานข้ามชาติไม่สามารถใช้สิทธิในการรวมตัวเจรจาต่อรอง